Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych nie było bezprzedmiotowe i decyzje administracyjne zostały wydane zgodnie z art. 50-51 Prawa budowlanego, a skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA oraz stwierdza, że zarządzenie Wójta, odwołujące skarżącą z funkcji dyrektora szkoły, zostało wydane z naruszeniem prawa w zakresie ustalenia przesłanek szczególnie uzasadnionego przypadku.

Zaniechanie uwzględnienia normy szczególnej z art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia nr 651/2014, pozwalającej na przyznanie pomocy publicznej mimo formalnych przesłanek trudnej sytuacji ekonomicznej, stanowi naruszenie prawa materialnego, wymagające uchylenia decyzji i orzeczeń sądowych opartych na błędnej wykładni.

Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. przysługuje, o ile wysokość pomocy nie przekracza limitów określonych w rozporządzeniu nr 1408/2013. W przypadku przekroczenia, zwolnienie stosuje się do wysokości limitu.

Nabycie nieruchomości po 30 czerwca 2014 r. wyklucza możliwość uzyskania prawa do zwolnienia podatkowego przewidzianego uchwałą, nawet jeśli nieruchomość spełnia warunki zwolnienia. Zwolnienie to można przypisać wyłącznie podmiotom, które nabyły prawo do niego podczas obowiązywania uchwały.

Wojewoda Pomorski pozostawał w bezczynności naruszającej prawo w sprawie udzielania zezwolenia na pobyt czasowy obywatelowi innych państw niż Ukraina, mimo ograniczeń czasowych wprowadzonych specustawą ukraińską. Przekroczenie terminów proceduralnych po lipcu 2024 r. było niedopuszczalne.

Odmowa przyznania dofinansowania narusza przepisy materialne, w szczególności art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014, bowiem przedsiębiorstwo może otrzymać pomoc, mimo późniejszego popadnięcia w trudną sytuację.

Prawo własności nie ma charakteru absolutnego, ale żadna uchwała gminna nie może w sposób arbitralny i bez uzasadnienia ograniczać tego prawa. Niezachowanie spójności miejscowego planu z przyjętym studium grozi nieważnością takich postanowień planistycznych, jeśli prowadzi do istotnego odstępstwa od przewidywanego kierunku zagospodarowania terenu.

W postępowaniu o przyznanie płatności, ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy; organ ocenia wniosek wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Braki formalne powinien wskazać tylko kierownik biura powiatowego. Obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i załączania właściwych dokumentów spoczywa na składającym wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że brak szczegółowego odniesienia się organu administracji do zarzutów może stanowić naruszenie zasad uzasadnienia decyzji i dwuinstancyjności postępowania. Oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Prezydent Miasta Jastrzębie-Zdrój dopuścił się bezczynności poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w wymaganej formie. Sąd administracyjny właściwie podtrzymał decyzję o zobowiązaniu organu do ponownego rozpatrzenia wniosku.

Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracyjne nie naruszyły prawa przyznając częściowe zwolnienie z odpłatności za usługi opiekuńcze w wysokości 45%, działając w ramach uznania administracyjnego oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na wymaganiach formalnych i materialnych skargi kasacyjnej, oddalił w całości wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji w przedmiocie utraty prawa do stypendium, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za istniejące zaległości podatkowe spółki, niezależnie od momentu powstania tych zaległości, zgodnie z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że bezczynność organu nie zaistniała, gdyż Prezydent prowadził wymagane postępowanie. Organy były aktywne i podejmowały odpowiednie działania zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Ocena nadzorcza Regionalnej Izby Obrachunkowej nie obejmuje szczegółowej analizy zgodności zaplanowanych wydatków z budżetem gminnym, a RIO nie może stwierdzać nieważności uchwał budżetowych gminy na podstawie takich analiz.

W postępowaniu o wyłączenie spod egzekucji skarżąca, będąc zobowiązaną, nie może występować o wyłączenie części nieruchomości, gdy egzekucja dotyczy obowiązku niepieniężnego, jak rozbiórka budynku.

Dopuszczalne jest zaskarżenie wyroku korzystnego dla strony z perspektywy sentencji, lecz naruszającego jej interes prawny w uzasadnieniu. Sąd kasacyjny bada zarzuty dotyczące obu materii i oddala skargę kasacyjną, gdy ustalenia faktyczne i wykładnia prawa są prawidłowe.

Zaświadczenie o pomocy de minimis jako czynność materialno-techniczna nie jest aktem zaskarżalnym. Jego korekta, dokonana na podstawie art. 5 ust. 3a ustawy o pomocy publicznej, nie stanowi przedmiotu zażalenia administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na prawidłowość oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz subsydiarność skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu administracyjnym.

W postępowaniu administracyjnym organ zobowiązany jest do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia swoich decyzji, szczególnie w kontekście zdrowia kandydata do służby, czego brak wniosła do uchylenia orzeczenia przez NSA jako niespełniającego wymogów proceduralnych.