Małżonkowie, nawet przy istnieniu rozdzielności majątkowej, są prawnie zobowiązani do współuczestnictwa w zaspokojeniu potrzeb rodziny. Dochody współmałżonka należy uwzględniać przy ocenie „środków utrzymania”, chyba że strona przedstawi dowody na ich faktyczne odrębne gospodarowanie.

Zgodnie z art. 15zzzzzn(2) ustawy o COVID-19 organy administracyjne są obowiązane do zawiadomienia strony o uchybieniu terminowi administracyjnemu i umożliwienia jej złożenia wniosku o jego przywrócenie, jeżeli spadek orientacji terminu został stwierdzony w okresie obowiązującego stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Ministra Kultury w przedmiocie przywrócenia elewacji zabytkowej kamienicy do jak najlepszego stanu była legalna i mieściła się w granicach kompetencji organów ochrony konserwatorskiej w świetle ustawy o ochronie zabytków.

Odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zgłoszenia spoczywa na posiadaczu nieruchomości, niezależnie od działania podwykonawcy. Niedopełnienie obowiązków zgłoszeniowych rodzi odpowiedzialność karno-administracyjną właściciela, bez względu na świadomą zgodę lub brak nadzoru nad zleceniem.

Skarga J.M. na decyzję o zwolnieniu ze służby została prawidłowo odrzucona z powodu złożenia jej po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Duplikat ZPO stanowi wystarczający dowód doręczenia decyzji, a próby jego obalenia bez przeciwdowodu są niewystarczające.

Określając warunki zabudowy, organy administracji muszą kierować się zasadą dobrego sąsiedztwa, analizując istniejącą zabudowę i jej parametry. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń istotnych przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, co skutkuje oddaleniem skargi.

W postępowaniu nakazowym, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., możliwe jest wymierzenie kary grzywny do 200 stawek dziennych. Przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie przepisu, uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Na przewoźniku wykonującym międzynarodowy transport drogowy spoczywa obowiązek zapewnienia, by każdy kierowca posiadał ważne świadectwo kierowcy wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego siedziby przewoźnika. Naruszenie tego obowiązku stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej.

Inwestor jest obowiązany do zapewnienia stanowisk postojowych dla użytkowników stałych i przebywających czasowo w granicach obszaru inwestycji, a rozwiązania dachowe muszą odpowiadać szczegółowym kryteriom przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy umorzenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia oddalona. Brak wykazania przez wnioskodawczynię przesłanek "ważnego interesu strony" związanych z ulgą administracyjną wyklucza możliwość zastosowania art. 189k § 1 K.p.a. Organy działały w ramach swoich kompetencji.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu zaskarżenia decyzji, uznaje się za sprzeczne z prawem, gdyż odwołanie wniesione zostało w ramach ustawowego terminu wskazanego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Doręczenie dwóch pism w jednej przesyłce jest skuteczne, jeśli dowód doręczenia prawidłowo określa te pisma, a odbiorca podpisem potwierdza ich odbiór. Nieprawidłowe jest kwestionowanie zawartości przesyłki po fakcie bez odpowiedniego dowodu.

W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawach nadzoru budowlanego, przewidzianych w art. 53a i 72a Prawa budowlanego, następuje wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek osoby powołującej się na własny interes prawny.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

1. Uchylenie zaskarżonego wyroku WSA z powodu błędów proceduralnych i niewystarczającego uzasadnienia; 2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasad prawnych dotyczących błędów pomiarowych i oceny prawidłowości pomiarów metrologicznych.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie ma legitymacji procesowej do żądania wyjaśnienia orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z 1957 r., gdyż nie nabyła własności nieruchomości w drodze umowy cywilnej ze spółdzielnią, a jedynie posiadanie i prawa z nakładów. Wywłaszczenie przenosiło własność na Skarb Państwa.