W przypadku wywłaszczenia nieruchomości na potrzeby dróg publicznych, dowody zajęcia muszą jednoznacznie potwierdzać stan na dzień 31 grudnia 1998 r., a naruszenie przepisów postępowania przy ocenie dowodów może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnej.

NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając, że brak pełnej i właściwej informacji o teleporadach narusza zbiorowe prawa pacjentów i że organ administracyjny miał podstawy do oceny dowodów w tak sprawie. Skarga kasacyjna okazała się częściowo zasadna.

Odmowa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla całej działki, gdy przeznaczenie pod cel publiczny dotyczy jedynie fragmentu, jest nieuzasadniona. Wymaga to analizy możliwości wydzielenia części wolnych od obciążeń, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna, w której zarzucono niewłaściwości formalne w tytule wykonawczym oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego, jest niezasadna, gdyż te kwestie były już prawomocnie rozstrzygnięte w odrębnych postępowaniach. Ponadto tytuł wykonawczy musi uwzględniać okresy nienaliczania odsetek.

Egzekucyjne postępowanie administracyjne uznaje się za prawidłowe, jeżeli zarzuty dotyczące nieprawidłowości w obliczaniu odsetek i doręczenia upomnienia były prawomocnie rozstrzygnięte, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec braku nowych okoliczności faktycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w naliczaniu odsetek i przedawnienia zobowiązania, przy utrzymaniu prawomocnej oceny prawnej wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Brak przesłanek do uznania, że działka stanowiła drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r., skutkuje niemożnością stwierdzenia jej nabycia z mocy prawa przez jednostkę samorządu terytorialnego. Decyzja wymaga ponownego ustalenia stanu faktycznego w kontekście przepisów o drogach publicznych.

Zobowiązanie do zapłaty opłaty zmiennej z tytułu korzystania z wód nie powstaje z mocy informacji ustalającej opłatę, lecz poprzez wydanie konstytutywnej decyzji administracyjnej, kreującej to zobowiązanie.

NSA orzeka, że informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego; zobowiązanie powstaje dopiero w wyniku decyzji administracyjnej, stąd wydana decyzja jest elementem niezbędnym dla zaistnienia zobowiązania za usługi wodne.

Zobowiązanie podatkowe z tytułu opłaty zmiennej za usługi wodne powstaje poprzez doręczenie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 o.p., nie zaś na podstawie informacji wydanej na art. 272 ust. 17 P.w., co przesądza konieczność stosowania terminów przedawnienia.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej nie powstaje na podstawie informacji wydanej na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, lecz na skutek wydania decyzji administracyjnej opartej na art. 273 ust. 6 lub art. 272 ust. 19 Prawa wodnego, mającej konstytutywny charakter.

Skarga kasacyjna na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji została oddalona. Orzeczono, że decyzje nie naruszyły prawa w sposób rażący, a skarżącej nie przysługiwał interes prawny.

Uchwała rady gminy wprowadzająca program opieki nad zwierzętami bezdomnymi musi zawierać precyzyjne określenie wysokości i sposobu wydatkowania środków finansowych na każde z poszczególnych zadań programu, zgodnie z art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt. Brak takiego określenia skutkuje nieważnością uchwały.

W postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, organ administracyjny ma obowiązek powołać biegłego rzeczoznawcę majątkowego do sporządzenia operatu szacunkowego, ponieważ tylko taki operat może stanowić opinię biegłego zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a.

Informacja o ustaleniu wysokości opłaty za usługi wodne nie stanowi podstawy zobowiązania podatkowego; jest nim wyłącznie decyzja administracyjna, która kształtuje zobowiązanie w sposób wiążący i której doręczenie musi nastąpić w przewidzianym terminie.

Decyzja Wojewody Małopolskiego z 1 kwietnia 2014 r. nie naruszała w sposób rażący prawa, a zatem brak było podstaw do stwierdzenia jej nieważności w trybie nadzorczym. Skarga kasacyjna pozbawiona była uzasadnionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem przez NSA.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku była nieprawidłowa z uwagi na błędną interpretację art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, skutkującą niesłusznym doliczeniem dochodu. Skarga kasacyjna została oddalona, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymano.

Raport o oddziaływaniu na środowisko musi być spójny, rzetelny, spełniać wymogi art. 66 ustawy środowiskowej i uwzględniać zarówno przyrodnicze, jak i społeczne aspekty. Obowiązek jego sporządzenia jest uzasadniony nawet w razie braku szczególnego odniesienia do poszczególnych aspektów przez organ.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 2021 r., wprowadzający umarzanie postępowań wszczętych po 30 latach od doręczenia decyzji, jest zgodny z zasadą stabilności decyzji administracyjnej oraz wyrokiem TK, eliminując możliwośc wzruszania takich decyzji. Skarga kasacyjna, zarzucająca jego niekonstytucyjność, została oddalona.

Słuszne odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości pod inwestycję drogową, nie wymaga uwzględnienia zasady korzyści, jeżeli przeznaczenie pod drogę nie zmienia wartości rynkowej, a wycena oparta na przeznaczeniu drogowym odzwierciedla rzeczywiste warunki rynku.

Przesłanka określona w art. 99 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach obliguje do umorzenia postępowania o zezwolenie na pobyt czasowy, gdy w dniu złożenia wniosku cudzoziemiec jest zobowiązany do opuszczenia terytorium RP.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest nadal obowiązujący i wykonalny pomimo wadliwie ustalonej formy przez komunikaty GIS, a nie przez akt prawodawczy. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał obowiązek wynikający bezpośrednio z ustawy, oddalając skargę kasacyjną.

Podmioty, które wiedziały lub które powinny były wiedzieć o uczestnictwie w transakcjach służących oszustwom podatkowym w ramach karuzeli VAT, nie są uprawnione do odliczenia podatku naliczonego.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania nr 1, dotyczącego zwolnienia z VAT dostawy nieruchomości, była nieuzasadniona, gdyż kwestie związane z oceną bezskuteczności przewłaszczenia nie mają znaczenia dla rozważania zwolnienia od podatku.