Działalność stowarzyszenia, mimo przeznaczania dochodów na cele statutowe, może stanowić podstawę uznania za działalność gospodarczą, uzasadniając obciążenie wyższą stawką podatku od nieruchomości.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchybienia proceduralne przy wydawaniu decyzji odmownej o przeniesieniu studenta pomiędzy uczelniami uzasadniają uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji oraz decyzji rektora; organ uczelni musi prawidłowo ocenić faktyczną sytuację studenta oraz jego interesy.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.

NSA stwierdził, iż decyzje organów administracji odmawiające zwrotu nieruchomości gruntowej były przedwczesne z uwagi na niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niewyczerpujące zbadanie materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa mienia po wykreślonej z rejestru spółce było zgodne z art. 9 ust. 2b Przepisów wprowadzających ustawę o KRS. Decyzja starosty o nabyciu mienia miała charakter deklaratoryjny, potwierdzający stan prawny ukształtowany z mocy prawa.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Uchwała Rady Gminy Prażmów nie jest zgodna z ustawą o systemie oświaty z powodu braku uprzedniego programu wspierania edukacji uzdolnionych dzieci, co skutkuje jej nieważnością.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażące naruszenie prawa przez Prezesa UODO w postaci bezczynności w rozpatrywaniu skargi, co uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia pieniężnego zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a., podtrzymując wyrok WSA w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zastosowanie art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne, gdy decyzja ta podlega już powadze rzeczy osądzonej, a zmiana interpretacji prawa materialnego nie jest wystarczającą przesłanką do weryfikacji tej decyzji w trybie nadzwyczajnym.

W postępowaniu egzekucyjnym organ administracyjny postępował zgodnie z prawem, a zarzuty dotyczące zasadności naliczenia opłat i formalnej zgodności czynności egzekucyjnych uznaje się za niezasadne, co prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogę publiczną, z uwagi na niekompletny materiał dowodowy, jest zgodne z prawem. Weryfikacja przesłanek nabycia własności wymaga rzetelnego postępowania wyjaśniającego w pierwszej instancji.

Działania Konsula RP nie stanową aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Właściwość skarg względem takich działań określa Kodeks postępowania administracyjnego.

Regulamin pracy jednostki organizacyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji pracy i może być udostępniony zgodnie z prawidłowo zastosowanymi normami prawnymi w zakresie jawności informacji publicznej.

Brak opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń przy odwołaniu dyrektora instytucji kultury stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności zarządzenia organu gminy, z uwagi na obowiązek zasięgania opinii przy powołaniu i odwołaniu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.