W sprawie o nr sygn. akt I FSK 1445/17, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podtrzymując decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, stwierdzając, że strony skarżącej nie wpłynęły istotne naruszenia proceduralne na wynik sprawy.
Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz wyrok WSA były zgodne z prawem. Przewóz realizowany przez aplikację Uber nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej, a argumenty skargi kasacyjnej nie przemawiały za zmianą tego rozstrzygnięcia.
Dodatkowe wpłaty na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców (FWK), określone w ustawie o finansowaniu społecznościowym, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdyż nie są objęte wyłączeniem w art. 16 ust. 1 pkt 76 u.p.d.o.p. Interpretacja ta jest oparta na literalnym brzmieniu przepisów.
Wykładnia art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, dokonywana przez pryzmat celu świadczenia oraz dobra dziecka, wyklucza automatyzm w dzieleniu kwoty wsparcia na połowę w przypadku opieki naprzemiennej, jeżeli tylko jeden z małżonków złożył wniosek, a wypłata pełnej kwoty świadczenia jednemu z rodziców nastąpiła za ich zgodnym porozumieniem i służyła niezakłóconemu zaspokajaniu
Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie dają podstaw do obniżenia należnego podatku VAT; instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego, które kończy się jego umorzeniem, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Solidarna odpowiedzialność członka zarządu za finansowe zaległości spółki, z tytułu nienależytego wykorzystania środków unijnych, istnieje jeśli nie wykazano właściwego zgłoszenia wniosku o upadłość w wymaganym czasie (art. 116 o.p.). NSA utrzymuje odpowiedzialność wobec niespełnienia przesłanek egzoneracyjnych.
Rozbudowa parkingu o nowe miejsca postojowe bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną i podlega obowiązkowi rozbiórki. Organ nadzoru budowlanego nie może zezwolić na legitymizację rozbudowy, jeśli inwestor nie złoży wniosku o legalizację w określonym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin uważa się za zachowany w przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej, na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że regulacja rozporządzenia ARiMR w zakresie daty wpływu do biura nie spełnia wymogów konstytucyjnej delegacji ustawowej.
Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie stanowi podstawy do zobowiązania przedsiębiorcy do przekazania dokumentów poza kontekstem inspekcji lub kontroli, a sankcje na tej podstawie są bezzasadne.
Okresy służby w formacjach innych niż Siły Zbrojne RP, jak Policja czy Biuro Ochrony Rządu, nie wliczają się do 15-letniego okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej wymaganej do uzyskania świadczenia rocznego po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji medycznych ustaleń komisji lekarskiej o kategorii zdolności do służby wojskowej; kontrola sądu koncentruje się na prawidłowości zastosowania przepisów procesowych i materialnych.
Sąd Najwyższy orzekł, że w przypadku istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności, sąd odwoławczy ma obowiązek uchylić wyrok i umorzyć postępowanie (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w związku z art. 45 § 1 k.w.).
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że złożenie wniosku o dotację bez własnoręcznego podpisu czyni go niekompletnym. Pieczęć z faksymile nie spełnia wymogu podpisu, co uzasadnia odmowę przyznania dotacji.
Art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, w zakresie naruszającym zasady ogłaszania aktów normatywnych i proporcjonalności, nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania ws. ustalenia warunków zabudowy na terenie objętym planem generalnym jako sprzeczny z Konstytucją RP.
Decyzja dotycząca zwrotu dotacji przez A Sp. z o.o. była prawidłowa i zgodna z prawem, ponieważ zajęcia się odbyły, a środki z dotacji oświatowej powinny być wykorzystane wyłącznie na bieżące wydatki związane z kształceniem.
Skarga kasacyjna G. Sp. z o.o. bezzasadna. Utrzymano w mocy ustalenie o nienależnie pobranych środkach finansowych w wysokości 16.522,25 zł. Prawa materialne i procedur sądowych dochowane. Operat biegłego prawidłowy. Zarzut przedawnienia nieuzasadniony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niekompletny materiał dowodowy dotyczący funkcji zabudowy wykluczał możliwość uznania warsztatu samochodowego za zgodny z zasadą dobrego sąsiedztwa, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów II instancji i WSA oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, a Komisja słusznie uchyliła decyzję odszkodowawczą z uwagi na istotne braki w ustaleniach faktycznych dotyczące możliwości władania nieruchomością.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wyłącza możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej. Zostało to potwierdzone wykładnią przepisów u.p.z.p. jako pozwalających na takie rozstrzygnięcie.
Ograniczenia w planie zagospodarowania przestrzennego mające na celu cele publiczne w zakresie oświaty mogą być uznane za uzasadnione, jeśli nie przekraczają dopuszczalnych granic władztwa planistycznego gminy.
W przypadku braku inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej niedopuszczalne jest stosowanie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego jako podstawy do wezwania przedsiębiorcy o przekazanie dokumentów i nałożenia kary pieniężnej za jego niewykonanie.
Skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania została oddalona; organ działał zgodnie z przepisami, a dokumenty robocze nie stanowią udostępnianej informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną ZUS, oddalił ją z uwagi na brak przesłanek do jej uwzględnienia, uznając poprawność wyroku WSA w Krakowie co do uwzględnienia wiążących wytycznych prawnych oraz konieczności zastosowania definicji małego przedsiębiorstwa zgodnie z prawem unijnym.
Działanie organu oraz Wyrok Sądu I instancji były zgodne z prawem, nie naruszając obowiązujących przepisów ani wcześniejszych wyroków sądowych; skarga kasacyjna zostaje oddalona.