Decyzja o odmowie przyznania usług opiekuńczych jest prawidłowa z powodów proceduralnych, mimo że dodatkowe formalne wymagania organów były nieprawidłowe. Brak aktualizacji wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy spełnienia świadczeń.

Zasada pewności obrotu prawnego oraz trwałości decyzji administracyjnych przeważa nad potrzebą wzruszalności decyzji po upływie znacznego czasu. Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej nie narusza Konstytucji RP, gdyż jest zgodny z założeniami porządku publicznego i ochrony praw nabytych.

W postępowaniu w sprawie użytkowania wieczystego na mocy dekretu warszawskiego istnienie wniosku jest niezbędne dla jego prowadzenia; brak wniosku wymaga umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, niezależnie od kwestii legitymacji strony.

Decyzja Prezesa ARiMR o ustaleniu nienależnie pobranych środków finansowych została uchylona z uwagi na błędną wykładnię przepisów dotyczących demokratycznego zarządzania w grupach producentów oraz niewłaściwe przypisanie mocy wiążącej wynikom audytu, naruszając zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa.

Decyzja administracyjna uznająca nieruchomość za opuszczone gospodarstwo rolne i przejmująca ją na rzecz Skarbu Państwa nie naruszała przepisów materialnoprawnych w sposób rażący. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak wykazania przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, w kontekście zawieszenia biegów terminów dotyczących zezwoleń na pobyt. Bezczynność organu nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, wobec istniejących wątpliwości interpretacyjnych.

Decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wydaje prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie trzyosobowy skład kolegium. Wydanie decyzji przez niewłaściwy organ skutkuje jej nieważnością.

Decyzja o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza zasadność rozstrzygnięcia, iż beneficjent dotacji zobowiązany jest do rzetelnego dokumentowania wydatków zgodnych z przeznaczeniem dotacji. Brak prawidłowego dokumentowania skutkuje koniecznością zwrotu nadwyżki dotacji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją podstawy prawne do umorzenia składek niebędących płatnikami na podstawie art. 30 u.s.u.s., przez co organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.

Wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu następuje z chwilą podjęcia pierwszej czynności przez organ, a nie z chwilą zawiadomienia strony, co oznacza, że przestrzeganie terminu z art. 13n ustawy o drogach publicznych wymaga podjęcia czynności w terminie, a nie powiadomienia strony w tym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, wskazując, że termin sześciomiesięczny do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej liczy się od momentu podjęcia pierwszej czynności przez organ, a nie od daty zawiadomienia strony.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że bezczynność Dyrektora Biblioteki Publicznej w rozpatrywaniu wniosku o informację publiczną nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, mimo że formalnie była zawiniona. Sąd uwzględnił częściowo skargę kasacyjną, przyznając zwrot kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. U. dotyczącą przyznania świadczenia wychowawczego, uznając, że decyzja ZUS oraz wyrok WSA były zgodne z prawem, a zarzuty naruszenia prawa materialnego były nieusprawiedliwione.

Czynności podejmowane przez podatnika w ramach optymalizacji podatkowej, nie będące pozornymi ani niezgodnymi z istotą przepisów prawa podatkowego, nie mogą zostać uznane za nadużycie prawa podatkowego w rozumieniu art. 5 ust. 5 ustawy o VAT.

Termin na złożenie wniosku o pomoc finansową określony w rozporządzeniu ma charakter prawa materialnego, co wyklucza zastosowanie przepisów k.p.a. w odniesieniu do jego biegu oraz skutków uchybienia, a odmowa wszczęcia postępowania z powodu uchybienia terminu jest zasadna.

Decyzja Prezesa Rady Ministrów o odmowie przyznania skarżącemu emerytury specjalnej mieści się w granicach uznania administracyjnego, a działalność społeczna, choć cenna, nie nosi znamion wybitnych zasług wymaganych przez art. 82 ust. 1 ustawy FUS.

W sprawie dotyczącej opodatkowania usług świadczonych na rzecz podmiotu z siedzibą w Niemczech, brak bezpośredniego związku z nieruchomością położoną poza Polską oraz brak stałego miejsca prowadzenia działalności odbiorcy usługi wyklucza opodatkowanie usług poza Polską na podstawie art. 28e ustawy o VAT.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na brak podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnych związanych z wstrzymaniem robót budowlanych i kwalifikacją budynku jako dwukondygnacyjnego, co wymagało pozwolenia na budowę.

Zaskarżona uchwała miejscowego planu zagospodarowania może naruszać prawa własności skarżącej i wymaga ponownego rozpoznania celem oceny zasadności i proporcjonalności wprowadzonych ograniczeń inwestycyjnych, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA w Gliwicach.

Roboty budowlane, które nie zostały zakończone w okresie obowiązywania specustawy covidowej, mimo ich związku z przeciwdziałaniem COVID-19, podlegają ogólnym wymogom Prawa budowlanego. Zwolnienia przewidziane w specustawie miały charakter tymczasowy i wymagają restrykcyjnej interpretacji.

Skarga kasacyjna od wyroku w sprawie o umorzenie postępowania stwierdzającego nieważność decyzji budowlanej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rzekome immisje nie uzasadniają interesu prawnego skarżącego ani ograniczeń zabudowy sąsiedniej działki.

Przedsiębiorca, który świadczy usługi przewozowe bez formalnie uzyskanej licencji, narusza przepisy ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli oczekuje na wydanie licencji po złożeniu wniosku.

Ochrona prywatności stron postępowania uzasadnia odmowę udostępnienia wyroków rozwodowych jako informacji publicznej; anonimizacja nie zawsze zapewnia wystarczającą ochronę prywatności.

Informacje zawarte w umowie sponsorsko-partneringowej, będące tajemnicą przedsiębiorstwa, nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna, jeśli ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesowi handlowemu przedsiębiorcy. Odmowa dostępu do takich informacji jest uzasadniona działaniami zmierzającymi do ochrony poufności danych.