Ustalenie niewypłacalności spółki na potrzeby odpowiedzialności podatkowej osób trzecich wymaga całościowej analizy przesłanek wymagalności zobowiązań, w tym uwzględnienia decyzji ratalnych, co determinuje termin zgłoszenia wniosku o upadłość zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oparte na błędnej wykładni tego przepisu.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, a którego legitymacja nie zakończyła się przed wejściem w życie nowelizacji k.p.a., podlega umorzeniu z mocy prawa w zgodzie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej.

Skarga kasacyjna w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do obowiązkowego szczepienia dziecka jest niezasadna, gdyż zarzuty skargi nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy, a wymagania formalne kasacji nie zostały spełnione.

Skarga kasacyjna przedsiębiorcy została oddalona; to na nim ciąży obowiązek przetwarzania danych zgodnie z prawem jako administratorze danych, i ponosi odpowiedzialność za ich uchybienia, niezależnie od problemów technicznych i konfliktu z bratem.

Uchwała Rady Miejskiej o ustanowieniu pomnika przyrody, która narusza prawo poprzez brak określenia zasięgu zakazów ochronnych, narusza konstytucyjnie chronione prawo własności i jest nieważna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, iż grzywna w celu przymuszenia nałożona zgodnie z obowiązującymi przepisami jest uzasadnionym środkiem egzekucyjnym ze względu na niewykonanie ciążącego obowiązku. Organ egzekucyjny nie bada zasadności obowiązku, a jedynie jego wykonalność.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak pouczenia przez Urząd Patentowy RP o możliwości nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez znak towarowy stanowi naruszenie procedury, skutkujące uchyleniem decyzji odmownej oraz wyroku sądu administracyjnego.

W przypadku, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wskazuje ograniczeń dotyczących ilości budynków jednorodzinnych, dopuszczalna jest budowa kolejnego budynku na działce jednorodzinnej, a umiejscowienie budynku w granicy działki, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, jest możliwe bez dodatkowej zgody na odstępstwa.

Zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa o natychmiastowym odwołaniu dyrektora szkoły zostało wydane z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, co skutkuje jego nieważnością z uwagi na niespełnienie formalnych i materialnych przesłanek odwołania.

Oddalono skargę kasacyjną. Przedsiębiorca, który nie osiągnie wymaganego poziomu recyklingu, podlega karze administracyjnej. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wraz ze wskazanymi w niej poziomami nie dopuszcza zminimalizowania odpowiedzialności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla przedmiotowej inwestycji analiza wpływu na środowisko została prawidłowo przeprowadzona w oparciu o obowiązujące przepisy, a organy administracyjne dochowały należytej staranności proceduralnej przy wydaniu decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego z przyczyn merytorycznych stanowi przeszkodę do wszczynania nowych postępowań w tej samej sprawie. Decyzja organu administracji umarzająca wcześniejsze postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość jest wiążąca i uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w zakresie tożsamych kwestii faktycznych i prawnych.

Organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie może wzywać do uzupełnienia braków formalnych opartych o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej takich wymogów nie przewiduje.

Obowiązek szczepień ochronnych, wynikający z ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, jest prawidłowo nałożony na mocy prawa materialnego, a komunikaty GIS nie wpływają na jego legalność; zastosowane środki egzekucyjne są proporcjonalne i zgodne z prawem.

Umowy o hurtowe zaopatrzenie w wodę i hurtowy odbiór ścieków są regulowane wyłącznie przez przepisy Kodeksu cywilnego, a nie przez ustawę o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków. Organy regulacyjne nie mają kompetencji do nakazania zawarcia takich umów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż odpowiedział na wszystkie pytania złożonego wniosku w zakresie zgodnym z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Brak pełnej dokumentacji dotyczącej losowego wyboru recenzentów w procedurze nadawania tytułu profesora przez Radę Doskonałości Naukowej skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej z powodu naruszenia przypisów proceduralnych ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wycinka drzew przeprowadzona przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, ale przy późniejszym spełnieniu tego warunku, nie uzasadnia wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za brak zezwolenia na usunięcie drzew.

Dopuszczalne prawnie jest odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeśli organy prowadzące postępowanie oraz współdziałające, w oparciu o zgromadzone materiał dowodowy, nie stwierdzają przekroczenia norm środowiskowych przez planowaną inwestycję. Odmowa przeprowadzenia OOŚ oraz potwierdzenia zgodności inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa być może podjęta na podstawie

Pismo organu administracyjnego nieposiadające cechy władczego rozstrzygnięcia o statusie strony postępowania nie może być przedmiotem zażalenia, gdyż nie jest to przewidziane przepisami prawa administracyjnego.

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnym wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wiążą organy administracji, chyba że nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego sprawy, co w analizowanym przypadku Minister Edukacji i Nauki powoływać się nie może. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził wiążącą moc wcześniejszego wyroku.

Obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu lub refundacja kosztów dowozu do najbliższej placówki spełniającej zalecenia z orzeczenia o kształceniu specjalnym. Wybór sposobu dowozu dziecka do przedszkola należy do rodziców.

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane dalszemu członkowi rodziny, jeśli osoba zobowiązana w pierwszej kolejności do alimentacji nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co determinuje niemożność przejęcia tej opieki i skutecznego wnioskowania o świadczenie przez inną osobę (art. 17 ust. 1a u.ś.r).

Brak przewlekłości postępowania nie uzasadnia zarzutu naruszenia prawa przez organ w przypadku braku formalnej inicjatywy strony; rolą organu jest informowanie, a nie aktywne poszukiwanie spadkobierców.