Opłaty za przekazywanie danych korzystającego z leasingu w odpowiedzi na wezwania organów nie stanowią świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 8 ust. 1 u.p.t.u., gdyż nie stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone na rzecz leasingobiorcy.

Podatnik nie może skutecznie odliczyć VAT na podstawie faktur odzwierciedlających nierzetelne transakcje. Niedochowanie należytej staranności przez podatnika wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zobowiązanie podatkowe P.C. S.A. za 2012 r. nie uległo przedawnieniu ze względu na prawidłowe wszczęcie postępowania karno-skarbowego. Spółka nie zachowała należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów, co uniemożliwiło jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Gmina Miejska X ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z cmentarzem według proporcji odpłatnych pochówków w stosunku do całkowitych liczby pochówków, przy zastosowaniu jej własnej metody obliczeń.

Uchwała Rady Gminy dotycząca ustalenia diet radnych ma charakter aktu prawa miejscowego, co nakłada obowiązek jej opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak publikacji skutkuje nieważnością uchwały, jako istotnym naruszeniem prawa.

Uchwała Rady Miejskiej dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takowej publikacji skutkuje jej nieważnością.

Sąd uznał, że organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi na pytania wnioskodawcy, nawet jeśli nie dysponuje pełnym zakresem żądanej informacji, pod warunkiem zachowania terminu ustawowego i właściwej oceny zakresu obowiązku udostępnienia informacji publicznej.

Uchwała dotycząca zasad ustalania diet sołtysów i przewodniczących osiedli stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji w dzienniku urzędowym; jej brak nie pozwala na wejście uchwały w życie, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Uchwała Rady Miejskiej ustalająca zasady przyznawania diet radnym jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; nieopublikowanie uchwały stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia jej unieważnienie.

W refakturowaniu kosztów mediów "jeden do jednego" w ramach najmu nie powstaje przychód podatkowy, gdyż nie stanowi ono definitywnego przysporzenia majątkowego dla wynajmującego, jak również nie jest objęte przepisami dotyczącymi przychodów z działalności gospodarczej.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji, nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nawet jeśli skarżący podejmuje działania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uchyleniu decyzji Regionalnego Dyrektora z Białegostoku oraz umorzeniu procedury nie naruszyła przepisów o właściwości. Procedura musi koncentrować się na właściwości organu, a nie merytorycznych aspektach środowiskowych poszczególnych odcinków inwestycji.

Uchwała rady gminy ustalająca zasady diet i zwrotu kosztów podróży sołtysów jest aktem prawa miejscowego, który wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak takiej publikacji stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.

Odwołanie się do kwestii uprzedniego rozstrzygnięcia dopuszczalności prawnej czynności z zakresu prawa handlowego nie może stanowić podstawy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji podatkowej dotyczącej skutków podatkowych zdefiniowanego stanu faktycznego zgodnie z art. 14b § 1 O.p.

Uchwała Rady Miejskiej w Kępicach ustalająca diety dla radnych jest aktem prawa miejscowego, który musi być opublikowany w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ze względu na brak takiej publikacji, uchwała ta jest nieważna w całości.

Organ administracyjny, nie może odmówić wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia organizacji społecznej na postawie art. 31 § 1 k.p.a., jeżeli skarżąca organizacja przedstawia konkretne okoliczności sugerujące negatywne oddziaływanie na środowisko potencjalnie naruszające interes społeczny. Organy winny prowadzić postępowanie wyjaśniające po wszczęciu postępowania.

Istnienie rowu melioracyjnego na terenie nie oznacza objęcia całego obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co wyklucza zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji, zgodnie z przepisami Prawa wodnego.

Rów melioracyjny nie spełnia kryteriów systemu kanalizacji deszczowej przewidzianego w art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji jest zasadna, gdyż wymaga połączenia z zarządzanym systemem kanalizacji, a nie jedynie technicznej możliwości odprowadzenia wód.

Zarządzenie Prezydenta Miasta O. z 30 grudnia 2020 r. jako akt prawa miejscowego wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, brak publikacji skutkuje jego nieważnością.

Uchwała w sprawie diet radnych jest aktem prawa miejscowego i jako taka wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przedłużająca się pomimo wezwania sądu, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, zwłaszcza gdy przekroczono ustawowy termin wielokrotnie i nie podjęto żadnych działań.

Uchwała Rady Powiatu o wysokości diet radnych jest aktem prawa miejscowego. Jej brak publikacji w dzienniku urzędowym pomorskiego uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały z uwagi na istotne naruszenie prawa.

Uchwała Rady Gminy w sprawie ustalenia wysokości diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego, wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak jest istotnym naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem nieważności uchwały.

Skarga kasacyjna nie może zostać uwzględniona, jeśli nie jest poparta uzasadnionymi podstawami faktycznymi lub prawnymi, a ustalenia Sądu pierwszej instancji dotyczące braku rzeczywistej transakcji pozostają nienaruszone.