Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z powodu nieważności postępowania wynikającej z orzekania wobec zmarłej strony. Zarządzenie Burmistrza, jako akt prawa miejscowego, wymagało prawidłowego upoważnienia, co nie zostało spełnione, zarządzenie było więc nieważne.
Zaskarżony wyrok oddalający skargę kasacyjną jest zgodny z prawem, albowiem ograniczenia czasowe art. 100c i 100d ustawy o pomocy nie niweczyły obowiązków organu po 30 czerwca 2024 roku. WSA słusznie zobowiązał Wojewodę do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku o pobyt czasowy.
Art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w zakresie przewidującym wykluczenie środków prawnych zwalczających bezczynność administracji, jest od dnia 1 lipca 2024 r. niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, co uzasadnia ponowne rozpoznanie kwestii bezczynności organu administracyjnego względem cudzoziemców.
Ograniczenie poboru zaliczek na podatek, zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, wymaga uprawdopodobnienia niewspółmierności ich wysokości do przewidywanego podatku. Brak wskazania naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.
Doręczenie decyzji podatkowej jest skuteczne, gdy spełnia wymogi proceduralne określone w Ordynacji podatkowej i ustawie o postępowaniu egzekucyjnym. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zarzutu odnoszącego się do niewłaściwości doręczenia w granicach postępowania podatkowego.
W sprawach ustalania warunków zabudowy nie można wywodzić interesu prawnego z przypuszczeń o przyszłych uciążliwościach inwestycji, a legitymację procesową w takich sprawach determinują przepisy prawa administracyjnego, a nie prawa cywilnego.
Uprawnienia do kierowania pojazdami, nabyte bezterminowo przed wejściem w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, nie tracą ważności mimo wydania nowego dokumentu prawa jazdy z określoną datą ważności. Sąd oddala skargę kasacyjną, potwierdzając bezterminowy charakter tych uprawnień.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Pomorskiego i uchylił wyrok w zakresie zobowiązania do wydania decyzji z powodu wydania decyzji administracyjnej. Od 1 lipca 2024 r. art. 100d ustawy o pomocy nie ma zastosowania z uwagi na jego sprzeczność z Konstytucją RP.
Przy likwidacji spółki komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie wartość bilansowa udziałów w momencie przekształcenia. Wydatki historyczne nie mają znaczenia.
Fakt umieszczenia cudzoziemca w wykazie osób, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany, uzasadnia obligatoryjne cofnięcie zezwolenia na pobyt czasowy, niezależnie od sytuacji osobistej cudzoziemca.
Posłużenie się przez pełnomocnika cudzoziemca nieautentycznym dokumentem w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, skutkuje odmową jego udzielenia, a odpowiedzialność procesowa obejmuje skutki bezpośrednie dla mocodawcy (art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.o.c.).
Rada gminy może rozpatrzyć uwagi do projektu planu zagospodarowania przestrzennego poprzez jedno głosowanie nad całością uchwały, co nie stanowi istotnego naruszenia procedury planistycznej. Procedura nie wymaga indywidualnego głosowania nad każdą uwagą.
Ustalanie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej jest dopuszczalne, jeśli teren inwestycji można wyodrębnić, a naruszenia proceduralne, które nie wpływają na możliwość zaskarżenia decyzji, nie uzasadniają uchylenia wyroku.
NSA: Przewlekłość Wojewody w udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy narusza dyrektywę 2011/98/UE. Skarga kasacyjna nieusprawiedliwiona: organy muszą stosować unijne terminy mimo krajowych przepisów zawieszających.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: Skarga kasacyjna dotycząca odpowiedzialności podatkowej G.G. jako osoby trzeciej oddalona. Potwierdzenie zgodności z prawem proceduralnym doręczenia i ustaleń podatkowych organy I i II instancji.
Osoba trzecia odpowiada za zaległości podatkowe spółki cywilnej, gdy zachodzą przesłanki z art. 115 § 1 o.p., nawet jeśli pełnomocnik nie był wspólnikiem. Skuteczne doręczenie decyzji wymiarowej warunkuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
O ile beneficjent angażuje pracownika w wymiarze przekraczającym 1 etat, narusza umowę o dofinansowanie, co uprawnia organ administracyjny do żądania zwrotu środków unijnych z powodu zaistnienia "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia UE nr 1303/2013.
Art. 130 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej obowiązuje od 1 stycznia 2020 r. i może być stosowany do czynów po tej dacie. W przypadku recydywy, kara pieniężna jest zgodna z prawem, niezależnie od przesłanek wcześniejszego ukarania, co nie narusza zasady lex retro non agit.
Nieuzasadniona jest skarga kasacyjna wobec wyroku oddalającego roszczenia spółki dotyczące akceptacji kryterium limytowego dla Listeria monocytogenes, gdyż przepisy, na które się powołano, nie wymagają takiej akceptacji organu.
Dostęp do akt postępowania karnego regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego, które jako przepisy szczególne wyłączają stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec tych akt. Skarga kasacyjna w sprawie dostępu do akt zakończonego postępowania karnego została oddalona.
Art. 154 k.p.a. może być stosowany do decyzji związanych, jeśli zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej leży w zgodzie z interesem społecznym i słusznym interesem strony. Wyłączenie możliwości weryfikacji takich decyzji narusza zasadę praworządności.
Gdy wniosek o informację dotyczy dokumentu prywatnego, a nie publicznego, brak jest podstaw prawnych dla wydania decyzji odmownej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa; uzasadnienie takiej decyzji musi jednak spełniać wymogi uzasadniające pełne zrozumienie stanu prawnego i faktycznego sprawy.
NSA, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził poprawność decyzji o zwrocie dofinansowania, wskazując na brak istotnych błędów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i jego zgodność z normami prawnymi.
Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem zrealizowanie celu wywłaszczenia wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości, niezależnie od późniejszych zmian zagospodarowania terenu. Elementy zieleni uważa się za uzupełniające realizacji celu wywłaszczenia na potrzeby służb mundurowych.