Oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na zaistnienie przesłanek zabezpieczenia podatkowego, co uzasadniała uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania przez K. sp. z o.o. Decyzja w tej sprawie opierała się na braku rzetelności podatnika oraz działaniach wskazujących na fikcyjne transakcje.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, o ile podjęto odpowiednie kroki w celu wykluczenia przeciwwskazań medycznych; procedury nadzoru sanitarnego wykonane zgodnie z prawem nie naruszają norm administracyjnych.

NSA stwierdził, że C. Sp. z o.o. naruszyła przepisy o drogach publicznych, zajmując pas drogowy bez zezwolenia. Zgromadzone dowody potwierdziły zasadność kary. Skarga kasacyjna była niezasadna, a wyrok WSA w mocy.

W sytuacji bezprawnego zajęcia pasa drogowego przez umieszczenie reklam, decyzja administracyjna utrzymująca karę pieniężną jest zgodna z prawem, gdy ustalenia faktyczne opierają się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.

Przy przekształceniu spółki z o.o. w akcyjną kosztem uzyskania przychodu pozostają historyczne wydatki na objęcie udziałów w spółce z o.o., a nie wartość bilansowa spółki z dnia przekształcenia.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie jest zasadne bez uprawdopodobnienia spełnienia wszystkich przesłanek transportu międzynarodowego, co uniemożliwia zastosowanie ulgi abolicyjnej.

Zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt podlegający karze zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Dowody zebrane przez organ administracyjny były wystarczające, a skargę kasacyjną uznano za nieuzasadnioną.

Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.

Jeżeli operat szacunkowy nie jest właściwie uzasadniony pod względem wyboru metod wyceny, decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości może być podważona, ale tylko wtedy, gdy wykazane zostanie, iż błędne stosowanie tych metod miałoby wpływ na wynik wyceny.

Stwierdzenie choroby zawodowej w rozumieniu art. 2351 Kodeksu pracy nie wymaga dowiedzenia bezpośredniego wpływu warunków pracy u konkretnego pracodawcy na powstanie choroby, wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo istnienia związku przyczynowego.

Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej; dowody zgromadzone w postępowaniu były wystarczające do uznania naruszenia.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest bezzasadna; zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do potwierdzenia naruszenia przepisów o drogach publicznych.

NSA oddala skargę kasacyjną przyznając, że żądania muszą być precyzyjnie określone przez składającego, a organy administracji są związane określonymi trybami postępowania, nie mogąc ich modyfikować bez zgody wnioskodawcy.

Na właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek przyłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej, jeśli nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków, a sieć faktycznie do niej doprowadzono, przy czym koszt przyłączenia nie stanowi samodzielnej przesłanki zwalniającej z tego obowiązku.

Utrata statusu studenta przed dniem wydania decyzji o przyznaniu stypendium rektora skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w tej sprawie, ponieważ stypendium skierowane jest wyłącznie do osób posiadających status studenta.

Uchwała Rady Miejskiej Jasła w przedmiocie niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym naruszała art. 25 ust. 2 u.s.g., gdyż rada nie wykazała związku decyzji z wykonywaniem mandatu, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności uchwały.

Brak wykazania przez Ministra Edukacji i Nauki, że wnioskowane informacje mają charakter przetworzony oraz niedostateczna analiza szczególnej istotności interesu publicznego, uzasadniała uchylenie decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ administracyjny musi wykazać, że żądana informacja jest przetworzona oraz że jej udostępnienie nie leży w szczególnie istotnym interesie publicznym, decydując o odmowie spełnienia wniosku o informację publiczną.

Sąd utrzymuje stanowisko, iż przyznanie sumy pieniężnej za przewlekłość w załatwieniu sprawy pozostaje w uznaniu sądu i wymaga wykazania negatywnych przeżyć skarżącego. Wobec braku takich dowodów, skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Negatywna opinia organu opiniującego, wydana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, może uwzględniać aspekty ochrony środowiska wykraczające poza zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem, że dotyczą one zakresu przedmiotowego postępowania o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracji publicznej nie są zobowiązane do informowania o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a odpowiedzialność za dochowanie terminów procesowych spoczywa na stronie postępowania.

Art. 6m ust. 4 u.c.p.g. wyklucza korektę deklaracji zmniejszającej opłatę za okres wsteczny, jednakże ust. 5 pkt 2 stanowi wyjątek dopuszczający taką możliwość na podstawie nowych danych z przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

Interes prawny podmiotu w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji może wynikać z materialnoprawnych ograniczeń korzystania z nieruchomości, w tym zgodności działań inwestora z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jako że wykonuje zadania publiczne z zakresu obrotu energią cieplną, co potwierdza obowiązek udostępniania informacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.