Organ odwoławczy nie może wydać decyzji pogarszającej sytuację strony bez rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego. Decyzja zmniejszająca kwotę zasiłku celowego narusza art. 139 k.p.a. w braku takich okoliczności.

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego będąca wynikiem uznania administracyjnego, nie wymaga uchylenia, jeżeli organy prawidłowo ustalają stan faktyczny i zakres uznania nie jest nadużyty, nawet jeśli istnieje niezadowolenie z wysokości przyznanego świadczenia.

Ponaglenie z art. 37 k.p.a. nie inicjuje odrębnego postępowania administracyjnego i nie może skutkować jego odmową na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Właściwe jest rozpoznanie ponaglenia zgodnie z trybem wskazanym w art. 37 § 6 k.p.a., nawet bez toczącego się postępowania administracyjnego.

NSA uznaje, że depozyt sądowy odszkodowania równa się jego wypłacie, a skarga kasacyjna, nie wykazując uchybień proceduralnych ani materialnych, podlega oddaleniu.

Skarga kasacyjna Uniwersytetu [...] od wyroku WSA została oddalona, ponieważ nie wykazano żadnych usprawiedliwionych podstaw naruszenia przepisów postępowania przez sąd I instancji w kontekście zarzutów kasacyjnych, które odnosiły się do działań organu administracyjnego, a nie sądu.

Doręczenie decyzji na niewłaściwy adres, niezgodny z danymi wskazanymi przez stronę, nie wywołuje skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. Organy administracyjne są zobowiązane do ścisłego przestrzegania zasad doręczeń wynikających z aktów prawnych.

Odwołanie wniesione z uchybieniem terminu poprzez spóźnione uzupełnienie braków formalnych powinno skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności zgodnie z art. 134 k.p.a. Organy administracji działają w granicach prawa, wdrażając rygory proceduralne nawet przy późniejszym dopełnieniu braków.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że ocena uczestnictwa Spółki w oszustwiz podatkowym typu karuzelowego była prawidłowa, wykluczając możliwość obniżenia vat poprzez procedury TAX FREE.

Termin "mleko modyfikowane" nie odpowiada definicjom i zasadom stosowania nazw handlowych dla produktów spożywczych zgodnie z przepisami unijnymi, w związku z czym niedopuszczalne jest użycie nazwy "mleko" dla produktów niezawierających wyłącznie mleka zgodnego z przyjętymi normami.

Prawo do nazwy przedsiębiorstwa jako dobro osobiste wymaga wykazania konkretnej ingerencji w sferę chronioną, podczas gdy wcześniejsze używanie oznaczenia przez inny podmiot wyłącza możliwość przypisania naruszenia dóbr osobistych tego oznaczenia.

Oznakowanie produktów spożywczych sugerujące wyjątkowość właściwości, jakie produkty te nie mogą posiadać, stanowi wprowadzenie konsumentów w błąd, co uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnej za naruszenie jakości handlowej.

Stosowanie nazwy "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających składniki nie pochodzące wyłącznie z mleka oraz oznaczanie ich bez zgodności z definicją prawną powoduje naruszenie regulacji dotyczących jakości handlowej i może wprowadzać konsumentów w błąd co do charakteru produktu. Takie oznakowanie nie uzyskuje statusu zwyczajowej nazwy uzasadniającej jego użycie.

Złożone zgodnie z art. 127a § 1 k.p.a. oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania skutkuje ostatecznością decyzji. Strona nie może cofnąć tego oświadczenia, nawet w przypadku złożenia pod przymusem, jeśli nie wykaże istotnych naruszeń praw procesowych.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa osób tej samej płci nie jest sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP, uwzględniając międzynarodowe zobowiązania z zakresu praw człowieka.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego osób tej samej płci na teren RP nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż zgodnie z art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności zalecane jest prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu wniosku o informację publiczną na skutek nieprawidłowego odbioru korespondencji elektronicznej. Organ ponosi konsekwencje nieodebrania wniosku wysłanego na upubliczniony adres mailowy, co stanowi domniemanie doręczenia.

Orzeczenie nakazowe uległo uchyleniu, a postępowanie umorzeniu z powodu wymierzenia kary ponad ustawowy limit i upływu terminu przedawnienia karalności wykroczenia.

Zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji administracyjnej ocen działań strony nie stanowi samoistnej podstawy do ingerencji sądu, jeśli pozostają one w bezpośrednim związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.

Gmina M., realizując projekt z dofinansowaniem publicznym, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Interpretacja indywidualna została uchylona w całości w celu zgodnego z prawem unijnym rozstrzygnięcia w ponownym postępowaniu.

Skarga kasacyjna Ministra Klimatu i Środowiska na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalona z uwagi na brak naruszeń prawa materialnego i procesowego z winy skarżących. Uchybienia w zakwestionowanej decyzji uniemożliwiały jej prawidłową kontrolę sądową.

Działalność wydobywcza prowadzona z naruszeniem granic koncesji stanowi rażące naruszenie jej warunków, co uzasadnia nałożenie dodatkowej opłaty administracyjnej, nawet jeśli przekroczenie warunków nastąpiło z powodów ekonomicznych.

Organy administracji publicznej, bez względu na brak regulacji przepisu szczególnego, są zobowiązane do stosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadkach potencjalnej możliwości zastosowania odstąpienia od kary administracyjnej.