Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji doręczonej ponad 30 lat temu i niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa. Utrata możliwości wzruszenia decyzji jest zgodna z ochroną stabilności porządku prawnego.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, które rozpoczęto po 30 latach od jej doręczenia, postępowanie takie ulega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy nie mają zastosowania do cudzoziemców, którzy przebywali na terenie Polski przed wybuchem wojny w Ukrainie, jeżeli ich pobyt nie był związany z działaniami wojennymi.

Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 297) regulujące odległości poszczególnych budowli rolniczych i urządzeń budowlanych od budynków stanowią przepisy odrębne, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wydatki z zakładowego funduszu rehabilitacji mogą obejmować zakup standardowego sprzętu i nie muszą bezpośrednio wiązać się ze specjalnym przystosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że orzeczenia Prezydenta o powołaniu sędziów nie podlegają sądowej kontroli, a decyzja organu podatkowego była prawidłowo podpisana zgodnie z ustawowymi wymaganiami dotyczącymi doręczeń elektronicznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.

Grunt użytkowany na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji jako las, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; zarzuty skargi kasacyjnej nie dawały podstaw do jej uwzględnienia.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.

Niewłaściwe doręczenie zawiadomień procesowych uniemożliwia skuteczne stwierdzenie wykreślenia spółki i nabycia mienia przez Skarb Państwa, skutkując nieważnością postępowania administracyjnego oraz sądowego.

Obowiązek szczepień ochronnych małoletnich wynikający z przepisów prawa pozostaje wymagalny pomimo odroczenia utraty mocy przepisów uznanych za niekonstytucyjne wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, co wymaga ciągłości w interesie zdrowia publicznego; skarga kasacyjna oddalona.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez wydanie decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów. Decyzja o rejestracji nie powodowała nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

NSA uchylił zaskarżony wyrok z uwagi na nieważność postępowania związaną ze śmiercią strony, zobowiązując WSA do ponownego rozpoznania sprawy, uwzględniając wymogi specustawy koronawirusowej dotyczącej zawiadomienia o uchybieniu terminu.

Na przewoźnika może być nałożona kara za każdy incydent niewydania pasażerowi biletu przed rozpoczęciem przewozu drogowego zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym i jej załącznikami.

Skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o Karcie Polaka, szczególnie w zakresie znajomości i kultywowania polskich tradycji przed przybyciem do Polski, co uzasadniało decyzję odmowną. Skarga kasacyjna została oddalona.

Władztwo planistyczne gminy, przyznane w ramach uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, musi respektować zasady proporcjonalności oraz chronić prawo własności; uchwała naruszająca te zasady jest nieważna w zaskarżonym zakresie.

Ulga abolicyjna nie przysługuje podatnikowi uzyskującemu dochody z pracy na jednostce F. operującej poza transportem międzynarodowym; przychody te podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych w Polsce.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do uznania nieważności postępowania z uwagi na prawidłowość procesu powołania sędziów i prawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej. Skargę kasacyjną oddalono jako bezzasadną.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z chwilą wszczęcia postępowania karno-skarbowego w sprawie, o którym podatnik został poinformowany, nawet gdy później zostanie ono przekształcone w postępowanie prowadzone przeciwko określonej osobie.

NSA uchylił wyrok WSA w Gliwicach uznając, że niewłaściwa wykładnia przepisów art. 13 ust. 4 UPO oraz art. 14a u.p.d.o.p. wymaga ponownego rozważenia, uwzględniając zmiany legislacyjne wprowadzone od 2021 r.

Decyzja organu administracyjnego o rejestracji pojazdu, podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie wymogu posiadania przez pojazd nowy świadectwa zgodności WE, podlega stwierdzeniu nieważności. Brak tego dokumentu uniemożliwił legalne dopuszczenie pojazdu do ruchu według przepisów krajowych i unijnych.

Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez brak świadectwa zgodności WE jest nieważna. Brak tego dokumentu uniemożliwia legalną rejestrację pojazdu nowego niehomologowanego na terytorium UE oraz spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa.

W sprawie, NSA uznał, że dokumentacja transakcji dotyczących nabycia samochodów używanych w Niemczech, choć wadliwa, nie uzasadniała całkowitego wykluczenia kosztów uzyskania przychodów. Organy winny były stosować ostrożniejszą ocenę materiału dowodowego i z uwagi na fakt legalności samego obrotu pojazdów.

Organ podatkowy nie może obciążać podatnika negatywnymi skutkami niejasnego pouczenia, jeśli uzupełnienie braków formalnych zostało dokonane zgodnie z tymi wskazówkami, naruszając zasadę zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.).