Legitymowanie się przez rolników tytułem prawnym do gruntów Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności bezpośrednich jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, nie narusza zasady równości oraz nie wymaga orzeczenia prejudycjalnego TSUE.

Interes prawny w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym może wynikać z norm prawa cywilnego. Organ nadzoru budowlanego musi ocenić, czy samowolna budowla może oddziaływać na sąsiednie nieruchomości, nie ograniczając się do bezpośredniego sąsiedztwa.

NSA oddalił skargę kasacyjną J.G., uznając, że nie dochował terminu do wznowienia postępowania administracyjnego, a żaden z podniesionych zarzutów nie uzasadniał naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Udział podatnika w obrocie karuzelowym wyłącza możliwość odliczenia VAT nawet przy formalnej zgodności nabycia z dokumentacją handlową. Brak należytej staranności skutkuje odmową prawa do odliczenia VAT.

Interes prawny w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej może wynikać zarówno z przepisów prawa administracyjnego, jak i cywilnego, a jego istnienie nie jest uzależnione od fizycznego sąsiedztwa nieruchomości, lecz od wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości.

Brak obowiązku podatkowego w Norwegii nie wyklucza zastosowania ulgi abolicyjnej i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli występuje potencjalna możliwość opodatkowania dochodów w obu krajach.

Dochody ze sprzedaży nieruchomości przez podatniczkę należy kwalifikować jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a nie jako przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości, co wyklucza ich zwolnienie z podatku dochodowego.

Nieznaczne przekroczenie liczby zwierząt w ramach dobrostanu krów mlecznych może nie naruszać zasad przyznania płatności, o ile organ właściwie oceni niezgodność w kontekście prawa unijnego i krajowego, nie nadużywając uznania administracyjnego względem producentów.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przedłożone dokumenty nie spełniają przesłanek nowych okoliczności faktycznych lub dowodowych mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przewlekłości postępowania.

Organ dotujący ma prawo do bieżącej korekty wysokości dotacji oświatowej w trakcie roku budżetowego, dostosowując jej kwotę do rzeczywistej liczby uczniów, eliminując w późniejszych okresach nadpłaty i ułatwiając zarządzanie publicznymi środkami finansowymi.

W przypadku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę akcyjną, koszt uzyskania przychodu z umorzenia akcji za wynagrodzeniem określa się na podstawie wartości bilansowej majątku spółki przekształcanej na dzień przekształcenia, a nie na podstawie historycznych kosztów nabycia udziałów w spółce przekształcanej.

Skarga kasacyjna oddalona; nowe okoliczności faktowe nie uzasadniają wstrzymania decyzji o rozbiórce z uwagi na brak prawdopodobieństwa jej uchylenia w toku wznowionego postępowania.

Grunty zamkniętego składowiska odpadów, na których prowadzi się monitoring, należy uznać za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje opodatkowaniem według stawek dla działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny, przy ocenie pochodzenia towarów, podkreśla, iż przeładunek w kraju trzecim nie wpływa na zmianę niepreferencyjnego pochodzenia towarów, gdy brak jest istotnego przetworzenia, a organy celne prawidłowo zastosowały środki antydumpingowe na towary z ChRL.

Skarga kasacyjna w sprawie A.S. przeciwko ARiMR w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich została oddalona przez NSA z powodu braku wykazania błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego oraz niepodważenia ustaleń faktycznych.

W sprawie, NSA uznał, że dokumentacja transakcji dotyczących nabycia samochodów używanych w Niemczech, choć wadliwa, nie uzasadniała całkowitego wykluczenia kosztów uzyskania przychodów. Organy winny były stosować ostrożniejszą ocenę materiału dowodowego i z uwagi na fakt legalności samego obrotu pojazdów.

Organ podatkowy nie może obciążać podatnika negatywnymi skutkami niejasnego pouczenia, jeśli uzupełnienie braków formalnych zostało dokonane zgodnie z tymi wskazówkami, naruszając zasadę zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.).

Decyzja o wsparciu inwestycji nie oznacza automatycznego korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p.; korzystanie następuje dopiero z osiągnięciem dochodu podlegającego zwolnieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja Ministra Infrastruktury z 2005 r. nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Plan z 1961 r. był obowiązujący, wykluczając przyznanie byłemu właścicielowi własności czasowej.

Art. 69a ustawy zmieniającej wprowadza szczególną w stosunku do art. 40 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej przesłankę przyznania zasiłku celowego jako rekompensaty za poniesioną stratę majątkową w wyniku powodzi, niezależnie od sytuacji materialnej poszkodowanego.

Niekompletność ustaleń faktycznych przez organ I instancji w zakresie posiadania samoistnego uzasadnia decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest właściwe w kontekście zapewnienia prawidłowej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W przypadku błędnego zastosowania przepisów postępowania budowlanego, właściwe jest uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż jedynie pełne wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych zapewnia prawidłowość zastosowania prawa budowlanego (art. 138 § 2 K.p.a.).

Wystąpienie powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do skazań objętych wyrokiem łącznym stanowi trwałą przeszkodę procesową skutkującą koniecznością uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania.

Członek zarządu spółki nie może być zwolniony z odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o ogłoszenie upadłości złożono w terminie lub że niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy (art. 116 o.p.).