Do nierozpoznania istoty sprawy, o którym mowa w art. 386 § 4 k.p.c., dochodzi wtedy, gdy rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji nie odnosi się do tego, co było przedmiotem sprawy, gdy sąd ten zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów strony, bezpodstawnie przyjmując, że istnieje przesłanka materialnoprawna lub procesowa unicestwiająca roszczenie.

Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia, bez możliwości jej sanowania w trybie art. 130 § 1 k.p.c.

1. Istota służebności, która wypływa z treści art. 285 § 1 k.c., może polegać także na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie tylko z cudzej nieruchomości, co odpowiada zasadzie - nemini res sua servit. Przeto podług tego przepisu nieruchomość można obciążyć służebnością gruntową, jeżeli ustawa wyraźnie nie przewiduje wyjątku, tylko na rzecz właściciela (w sprawie