Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Prokurator Krajowy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże nie było to rażące naruszenie prawa, co uzasadnia brak obowiązku podjęcia dodatkowych działań przez organ.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogu dostatecznej konkretyzacji podstaw kasacyjnych poprzez precyzyjne powiązanie z elementami stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest oczywiście bezzasadna i podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją wystarczające podstawy do uznania choroby zawodowej w kontekście przesłanek temporalnych oraz dowodowych, skutkujące oddaleniem skargi kasacyjnej z uwagi na upływ okresu umożliwiającego rozpoznanie schorzenia jako zawodowego.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania przez umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa po upływie 30 lat od decyzji wywłaszczeniowej, zostaje oddalona jako niezasadna. Nowelizacja k.p.a. wprowadzająca to umorzenie jest zgodna z Konstytucją RP.

Nabycie mienia Skarbu Państwa przez gminę z mocy prawa na mocy ustawy o samorządzie terytorialnym wyłącza spełnienie przesłanek publicznego użytku, jeżeli dowody nie wykazują faktycznego wykonywania zadań publicznych; powództwo kasacyjne w tym zakresie bezzasadne.

W przypadku przekroczenia ustawowego terminu do wydania decyzji administracyjnej, organ ponosi odpowiedzialność za zwłokę, w tym w formie kary pieniężnej, o ile opóźnienie nie wynika z przyczyn niezależnych od organu. Brak zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. co do wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie wpływa na bieg terminu.

Nienależyta obsada sądu odwoławczego zachodzi przy uczestnictwie sędziego powołanego przez KRS ukształtowaną przepisami z 2017 r., której powołanie wzbudza wątpliwości co do niezawisłości sądu, naruszając art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż orzeczenie z 1956 r. weszło do obrotu prawnego poprzez doręczenie, a procedura stwierdzenia nieważności decyzji nie obejmuje odrębnego stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozszerzona kontrola Okręgowego Inspektora Pracy w przedsiębiorstwie była legalna i zgodna z przepisami Konwencji MOP nr 81 oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, uzasadniając oddalenie zarzutów skargi kasacyjnej.

Brak przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym czyni niezasadnym zastosowanie ulgi abolicyjnej oraz ograniczenia poboru zaliczek, w sprawie marynarzy pracujących na jednostkach o charakterze usługowym.

Sprzedaż nieruchomości obejmująca grunt i budowle trwale z nim związane podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych w zakresie nieobjętym podatkiem VAT, zgodnie z zasadami prawa cywilnego i ustawą o podatku PCC.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przez Radę do Spraw Polaków poza Granicami Kraju, uchylając decyzję odmowną w sprawie przyznania Karty Polaka na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej umożliwia wznowienie postępowania, gdy nowe okoliczności faktyczne lub dowody były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez stronę postępowania.

W przypadku braku rzeczywistych transakcji gospodarczych dokumentowanych fakturami VAT, podatnik traci prawo do odliczenia podatku nadmiernie naliczonego. Ocena organu co do nieistnienia świadczenia usług uzasadnia odmowę uznania odliczenia VAT.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego; warunki udziału w postępowaniu uznano za nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia, co usprawiedliwiało nałożenie korekty finansowej.

Wniosek o zwrot wywłaszczonych nieruchomości złożony po terminie, nawet przez jednego ze współwłaścicieli, nie uzasadnia wznowienia postępowania ani powzięcia pozytywnej decyzji administracyjnej. Decyzja umarzająca postępowanie została utrzymana.

Orzeczenie sądu o przepadku pojazdu wymaga uwzględnienia statusu własności w chwili wyrokowania, a w przypadku zbycia pojazdu po popełnieniu przestępstwa należy orzec przepadek jego równowartości.

Postępowanie o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości, które nie nastąpiło w sposób formalny i prawnie skuteczny, nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia administracyjnego. Brak pozbawienia właściciela nieruchomości oznacza bezprzedmiotowość roszczenia odszkodowawczego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję organu administracyjnego w przedmiocie zwrotu dotacji jest zgodny z prawem i prawidłowo oparty na materiale dowodowym nieuznawanym za niekompletny ani błędnie oceniony.

Art. 402 ust. 1 i 2 p.w. nie narusza art. 9 ust. 3 Konwencji z Aarhus; ograniczenia dla organizacji ekologicznych w postępowaniach wodnoprawnych są prawidłowe i zgodne z prawem międzynarodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja cofająca uprawnienia diagnosty jest zgodna z ustawą Prawo o ruchu drogowym oraz podkreśla obowiązek ścisłego stosowania przepisów dotyczących badań technicznych, bez możliwości miarkowania sankcji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, uznając że organ nie spełnił obowiązku realizacji wytycznych z wcześniejszego wyroku oraz że art. 188 Prawa wodnego prawidłowo odnosi się do kosztów utrzymania urządzeń wodnych przez podmioty czerpiące z nich korzyści.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że rażące i oczywiste naruszenia w ewidencji odpadów, polegające na poświadczaniu nieprawdy w kartach odpadów w systemie BDO, uzasadniają wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru, nawet przy braku dalszych wykazanych negatywnych skutków.

Zleceniodawca robót budowlanych odpowiada za zniszczenie drzew poprzez ich negatywne oddziaływanie na system korzeniowy; posiadacz nieruchomości ponosi administracyjną odpowiedzialność za zaniedbania w nadzorze nad pracami.