Informacje dotyczące wewnętrznej działalności organu, w tym dotyczące przechowywanych urządzeń, nie są informacją publiczną. Zobowiązany organ może odmówić ich udostępnienia, wskazując na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy szczególne.

Wyrok NSA: Oddalenie skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej, wskazując bezpodstawność odmowy ze względu na brak wykazania przetworzonego charakteru informacji przez organ administracyjny.

Uchwały Rady Powiatu dotyczące zasad przyznawania diet dla radnych stanowią akty prawa miejscowego wymagające publikacji w dzienniku urzędowym i przestrzegania vacatio legis. Brak spełnienia tej formalności powoduje nieważność uchwał.

Przysługuje zawodowemu żołnierzowi prawo do odprawy mieszkaniowej, jeżeli nie skorzystano wcześniej z preferencyjnego nabycia lokalu od podmiotu publicznego z bonifikatą, niezależnie od daty tego nabycia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za niezasadną i oddala ją, podtrzymując decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na A. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Przesłanki prawne wskazują na prawidłowość oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji.

Nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. i odmowy przywrócenia terminu do odwołania podlega oddaleniu, gdy brak jest dowodów na faktyczne naruszenie procedur doręczenia.

Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Śląskiego oraz wyrok WSA w przedmiocie pozwolenia na budowę została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz wadliwą konstrukcję zarzutów kasacyjnych.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest uznawane za skuteczne i dopuszczalne, co skutkuje umorzeniem postępowania oraz zwrotem uiszczonego wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zarządzenie pokontrolne nakazujące likwidację ogrodzenia przylegającego do jeziora, naruszającego art. 232 ust. 1 Prawa wodnego, było wydane prawidłowo, niezależnie od daty jego posadowienia.

Prezes Sądu Okręgowego nie wykazał się bezczynnością w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stosując odpowiednio tryb postępowania karnego zgodnie z art. 156 k.p.k., co wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec rozpoznawanego wniosku.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy z pominięciem zasady proporcjonalności po 30 czerwca 2024 r. narusza konstytucyjne prawo do sądu, wymagając badania bezczynności organu na ogólnych zasadach przewidzianych w przepisach administracyjnych.

Bezczynność organu administracyjnego, choć stwierdzona, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, co wyklucza możliwość orzeczenia grzywny bądź przyznania sumy pieniężnej skarżącemu.

Nieprawidłowa adnotacja na kopercie powoduje, że przesyłka nie może być uznana za doręczoną w trybie zastępczym na podstawie art. 44 k.p.a., co wyklucza zastosowanie fikcji doręczenia i uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie ma charakteru rażącego, jeżeli organ działał w błędnym przekonaniu o skuteczności legislacyjnych przepisów zawieszających terminy postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja administracyjna Burmistrza Gminy stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a bezczynność organu gminy w tym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Powierzenie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi nie wymaga jego zgody, a tylko w braku wicedyrektora może być powierzone nauczycielowi tej szkoły.

Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.

Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.

Nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na zarządcę drogi jest zasadne, jeżeli istnieją okoliczności świadczące o możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko, zgodnie z art. 237 Prawa ochrony środowiska. Wystarczająca przesłanka to stwierdzenie przekroczonych norm hałasu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.

Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.