Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona; stwierdzono brak przesłanek procesowych dotyczących stanu epidemii COVID-19 oraz uznano za niezasadne zarzuty proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Organ administracyjny nie posiada uprawnień do zmiany bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisywanie określonego terminu ważności w dokumentach prawa jazdy. Tego rodzaju zmiana nie znajduje podstaw w polskim systemie prawnym.

Uchybienie terminu zgłoszenia faktu nabycia pojazdu nie może być przywrócone w oparciu o przepisy ustawy covidowej, jeśli strona nie uprawdopodobni braku swej winy. Przepisy te nie zakładają automatycznego przywrócenia terminu, lecz jedynie możliwość jego rozważenia przez organ.

Decyzja GITD o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest prawidłowa. Przewóz okazjonalny realizowany przez skarżącą nie spełniał wymogów formalnych, co uzasadnia nałożenie sankcji.

W przypadku nieusuniętych wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej, wątpliwości te powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co jest zgodne z zasadą zaufania do władzy publicznej oraz zasadami wywodzącymi się z art. 8 § 1 k.p.a.

Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.

Brak wykazania należnego związku zarzutów skargi kasacyjnej z odpowiednimi przepisami postępowania oraz niewystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi uniemożliwiają przywrócenie terminu administracyjnego.

Czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego była zgodna z prawem, a jej techniczny charakter nie wymaga od organu weryfikacji prawidłowości ani podstaw prawnych wpisów.

Organ administracyjny, badając termin doręczenia decyzji, nie może pominąć rozbieżnych danych, a w razie niepewności zasadne jest przyznanie korzystniejszej wersji adresatowi (art. 81a k.p.a.). Wątpliwości co do doręczenia obligują organ do pełnego wyjaśnienia okoliczności i są rozstrzygane na korzyść strony.

Uchybienie przepisom postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poprzez niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku WSA, stwierdzającego naruszenie przez SKO zasad związania oceną prawną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu (art. 153 p.p.s.a.).

Po definitywnym umorzeniu postępowania karnego upływem okresu próby i dodatkowych 6 miesięcy, cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami nie jest dopuszczalne. Decyzje administracyjne muszą uwzględniać ostateczny charakter umorzenia.

Dla przypisania przewoźnikowi odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych wystarczające jest ustalenie, że przewóz był wykonywany w ramach jego działalności oraz że wystąpiły uchybienia w zakresie obowiązków ustawowych, niezależnie od osobistych działań poszczególnych uczestników.

Brak legalnego zjazdu, potwierdzonego decyzją administracyjną, uniemożliwia jego odtworzenie na koszt zarządcy drogi. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do ograniczania ważności bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisanie terminu ich ważności w dokumencie prawo jazdy; wyznaczenie daty ważności dokumentu nie wpływa na nabyte wcześniej uprawnienia.

Informacje dotyczące czynności organów publicznych, związane z wnioskiem jednostki, stanowią informację publiczną, nawet jeśli dotyczą 'sprawy własnej' wnioskodawcy.

Odpowiedzi udzielone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej spełniały wymogi ustawy, a skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu nie zasługiwała na uwzględnienie.

Świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje jedynie osobom pełniącym funkcję sołtysa, zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy, wykluczając zastosowanie wykładni rozszerzającej do innych stanowisk o podobnych zadaniach.

Udostępnienie danych osobowych pracownika, dotyczących przynależności związkowej, osobom nieupoważnionym przez pracodawcę, bez spełnienia przesłanek z art. 9 ust. 2 RODO, stanowi naruszenie zakazu przetwarzania danych wrażliwych przewidzianego w art. 9 ust. 1 RODO.

Stwierdzenie nieważności zarządzenia burmistrza w zakresie stawek opłat za parking, jako że w sposób niezgodny z art. 4 u.g.k. ustanowiono opłaty sankcyjne o charakterze represyjnym, co przekraczało kompetencje jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadku legalizacji obiektu budowlanego, usytuowanego w bliskiej odległości od gazociągu, konieczne jest uwzględnienie przepisów bezpieczeństwa dotyczących przebiegu gazociągu oraz weryfikacja zgodności z normami technicznymi, co wymaga kompletnych i wystarczających dowodów w postępowaniu administracyjnym.

Posiadacz broni, przeciwko któremu toczy się postępowanie karne w związku z przestępstwami wymienionymi w art. 15 ust. 1 pkt 6 u.b.a., może być prewencyjnie odebrana broń i amunicja, zgodnie z art. 19 ust. 1a u.b.a., mając na uwadze bezpieczeństwo publiczne.

Pismo NUS z dnia 22 stycznia 2025 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej. Zły kwalifikacja pisma przez WSA, jako decyzji odmownej odnośnie nadpłaty, spowodowała zasadność skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie określiło brak możliwości wnioskowania o nadpłatę w trybie stwierdzenia nadpłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne jako nieuzasadnione, podtrzymując, że art. 64b Prawa wodnego z 2001 r. nie wymaga całkowitego odtworzenia zlikwidowanego urządzenia, a wcześniejsze wyroki WSA wiążą organy administracyjne w tej sprawie.