Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.
Decyzja o rejestracji pojazdu, jakkolwiek wydana z naruszeniem prawa unijnego, nie prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji o stwierdzeniu jej nieważności. Podmiot wprowadzający pojazd na rynek UE musi spełnić obowiązki homologacyjne nałożone na producenta.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że decyzje administracyjne w sprawie opłat za odpady komunalne były zasadne, a obowiązek ponoszenia opłat przez właściciela zamieszkałej nieruchomości wynikał z przepisów prawa.
Niniejszym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu skarbowego, uznając, iż interpretacja prawa podatkowego przez organ była niewystarczająca, gdyż opierała się na błędnym zastosowaniu przepisów, nie biorąc pod uwagę konieczności interpretacyjnej dla celów podatkowych.
Nieruchomość zabudowana i wykorzystywana do działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji w ewidencji, według ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarga kasacyjna musi precyzyjnie wskazywać przepisy, których naruszenia dopuszczono się w niższej instancji.
Decyzja rejestracyjna pojazdu została słusznie unieważniona z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów nowo wprowadzanych na rynek Unii Europejskiej. Nie przedstawiono wymaganej dokumentacji zgodności typu, co skutkowało oczywistym naruszeniem ustanowionych reguł.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest podstaw dla uznania choroby zawodowej u skarżącego J.W., co w świetle przeprowadzonych dowodów i orzeczeń lekarskich wskazuje na pozazawodowy charakter schorzenia.
Decyzja Starosty Sokólskiego o rejestracji pojazdu bez przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych była wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.
Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych istotnych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w chwili wydania decyzji. Same opinie rzeczoznawców sporządzone po fakcie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.
Zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z Prawem budowlanym nie stanowi wszczęcia postępowania administracyjnego, co wyklucza stronę trzecią (niebędącą inwestorem) od ubiegania się o wznowienie postępowania na podstawie k.p.a.
Wydatek z funduszu rehabilitacji nie musi być bezpośrednio związany z poprawą sytuacji konkretnego niepełnosprawnego pracownika, jeśli służy utrzymaniu lub ułatwieniu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, nawet w przypadku użycia standardowego sprzętu.
Art. 37at ust. 8 P.f. powinien być stosowany wyłącznie w połączeniu z uprawnieniami do inspekcji. Bez takiej inspekcji wezwania dokumentacyjne nie uzasadniają nałożenia kary pieniężnej.
Organ podatkowy w postępowaniu ponownym jest zobligowany do prawidłowego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem zasad pogłębiania zaufania do działań organów oraz zasady oparcia na materiale dowodowym z rzeczywistej transakcji gospodarczej.
Przewlekłość w prowadzeniu postępowania przez organ administracyjny, w tym jego rażący charakter, uzasadnia przyznanie kompensacji finansowej, choć nie solidarnie, lecz proporcjonalnie. NSA podzielił pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o bezczynności Starosty Kieleckiego.
Przekazanie nieruchomości gminie może nastąpić pod warunkiem, że mienie jest związane z realizacją zadań gminy, co obejmuje szeroko pojęte zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty. Ustalenie uznaniowości decyzji wymaga spełnienia takich przesłanek.
Okres długotrwałej nieobecności bezrobotnego uniemożliwiający realizację programu stażu uzasadnia decyzję o utracie prawa do stypendium, niezależnie od przyczyny nieobecności, przy braku obowiązku wysłuchania w przypadku przewidywanej długoterminowej absencji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna K. M. była nieuzasadniona, a oddalenie skargi kasacyjnej było słuszne. Czynności Skarżącego jako członka komitetu audytu nie spełniały ustawowych standardów monitorowania, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej.
Decyzja o rejestracji pojazdu rolniczego, wydana bez wymaganego świadectwa zgodności lub homologacji typu UE, podlega stwierdzeniu nieważności jako decyzja obarczona rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana bez wymaganego świadectwa homologacji pojazdu nowych zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz art. 38 rozporządzenia nr 167/2013, jest dotknięta rażącym naruszeniem prawa i podlega stwierdzeniu nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że orzeczenia Prezydenta o powołaniu sędziów nie podlegają sądowej kontroli, a decyzja organu podatkowego była prawidłowo podpisana zgodnie z ustawowymi wymaganiami dotyczącymi doręczeń elektronicznych.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.
Grunt użytkowany na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji jako las, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; zarzuty skargi kasacyjnej nie dawały podstaw do jej uwzględnienia.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.
Dopuszczalne jest przyjmowanie odległości budynków bez uwzględniania izolacji termicznej dla istniejących budowli, za wyjątkiem sytuacji, gdy ściana budynku znajduje się bezpośrednio przy granicy działki. Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione.