Faktury wystawione przez A. K. na rzecz T. sp. z o.o. sp. k. dotyczące usług budowlanych nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co wyklucza możliwość obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na ich podstawie.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu jako niezasadna, gdyż w rozpoznawanej sprawie nie wykazano podstaw do odstąpienia od nałożenia kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, a argumenty podnoszone w skardze nie podważają zgodności z prawem decyzji GITD ani wyroku sądu I instancji.

Uchwała Rady Gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Wilanowa Zachodniego, wprowadzająca strefy uciążliwości komunikacyjnej, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów konstytucyjnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Osoba nieposiadająca praw rzeczowych do nieruchomości dzielonej, której wniosek o nabycie na podstawie art. 211 u.g.n. nie został rozpatrzony, nie ma interesu prawnego do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności podziału nieruchomości.

Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego została oddalona. Wymaga się pełnego zbadania okoliczności faktycznych przed stwierdzeniem przedawnienia roszczenia o odszkodowanie za wywłaszczenie, a brak dokumentów nie może być decydującą przeszkodą uniemożliwiającą przyznanie odszkodowania.

Postępowanie administracyjne wszczęte po upływie 30 lat od dnia doręczenia decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ustawy z 2021 r. Zasada ta obowiązuje mimo błędów formalnych w doręczaniu pierwotnej decyzji.

Brak zawieszenia emerytury przez skarżącą do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego po tej dacie. Organy nie były zobowiązane do udzielania pouczeń w kontekście przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2024 r.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Dla zatwierdzenia regulaminu strzelnicy konieczne jest uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zgody na budowę zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mimo braku takich bezpośrednich wymogów w ustawie o broni i amunicji; odmowa zatwierdzenia regulaminu jest w takim przypadku prawidłowa.

Brak ostatecznej decyzji o likwidacji linii kolejowej wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 1a u.p.o.l., zwłaszcza gdy nieruchomości mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej.

Skarga kasacyjna na postanowienie o określeniu wysokości nieprzekazanej kwoty wierzytelności zajętej przez organ egzekucyjny jest bezzasadna. Nieprzekazanie kwoty przez dłużnika wierzytelności organowi egzekucyjnemu stanowi bezpodstawne uchylanie się od obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

Zmiana nazwy apteki ogólnodostępnej, prowadząca do skojarzeń z już istniejącą renomą grupy aptek, narusza art. 5 u.z.n. oraz stoi w sprzeczności z przesłankami zmiany decyzji ostatecznej z art. 155 k.p.a. Jako taka jest niedopuszczalna.

Zwolnienie funkcjonariuszy policji z egzaminu dotyczącego broni palnej do celu kolekcjonerskiego nie znajduje podstaw w art. 16 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, jeśli broń ta nie jest objęta ich zadaniami służbowymi.

Zmiana nazwy apteki wydanej na podstawie wcześniejszego zezwolenia może być niedopuszczalna, jeśli narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez stwarzanie ryzyka wprowadzenia w błąd co do tożsamości przedsiębiorstwa (art. 3 i 5 u.z.n.).

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutu bezprawności obowiązku szczepień ochronnych oddalona. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny przy braku przeciwwskazań i odpowiednie działania organów są zgodne z prawem.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Teza 1 (zatarcie skazania a rękojmia): Zatarcie skazania w rozumieniu art. 106 k.k., wywołujące skutek w postaci uznania skazania za niebyłe, pozbawia je waloru normatywnie relewantnej podstawy do przyjęcia braku rękojmi należytego prowadzenia apteki w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego, jeżeli organ administracji nie wykaże innych, aktualnych okoliczności

Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.

Nie jest możliwe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli inwestycja celu publicznego nie jest planowana bezpośrednio na tej nieruchomości. Droga gruntowa nie stanowi urządzenia lub obiektu naziemnego niezbędnego do funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując wykładnię, że zasada korzyści powinna być stosowana, gdy przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia zwiększa jej wartość, a ustalenie odszkodowania wymaga porównania wartości według różnych sposobów użytkowania.

Umowa zawarta na przygotowanie i wygłoszenie wykładu dla radców prawnych stanowi umowę o świadczenie usług, a nie o dzieło, co pociąga za sobą obowiązek składkowy na ubezpieczenie zdrowotne.

Sąd pierwszej instancji nie naruszył prawa, gdy uznał, że umowy na przygotowanie i wygłoszenie wykładów nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego. Odmienna ocena skarżącej nie podważyła oceny prawnej zawartej w kontroli Sądu.