NSA oddalił skargę kasacyjną Wojewody Wielkopolskiego, uznając bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy po 30 czerwca 2024 r., z uwagi na niespełnienie przesłanek konieczności dalszego zawieszenia terminów administracyjnych według specustawy ukraińskiej.

W postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym, strona reprezentowana przez pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego zaniechania, a przywrócenie terminu jest możliwe tylko w przypadku wykazania całkowitego braku winy strony.

Pomoc publiczna, w formie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, nie może być odmówiona przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji ekonomicznej wyłącznie w okresie od 01.01.2020 do 31.12.2021, zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014.

Podjęcie uchwały przez Radę Gminy, na sesji zwołanej i przewodniczonej przez osobę z wygasłym mandatem radnego, stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia uchwały za wydaną z naruszeniem prawa, zgodnie z art. 20 ust. 1 u.s.g.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości przewidziane uchwałą Rady Miejskiej w G. nie przysługuje podmiotowi nabywającemu nieruchomość po upływie okresu obowiązywania uchwały. Nabycie prawa do zwolnienia następuje wyłącznie w okresie obowiązywania uchwały.

Wspólnik spółki jawnej odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, które istnieją w czasie jego uczestnictwa w spółce, niezależnie od okresu, w którym te zaległości powstały. (art. 115 § 1 i 2 o.p.)

Nieruchomość nabyta po wygaśnięciu okresu obowiązywania uchwały o zwolnieniu podatkowym nie kwalifikuje się do tego zwolnienia. Zwolnienie można uzyskać wyłącznie w trakcie obowiązywania uchwały, a zatem nabycie nieruchomości po tej dacie wyklucza możliwość otrzymania ulgi podatkowej.

Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.

Odpowiedzialność aktualnych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe obejmuje wszystkie zobowiązania istniejące w okresie ich członkostwa, zgodnie z art. 115 §1 O.p.; zarzuty kasacyjne odrzucono ze względu na brak wykazania istotnych naruszeń prawa.

Skarga kasacyjna K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uznana została przez NSA za bezzasadną - czynności egzekucyjne przeprowadzono prawidłowo, bez naruszeń proceduralnych i materialnych.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność odmowy ustalenia warunków zabudowy z uwagi na błędne twierdzenia o występowaniu gatunków inwazyjnych, poparte niedostatecznymi dowodami, co nie mogło skutkować zmianą decyzji końcowej.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości wynikające z uchwały nr VII 164/2007 Rady Miejskiej przysługuje jedynie podmiotom, które nabyły prawo do zwolnienia w trakcie obowiązywania uchwały, nie zaś podmiotom, które nabyły nieruchomości po zakończeniu jej obowiązywania.

Ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa poprzez zastosowanie nieprzejrzystych i niejednoznacznych kryteriów oceny, co miało istotny wpływ na jej wynik i naruszało zasadę równego traktowania wnioskodawców.

Decyzja w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej podlega zasadom uznania administracyjnego, do którego zastosowania wymagane jest dokładne ustalenie stanu faktycznego. Zachowanie przesłanek proceduralnych, w tym czynnego udziału strony w postępowaniu, jest kluczowe dla ważności decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.

NSA stwierdził, że odmowa przyznania pomocy finansowej rolnikowi ryczałtowemu z powodów formalnych związana z brakiem faktury VAT jest dyskryminacyjna i niezgodna z przepisami unijnymi, które przewidują elastyczne wsparcie dla rolników.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.

Zwołanie i prowadzenie obrad rady gminy przez osobę, której mandat radnego wygasł, skutkuje wydaniem uchwały z istotnym naruszeniem prawa; przy upływie roku sąd stwierdza wydanie uchwały z naruszeniem prawa, nie orzekając jej nieważności.