Organizacji społecznej nie przysługuje prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeżeli jej cele statutowe nie pozostają w merytorycznym związku z przedmiotem decyzji, a żądanie to nie jest uzasadnione interesem społecznym.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok WSA we Wrocławiu podkreślił konieczność precyzyjnego określania daty wydania decyzji administracyjnej oraz jasności uzasadnienia wyroku, umożliwiającego skuteczną kontrolę kasacyjną.
Warunki minimalnej powierzchni działki budowlanej określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego są wiążące dla oceny projektów budowlanych, a ich niespełnienie wyklucza możliwość uzyskania pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania decyzji unieważniającej przerwanie egzaminu praktycznego na prawo jazdy; manewry egzaminowanego nie zagrażały bezpośrednio bezpieczeństwu ruchu drogowego.
Osoba będąca dysponentem pojazdu w chwili jego usunięcia na podstawie dyspozycji organu jest solidarnie odpowiedzialna za pokrycie kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, nawet jeśli formalnie nie jest właścicielem tego pojazdu.
Skierowanie na badania lekarskie może być wydane, gdy są wiarygodne przesłanki o przeciwwskazaniach zdrowotnych do prowadzenia pojazdów, bez potrzeby udowania, że zastrzeżenia te rzeczywiście istnieją.
Zarządy dróg publicznych mogą wykonywać tylko zadania im przypisane w ustawie, a rozszerzenie ich zadań na drogi wewnętrzne jako mienie komunalne stanowi przekroczenie uprawnień przysługujących organom stanowiącym gminy.
Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.
NSA uchylił wyrok WSA z powodu braku dostatecznego uzasadnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na konieczność wyjaśnienia kwestii wniosku z 1957 r. oraz prawidłowego zastosowania regulacji prawnych w okresie przed i po nowelizacji k.p.a.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku uzasadnionych podstaw, gdyż sąd I instancji prawidłowo zastosował się do wcześniejszych orzeczeń, w tym do ustalenia istnienia zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
NSA przyjął, że w przypadku uzyskania nowego orzeczenia o niepełnosprawności, świadczeniobiorca traci prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, a niewypełnienie obowiązku informacyjnego skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane, nakładając obowiązek jego zwrotu.
Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwolnień z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej, wydawane w trybie uznania administracyjnego, są prawnie dopuszczalne, a przesłanka rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych nie może być stosowana bez wykazania stopnia winy, szczególnie w kontekście choroby psychicznej.
Skarga kasacyjna Wojewody Małopolskiego dotycząca decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, oddalona. Uchybienia proceduralne i brak uzasadnionego związku z materialnym prawem sprawcy uchybienia nie wykazane.
Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.
Brak związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną osobą wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają charakter i zakres sprawowanej opieki.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy rezygnacja z zatrudnienia nie wynika z konieczności ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną. Sąd podkreślił konieczność wykazania związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia.
Zebrane dowody nie potwierdzają winy obwinionego wobec stanu przedłużenia ważności prawa jazdy wpływającego na uniewinnienie obwinionego oraz uchylenie wyroku ze względu na przedawnienie karalności.
Decyzja organu administracji publicznej, która uwzględnia w całości żądanie strony, nie musi być doręczana, a termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia uznania płatności na rachunku bankowym, o ile strona nie zażądała doręczenia decyzji. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest obiektywne i skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna C.S. jest bezzasadna, a decyzja organu administracyjnego o odmowie przyznania pomocy finansowej była prawidłowa, gdyż skarżący nie wykazał spełnienia wymaganych warunków formalnych ani problemów uniemożliwiających złożenie kompletnego wniosku.
Skarga kasacyjna oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe niewliczenie kosztów związanych z opieką edukacyjną szkół podstawowych do podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli niepublicznych.
Zmiana i rozszerzenie podstaw prawnych sprzeciwu po upływie sześciu miesięcy od ogłoszenia o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy jest niedopuszczalna nawet jeśli mandat rozszerzenia wynika z pomyłki, bowiem narusza to trwałość decyzji administracyjnych oraz zasadę ścisłej wykładni przepisów czasu prawnego.
Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie, jeśli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach. Przepis ten zapobiega kolizji aktów, dając pierwszeństwo ustaleniom planu miejscowego.
Wymóg załączenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego do dokumentacji cen transferowych nie został udowodniony prawnie przez organ; zatem uzasadnienie interpretacji indywidualnej musi jasno określać tok myślenia organu oraz wyjaśniać stosowanie prawa w przedstawionym stanie faktycznym.