Wynagrodzenie członków zarządu spółki dysponującej majątkiem publicznym jest informacją publiczną, której odmowa udostępnienia musi być szczegółowo uzasadniona na podstawie przepisów o tajemnicy przedsiębiorcy. Nieuzasadnioną decyzję o odmowie udostępnienia informacji należy uchylić.

Wykonywanie przez straż gminną obowiązków z zakresu ochrony porządku publicznego uzasadnia pozyskiwanie danych osobowych objętych tajemnicą ubezpieczeniową, co jest zgodne z art. 35 ust. 2 pkt 27 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Orzekając środki karne, sąd jest zobowiązany, zgodnie z art. 43 § 1 k.k., do wskazania okresu ich obowiązywania, gdyż jego brak narusza prawo materialne, prowadząc do nieokreślonego charakteru zakazu.

Decyzja o odmowie wydania paszportu na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 2 u.d.p. jest zgodna z prawem, jeśli spełnione są formalne przesłanki - wniosek uprawnionego organu i prowadzenie postępowania karnego, niezależnie od zastosowania środków zapobiegawczych z art. 277 § 1 K.p.k.

Zmiana struktury właścicielskiej beneficjenta projektu finansowanego z funduszy UE nie stanowi o naruszeniu zasady trwałości operacji w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia 1303/2013, jeżeli charakter i cel projektu nie uległy zmianie, a beneficjent nie naruszył przepisów celowo.

Art. 59 ust. 7 rozporządzenia nr 1306/2013 należy interpretować wąsko jako dotyczący wyłącznie wniosku o płatność objętą kontrolą, a nie wszystkich złożonych wniosków płatniczych na dany rok; odmowa kontroli nie stanowi podstawy do rozszerzającej wykładni tego przepisu.

Uniwersytet nie naruszył prawa odmawiając stypendium socjalnego na podstawie niewywiązania się z limitu 12 semestrów pobierania świadczeń, niezależnie od faktycznego ich pobierania, według art. 93 ust. 4 P.s.w.n., biorąc pod uwagę okres studiowania obejmujący przeszłe przepisy.

Wytyczne Zespołu doradczego dotyczące oceny wniosków o stypendium ministra, modyfikujące kryteria określone w rozporządzeniu, zostały wydane bez podstawy prawnej, naruszając kompetencje zastrzeżone dla ministra. Decyzja organu oparta na takich wytycznych pozostaje wadliwa.

Praca wykonywana przez członków rodziny rolnika w gospodarstwie rolnym rodziców, szczególnie w kontekście obowiązków szkolnych, musi mieć charakter stały i niezbędny do prowadzenia tego gospodarstwa, aby mogła być wliczana do pracowniczego stażu pracy. Brak dostatecznych dowodów na spełnienie tych przesłanek skutkuje odmową przyznania związanych z tym korzyści.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość postępowań poprzednich organów w określeniu, że cudzoziemka nie wykazała wystarczająco stabilnego i regularnego dochodu na pobyt czasowy w Polsce.

Wniosek o ponowne doręczenie decyzji nie uzasadnia wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego z uwagi na brak podstawy prawnej. Kwestia doręczenia powinna być rozpatrywana w ramach istniejących środków zaskarżenia w związku z ostatecznością decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieuprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu oraz brak należytego wskazania daty uzyskania wiedzy o uchybieniu terminu uniemożliwia przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 i § 2 k.p.a.

Działka posiada dostateczny dostęp do drogi publicznej przez drogę wewnętrzną, co spełnia wymogi przepisów o warunkach zabudowy, a kwestia fizycznego wykorzystania takiego dostępu determinuje się na dalszych etapach inwestycji. Skarga kasacyjna E. P. i M. P. oddalona.

Obiekt służący działalności sportowo-agroturystycznej, jak ujeżdżalnia koni, nie może być uznany za budynek służący gospodarce rolnej. Nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganych zezwoleń jest uzasadniony, gdyż stanowi budowlę kategorii VIII.

Fundacja, realizująca cele zgodne z interesami publicznymi, niezależnie od pochodzenia środków na jej działalność, zobowiązana jest do udostępnienia informacji publicznej w zakresie wykonywanych zadań publicznych.

Dla wpisu na listę radców prawnych istotne jest wykonywanie czynności prawniczych o intensywności i zaangażowaniu odpowiadających pełnemu etatowi, niezależnie od podstawy prawnej współpracy.

W braku terminowego zgłoszenia wniosku o upadłość spółki przez członka jej zarządu, tenże członek ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pod warunkiem bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, chyba że upadłość zostanie zgłoszona w terminie określonym w ustawie upadłościowej.

W sytuacji niewłaściwego zastosowania przesłanek odmowy udzielenia zezwolenia wynikających z art. 1a ust. 1 pkt 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, decyzja odmowna organu administracji podlega uchyleniu. Organ musi wykazać konkretną przesłankę zagrożenia dla bezpieczeństwa, czego w sprawie brak.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.