Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2026 r. uznał, że skarga kasacyjna W. S.A. jest niezasadna. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2019 r., sygn. C-189/18, nie wpłynął na decyzję ostateczną i nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania zgodnie z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.

W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej NSA stwierdza, że prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty podatku po upływie terminu przedawnienia, niezależnie od egzekucyjnej niemocy rozstrzygnięć sądowych.

Przychody uzyskane przez podatnika stanowią definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu jako otrzymane pieniądze w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., jeżeli nie wykazano ich powiązania z działalnością operacyjną podatnika.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

Określonym w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26.01.2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U., poz. 326) celem tej ustawy jest sprzyjanie gromadzeniu majątku rodzinnego, zarządzanie nim w interesie beneficjentów i spełnianie świadczeń na ich rzecz. Włączanie fundacji w działalność gospodarczą fundatora przez wprowadzanie jej jako podmiotu pośredniczącego może być kwalifikowane jako tworzenie sztucznej struktury

NSA utrzymał w mocy decyzję o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Inwestycja naruszałaby zakaz zmiany sposobu użytkowania ziemi i ingerowałaby w walory przyrodnicze obszaru chronionego, co jest sprzeczne z zasadami ochrony środowiska i przepisami dotyczący planowania przestrzennego.

Akt odwołania dyrektora instytucji kultury musi zawierać szczegółowe uzasadnienie, a jego wydanie winno być poprzedzone konsultacjami z właściwymi stowarzyszeniami i związkami zawodowymi. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje uznaniem aktu za bezprawny.

Brak uprawdopodobnienia, że strona uchybiła terminowi wniesienia odwołania bez jej winy, nie może skutkować przywróceniem tego terminu. Ocena braku winy winna uwzględniać miernik staranności adekwatny dla profesjonalnych reprezentantów strony.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie rodzinne, wskutek niezgłoszenia zmiany sytuacji dochodowej mimo obowiązku jej zgłoszenia, jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi. Przedmiotowe pouczenie musi być jasne i zrozumiałe dla adresata.

Umowa na przygotowanie i wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich polegająca na świadczeniu usług nie spełnia kryteriów umowy o dzieło. W związku z tym uczestnik podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Dla wydania decyzji o warunkach zabudowy jest niezbędne zapewnienie realnej i technicznie możliwej infrastruktury podłączeniowej, co winno być potwierdzone stosowną umową lub gwarancją od gestorów sieci, zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p.; ich brak uzasadnia oddalenie skargi.

Zabezpieczenie zobowiązań podatkowych może być zastosowane, gdy istnieje uzasadniona obawa ich niewykonania, oparta na obiektywnych przesłankach. Należytu udokumentowane dowody nieprawidłowości podatkowych oraz brak majątku uprawdopodabniają możliwość niewykonania zobowiązań, co zasadnia decyzję o zabezpieczeniu.

NSA oddala skargę kasacyjną T.F. z powodu braku przesłanek do umorzenia zaległości podatkowych. Organy prawidłowo zastosowały uznanie administracyjne, a brak zmiany decyzji nie narusza przepisów prawa podatkowego.

Umowy dotyczące wygłoszenia wykładów nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu. Osoby wykonujące takie umowy obowiązane są do ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa dotycząca przeprowadzenia wykładu dla aplikantów radcowskich, mimo jej nazwy, nie spełnia przesłanek umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Złożenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowej nie wstrzymuje zastosowania regulacji o zaliczeniu nadpłaty na poczet tych zaległości; organ podatkowy działa zgodnie z art. 76 § 1 o.p., nie uwzględniając trudnej sytuacji materialnej podatnika.

Tajemnica przedsiębiorcy, jako przesłanka ograniczenia dostępu do informacji publicznej, obejmuje informacje mające wartość gospodarczą, które pozostają w poufności i ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom przedsiębiorcy. Skarga kasacyjna bez podstaw.

W sytuacji, gdy podatnik nie wykazał przyczyn niedochowania 6-miesięcznego terminu, przywrócenie terminu dla złożenia zgłoszenia podatkowego SD-Z2 nie jest możliwe pomimo występujących okoliczności pandemii COVID-19 i problemów zdrowotnych.

W postępowaniach podatkowych, wszczęcie postępowania karnoskarbowego przed kontrolą podatkową, a prowadzone przez niezależnego prokuratora, wyklucza możliwość instrumentalnego zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego zobowiązania.

Zarzut naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie przepisów wymaga wskazania właściwej normy prawnej oraz uzasadnienia, dlaczego winna stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna nie może zastępować zarzutu naruszenia przepisów postępowania, kwestionując ustalenia faktyczne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał umowę o wygłoszenie wykładu za umowę o świadczenie usług, odrzucając kwalifikację jako umowy o dzieło ze względu na brak indywidualizacji i samoistności rezultatu. Umowa podlegała zatem regulacjom dotyczącym ubezpieczenia zdrowotnego.

Decyzje środowiskowe utrzymane w mocy przez WSA oraz NSA są zgodne z przepisami u.i.o.ś., spełniając wymogi formalne i materialne, w tym w zakresie racjonalności wariantów przedsięwzięcia. Obowiązek zapewnienia jakości akustycznej wzdłuż dróg publicznych spoczywa na zarządcy drogi, a nie na inwestorze."