NSA oddala skargę kasacyjną spółki, uznając brak podstaw do odstąpienia od nałożonej kary wynikającej z ustawy SENT z uwagi na niezastosowanie przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu spółki, potwierdzając prawidłowość decyzji organu I instancji.
Umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z 1954 r. po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji i niezakończenie sprawy do wejścia w życie ustawy nowelizującej uzasadnia zastosowanie umorzenia z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi.
Uczelnia publiczna, wynajmująca lokale pracownikom jako tzw. lokale zastępcze, nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Tym samym nie powinna być traktowana jako przedsiębiorca przy ustalaniu warunków przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.
Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy i funkcjonalnie związane z jego działalnością gospodarczą powinny być opodatkowane według wyższej stawki podatku od nieruchomości, bez względu na ich faktyczne wykorzystanie do celów mieszkalnych, zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków.
Skarga kasacyjna Ł.K. od wyroku WSA w Gdańsku została oddalona przez NSA, który stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu wniesienia odwołania, uznając zarzuty proceduralne za niezasadne.
Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.
Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza naruszenie art. 42 § 1a k.k., co powoduje uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem prawidłowego orzeczenia środka karnego zgodnie z nowym stanem prawnym.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta Radomsko została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona uzasadnionych podstaw prawnych do uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie dotacji oświatowej.
Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzutów proceduralnych na wynik postępowania; uznano decyzję o zwrocie środków z dofinansowania za prawidłową.
Udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia Prezesa Zarządu spółki, której większościowym udziałowcem jest Skarb Państwa, nie może być ograniczone, chyba że spółka wykaże, iż informacja ta ma obiektywny przymiot tajemnicy przedsiębiorcy, co wymaga pełnej i precyzyjnej argumentacji.
Właściciele nieruchomości są obowiązani do usunięcia odpadów, jeśli ich zdeponowana ilość na działce przekracza ustalone normy, niezależnie od subiektywnej chęci zagospodarowania tej ziemi, z uwagi na kwalifikację jako odpady według obowiązujących przepisów o odpadach.
Skarga kasacyjna A. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Środki unijne zostały wykorzystane niezgodnie z umową, co uzasadniało decyzję o ich zwrocie. Brak uchybień sądu i organu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.
Sąd najwyższej instancji podtrzymuje uznanie oczywistości omyłki pisarskiej jako podstawy do sprostowania dokumentu urzędowego, podkreślając konieczność zgodności sprostowania z ogólną wolą organu wyrażoną w dokumencie, bez ingerencji w merytorykę decyzji administracyjnej.
W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.
Uchwała Komisji Egzaminacyjnej uznająca negatywną ocenę egzaminu notarialnego jest prawidłowa, gdy szczegółowo ocenione uchybienia formalne i merytoryczne w pracy kandydata uzasadniają brak podstaw do jego pozytywnego zaliczenia.
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, gdyż zatwierdzony projekt budowlany był zgodny z planem zagospodarowania, a warunki przyłączeniowe były ważne na dzień złożenia wniosku budowlanego. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne.
Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.
Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.
Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.
Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił materiał dowodowy, niepotrzebnie żądając dowodów dotyczących wodoodporności, co nie miało istotnego wpływu na klasyfikację taryfową. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione cofnięcie zgody wspólnoty mieszkaniowej na dysponowanie nieruchomością, co uniemożliwiło skarżącej legitymizację prawa do budowy. Spór o skuteczność cofnięcia zgody nie mieści się w ramach postępowania administracyjnego.