Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r., a więc organ administracji działał w stanie bezczynności, nie mającej charakteru rażącego naruszenia prawa. Skarga kasacyjna oddalona.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. z naruszeniem zasady proporcjonalności uzasadnia zastosowanie rozproszonej kontroli konstytucyjności i odmowę stosowania tego przepisu, co potwierdza bezczynność organu wobec wniosków o pobyt czasowy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez P.Z. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, uzasadniając, iż WSA w Gdańsku prawidłowo ocenił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zaskarżone czynności zabezpieczające były zgodne z przepisami administracyjnymi.

Zabezpieczające postanowienia organu podatkowego podlegają merytorycznej ocenie pod kątem istnienia przesłanek braku wymagalności zobowiązań, z uwzględnieniem zasad stosowania przepisów dot. postępowania zabezpieczającego według art. 166b u.p.e.a.

Dla zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wymagane jest faktyczne udostępnienie infrastruktury kolejowej przewoźnikom. Potencjalne udostępnienie nie spełnia tego wymogu, dlatego grunty nieaktywne kolejowo należy opodatkować w związku z działalnością gospodarczą.

Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, jako przepis odrębny, wyłącza zastosowanie przepisów działu IVa k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary, zaś brak wykazania braku wpływu na naruszenie uzasadnia nałożenie kary.

Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, które faktycznie nie są udostępniane przewoźnikom kolejowym, nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Związek gruntu z działalnością gospodarczą uzasadnia jego opodatkowanie najwyższą stawką.

Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, nieużywane faktycznie do przewozów kolejowych, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą i nie korzystają ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy przewóz odbywa się dla potrzeb własnych podmiotu z kraju spoza UE, co wymaga zezwolenia ministra transportu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania determinuje obowiązek organu odwoławczego do wydania postanowienia stwierdzającego takie uchybienie, co wyklucza możliwość podważenia ostateczności decyzji administracyjnej.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą, w celu skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, musi być wpisany do rejestru prowadzonego przez właściwego wojewodę. Fakt prowadzenia punktu szczepień przez aptekę nie uprawnia jej do tej ulgi.

Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest regulacją odrębną wyłączającą zastosowanie art. 189f §1 pkt 1 KPA, brak wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność oznacza konieczność nałożenia kary.

Brak wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego uzasadniał odmowę udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Postępowanie organów podatkowych było zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna F. w S. została oddalona, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przewóz drogowy był zarobkowy i wymagał zezwolenia, a zastosowana kara pieniężna za brak zezwolenia była uzasadniona w świetle ustawy o transporcie drogowym.

Skargę kasacyjną P.O. na wyrok WSA w Poznaniu należy oddalić, gdyż postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące zabezpieczenia wierzytelności jest zgodne z prawem, a zastosowany środek zabezpieczający nie był zbyt uciążliwy.

Dyskryminacyjne zróżnicowanie stawek podatku od nieruchomości na podstawie lokalizacji, bez dostatecznego uzasadnienia różnic, może naruszać zasadę równości określoną w art. 32 Konstytucji RP; legalność takich uchwał podlega ścisłej kontroli sądowej.

W przypadku subsydiów płacowych na rzecz pracownika z niepełnosprawnością nie jest konieczne posiadanie kopii orzeczenia w momencie zawarcia umowy, o ile pracodawca ma świadomość o niepełnosprawności. Zatrudnienie odbyło się w ramach efektu zachęty, pomimo braku dokumentu na etapie zawarcia umowy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. z powodu naruszenia zasady proporcjonalności, co skutkuje koniecznością uwzględnienia skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec niewykazania przez skarżącego istotnego wpływu zarzucanych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, przy uznaniu, że nowe tytuły wykonawcze ZUS mogły być podstawą egzekucji.

Przekazanie środków z dotacji nie powoduje utraty ich publicznego statusu. W przypadku znikomej szkodliwości i braku winy umyślnej można odstąpić od wymierzania kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.