Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.

Umorzenie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę po zakończeniu inwestycji i wyeliminowaniu decyzji budowlanej z obrotu prawnego było zasadne z powodu braku materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego.

Wniesienie zarzutów egzekucyjnych możliwe jest przez cały czas trwania postępowania, do jego zakończenia, co obliguje organ do ich merytorycznego rozpatrzenia, o ile dotrzymano wymogów formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dokumentacja geodezyjno-kartograficzna objęta jest domniemaniem prawdziwości i nie może być kwestionowana przez organy administracyjne w postępowaniach dotyczących ZRID, a przyjęcie ten dowód jest wiążące w sytuacji, gdy brak jest przeciwnych dokumentów urzędowych.

Stwierdzenie przez Komisję rażącego naruszenia art. 155 K.p.a. w decyzji Prezydenta związanej z reprywatyzacją było nieuzasadnione; zmiana decyzji nie naruszała rażąco prawa, będąc zgodną z aktualizacją uprawnień zainteresowanych stron.

Podpis nieczytelny w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie spełnia warunków udziału w zajęciach; dotacja pobrana w nadmiernym rozmiarze poprzez nieczytelne podpisy podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 października 2015 r. nakazująca rozbiórkę budynku garażowo-gospodarczego nie stała się bezprzedmiotowa, a tym samym odmowa stwierdzenia jej wygaśnięcia przez organy administracyjne była prawidłowa i zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.

Odmowa uchylenia decyzji podatkowej w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona, gdy okoliczności nie spełniają przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika, a odwołanie od decyzji może być wniesione zwykłą drogą odwoławczą.

Dochody z działalności żeglugowej zagranicznych jednostek kontrolowanych, opodatkowane cypryjskim podatkiem tonażowym, podlegają opodatkowaniu podatkiem CFC w Polsce, zgodnie z art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie podmiotów opodatkowanych na podstawie polskiej ustawy o podatku tonażowym.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli podatnik nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zobowiązania podatkowego i organy uprawdopodobnią, że zobowiązanie to nie zostanie wykonane.

Skarga kasacyjna dotycząca zakwalifikowania wydatków na zakup towarów jako kosztów uzyskania przychodów została oddalona, ponieważ uznano ją za bezzasadną. Decyzja o odrzuceniu wynikała z rzetelnej oceny materialnej i dowodowej, potwierdzając zgodność z prawem działań organów podatkowych.

Przesłanka niepodjęcia lub rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki w ramach art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. wymaga bezpośredniego związku z niepełnosprawnością opiekowanej osoby, w sposób uniemożliwiający pracę zarobkową.

W razie sprawowania naprzemiennej opieki nad dzieckiem zgodnie z porozumieniem rodziców, świadczenie wychowawcze może być przyznane w pełnej kwocie jednemu z rodziców, jeśli wspólna decyzja rodziców potwierdza zgodność z celem świadczenia.

Decyzja Komisji do wydania decyzji kasatoryjnej opierała się na ustawie z dnia 9 marca 2017 r., a jej prawidłowość i zgodność z prawem zostały podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny; skargę kasacyjną oddalono.

Uchylenie wyroku pierwszej instancji przez sąd odwoławczy, bez wskazania niezbędności ponowienia przewodu sądowego w całości, narusza art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. Sąd odwoławczy powinien dokonywać merytorycznej kontroli dowodowej, a nie polegać na pełnym powtórzeniu przewodu przez sąd I instancji.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego obowiązuje wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli. Organ administracji nie może szeroko interpretować tego przepisu w kierunku nałożenia kary pieniężnej poza tymi kontekstami, tj. w postępowaniach dotyczących progów antykoncentracyjnych.

Uchwała NSA z dnia 4 lutego 2026 r. uchyla decyzje, uznając rzeczywisty charakter transakcji M.D. z D. mimo formalnych wątpliwości, oraz przywraca prawo do odliczenia VAT. Działania handlowe M.D. nie miały na celu jedynie uzyskania korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy 2006/112/WE.

Brak jednoznaczności w interpretacji zdarzenia przyszłego i stan faktyczny rozstrzygany poza przedstawionym wnioskiem skutkują wadliwością zaskarżonego wyroku uchylającego interpretację w całości, zamiast tylko kwestionowane jej części.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa wymaga wykazania nie tylko formalnego oznaczenia, lecz także rzeczywistych działań ograniczających dostępność informacji od momentu jej wytworzenia.

Wyrok NSA potwierdza, że ocena merytoryczna projektu w zakresie przygotowania finansowo-organizacyjnego Fundacji była prawidłowa, a wymogi dotyczące wykazania zdolności finansowej należy interpretować jako wymagające wiarygodnych potwierdzeń. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak podstaw do uwzględnienia zarzutu nieprawidłowego zastosowania przepisów.

Umorzenie należności składkowych na ubezpieczenia społeczne, jako środek wyjątkowy, wymaga wykazania przez zobowiązanego istnienia przesłanek nieściągalności lub wyjątkowych sytuacji życiowych. Ich brak usprawiedliwia odmowę umorzenia, zgodnie z zasadami uznania administracyjnego.

Stosunek służbowy wygasa z mocy prawa, jeśli nie przedstawiono propozycji zatrudnienia do danego terminu, a organy słusznie uzasadniły decyzje o nieprzedstawieniu propozycji z powodu utraty zaufania do funkcjonariusza.

Działania podatnika w zakresie handlu samochodami, choć zależne od organizacji zewnętrznej spółki, były rzeczywiste i nie pozbawiały go statusu podatnika VAT. Brak było podstaw do odmowy prawa do odliczenia podatku VAT oraz uznania wystawionych faktur za "puste".