Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie pozostawał w bezczynności, ponieważ dostarczył stosowne odpowiedzi w zakresie pytań będących informacją publiczną, działając zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Skarga nie wykazała uchybień uzasadniających jej uwzględnienie.
NSA uchyla wyrok WSA w zakresie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej dotyczącej działek o szerokości poniżej 11 m z powodu uchybień proceduralnych, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając pełny materiał dowodowy i argumentację gminy.
Osoby przebywające w Polsce są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, a brak wskazania w skardze kasacyjnej istotnego wpływu naruszeń procesowych na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem.
Decyzja organu organu I instancji ustalająca opłatę podwyższoną w odniesieniu do kopaliny wydobytej bez koncesji w okresie do 31 grudnia 2020 r. jest zgodna z prawem, a skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia i wysokości opłaty jest niezasadna.
W sprawie kwalifikacji obiektów w postaci instalacji technologicznych, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje je za samodzielne budowle podlegające opodatkowaniu, gdyż ich funkcjonowanie nie warunkuje zgodności budynku z prawem budowlanym, lecz są związane wyłącznie z procesami produkcyjnymi.
Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Uczestnik postępowania administracyjnego wykazujący jedynie potencjalne oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość w sąsiedztwie, nie posiada interesu prawnego uzasadniającego przyznanie statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Naczelny Sąd Administracyjny wprowadził regułę, że nałożenie obowiązku remontu elementów budynku, wynikające z protokołów kontroli technicznej, mieści się w ramach art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa Budowlanego, o ile nie występują przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja organów o nałożeniu na "O." Spółkę z o.o. obowiązków ochrony przeciwpożarowej była prawidłowa i zgodna z przepisami, ponieważ budynek musi spełniać wymogi dla kategorii zagrożenia pożarowego ZL II i ZL III. Skarga kasacyjna została oddalona.
Odmawia się uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dotyczącego obszarów chronionych przyrody, jeżeli realizacja przedsięwzięcia narusza zakaz likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, nawet jeśli tereny przyległe nie są rolniczo wykorzystywane. Inwestycja nie pozwala na legalizację działań przeciw ochronie przyrody.
Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej mogą być oparte wyłącznie na przyczynach enumeratywnie wskazanych w art. 33 § 2 u.p.e.a., a inne podstawy zarzutów pozbawiają organ egzekucyjny możliwości ich rozpatrzenia.
Obowiązek szczepień ochronnych przewidziany w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych jest egzekwowany administracyjnie, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest legalne i uzasadnione w świetle prawa.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na wystąpienie negatywnych przesłanek określonych w art. 181 pkt 4 ustawy o SOP, uniemożliwiających przyznanie pomocy finansowej w przypadku wcześniejszego zbycia nieruchomości przez funkcjonariusza w trakcie służby.
Zakończenie służby w Policji powoduje ustanie prawa do użytkowania kwatery tymczasowej przez emerytowanego funkcjonariusza. Decyzja przydziałowa niezakwestionowana w odpowiednim czasie staje się wiążąca, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych odmawiające zmiany tego stanu są prawidłowe.
Realizacja prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie wymaga inicjatywy strony w postaci formalnego wniosku, a brak skutecznego działania ze strony wnioskodawcy wyklucza uznanie przewlekłości postępowania z winy organu administracyjnego.
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu dotyczącym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest prawidłowe, jeżeli liczba stron przekracza 10, a zawiadomienie za pomocą obwieszczenia skutecznie wypełnia obowiązek powiadomienia stron o decyzji, nie pozbawiając ich możliwości czynnego udziału w postępowaniu.
Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z 2020 roku podlega oddaleniu ze względu na brak wykazania rażącego naruszenia prawa oraz niezasadność zarzutów na wyrok sądu pierwszej instancji.
Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania wzrostu uposażenia zasadniczego było prawidłowe z uwagi na utratę statusu funkcjonariusza przez skarżącego, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.
Obowiązek szczepień ochronnych, mimo zakwestionowania niektórych przepisów przez TK, pozostaje wymagalny; postanowienia organów wydano zgodnie z prawem na podstawie obowiązujących przepisów.
Na przedsiębiorcy wykonującym przewóz drogowy spoczywa obiektywna odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków i warunków przewozu, brak wpływu na naruszenie musi wynikać z okoliczności nadzwyczajnych. Kontrola nad dokumentacją leży po stronie przedsiębiorcy, mimo zlecania czynności podmiotom zewnętrznym.
Skarga kasacyjna od wyroku WSA nie znajduje uzasadnienia prawnego i zostaje oddalona, gdyż zarzuty nie zostały dostatecznie skonkretyzowane, a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za manipulacje tachografem była zasadna.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zostały uznane za prawidłowe, a skarga kasacyjna Stowarzyszenia Z. oddalona. Brak podstaw do uchylenia decyzji i wyroku z uwagi na prawidłowo ustalony stan faktyczny i zastosowanie prawa.
Z uwagi na brak prawidłowego postępowania wyjaśniającego i niekompletność materiału dowodowego decyzje odmowne organu administracyjnego obu instancji w zakresie wydania pozwolenia wodnoprawnego zostały uchylone, a skarga kasacyjna oddalona ze względu na niezasadność.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując brak naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, stwierdzony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zaskarżone rozstrzygnięcie obejmuje tylko udzielone świadczenie w lutym 2023, nie zaś odstąpienie od leczenia.