Brak legitymacji skarżącej Z. G. do żądania stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej dotyczącej innego podmiotu uprawnia organ do odmowy wszczęcia postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.

Brak możliwości podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych musi wynikać z charakteru i zakresu faktycznie sprawowanej opieki. W sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest głównym opiekunem osoby niepełnosprawnej, brak jest przesłanek do jego przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok wojewódzkiego sądu, uznając, że brak uzasadnienia dotyczącego podstaw proceduralnych wydania decyzji o ubezpieczeniu zdrowotnym zmarłego nie wpłynął istotnie na decyzję. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Decyzja organów Policji wydana na podstawie przedsądowego wezwania do zapłaty, bez rzeczywistego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego, jest pozbawiona podstaw prawnych i obarczona wadą nieważności. Przyjęta interpretacja pisma jako wniosku narusza przepisy o postępowaniu administracyjnym.

Rozstrzygnięcie potwierdza, że art. 41 ust. 1-2 ustawy okołobudżetowej na rok 2023, regulujący wyrównanie uposażeń funkcjonariuszy, jest zgodny z Konstytucją RP i nie narusza zasady równości określonej w art. 32 Konstytucji.

Prezes NFZ, rozpatrując wniosek zgłoszony przez ZUS, prawidłowo wydał decyzję deklarującą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego W. S., zgodnie z art. 109 ust. 1 u.ś.o. Utrzymano jej zgodność z prawem pomimo skarżący regularnie uiszczał składki.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji za okres przed 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed tą datą, zgodnie z wyrokiem TK. Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie dotyczy wysokości przelicznika.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji bez jego wniosku, w kontekście żądania o cywilnoprawnym charakterze, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnych.

W przypadku odmowy wyrównania uposażenia funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed wejściem w życie nowej kwoty bazowej przewidzianej w ustawie, nie przysługuje wyrównanie stosowane wobec funkcjonariuszy pozostających w służbie po dacie zmiany bazowej.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli niewykazano przesłanek wyłączających z art. 116 O.p., a egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna.

Upływ terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 Ordynacji podatkowej, uniemożliwia uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej, nawet w przypadku stwierdzenia przesłanki wznowienia postępowania, zgodnie z art. 245 § 1 pkt 3 lit. b Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzając, iż postępowanie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego powinno być oceniane na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 roku.

Ocena celów i działań fundacji rodzinnej nie może opierać się na domniemaniach uniknięcia opodatkowania bez rzetelnej analizy faktycznych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia przesłanek z art. 119a O.p.

Dodatnie wyniki z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w zeznaniu podatkowym CIT-8 nie mogą być ujmowane wyłącznie jako dochód, lecz wymagają ujawnienia pełnych danych przychodów i kosztów ich uzyskania, niezależnie od uznanych standardów rachunkowości.

Z dniem wejścia w życie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji umarza się z mocy prawa po upływie trzydziestu lat od ich wydania, co jest zgodne z zasadami stabilności stosunków prawnych i nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu.

Organ koncesyjny jest zobligowany do zbadania zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, niezależnie od wyników postanowień SKO i ewentualnej sprzeczności planu z ustaleniami studium.

Układ restrukturyzacyjny nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania układowego (art. 166 ust. 2 P.r.). Egzekucja administracyjna zobowiązań nieobjętych układem jest dopuszczalna.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego wymaga odrębnego, merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Uchwała rady gminy nie jest zgodna z prawem, jeżeli naruszenia interesu prawnego towarzyszy naruszenie normy prawa materialnego, co było błędnie ocenione przez sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skuteczna egzekucja wierzytelności wymaga ustalenia ich wymagalności. Organ podatkowy nie przedstawił dowodów na wymagalność zajętych wierzytelności, co uzasadniało uchylenie jego postanowienia przez WSA. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia podatkowego powinno być bezwzględnie skierowane do pełnomocnika strony postępowania, zaś zignorowanie tego obowiązku przez organ administracyjny stanowi uchybienie procesowe prowadzące do wadliwości postępowania.

Wyrok NSA potwierdził legalność różnicowania policyjnych uposażeń oraz ich zgodność z art. 41 ustawy okołobudżetowej na 2023 r., ograniczającego wyższe kwoty bazowe do okresu po 1 marca 2023 r., uznając brak podstaw do zarzutów dyskryminacji konstytucyjnej.

W sprawach o wyrównanie uposażenia policjantów, właściwą drogą postępowania jest postępowanie administracyjne, co wynika z charakteru stosunku służbowego pomiędzy funkcjonariuszem a organem. Roszczenia finansowe z tego stosunku nie stanowią spraw cywilnych.

Uposażenie funkcjonariuszy zwolnionych do końca lutego 2023 r. ustalane jest na podstawie budżetu 2022 r. Brak jest podstaw do konstytucyjnego podważenia takich przepisów. Skarga A. D. na odmowę ich wyrównania jest bezzasadna.

Gmina L. może stosować prewspółczynnik powierzchniowo-osobowy dla celów odliczenia VAT, gdyż metoda ta spełnia wymogi art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, dokładnie odzwierciedlając specyfikę działalności i zapewniając obiektywną proporcję między działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną.