Istnienie stałego stosunku zlecenia (art. 87 § 1 k.p.c.) powinno mieć charakter pierwotny w stosunku do udzielonego pełnomocnictwa procesowego; można udzielić zleceniobiorcy pełnomocnictwa procesowego jedynie wtedy, gdy sprawa pozostaje w związku z przedmiotem istniejącego między mocodawcą a pełnomocnikiem stałego stosunku zlecenia.
Sąd Apelacyjny powziął wątpliwość co do dopuszczalności powództwa o ustalenie własności nieruchomości w przypadku, gdy nieruchomość ma założoną księgę wieczystą.
Przy ocenie braku winy w niedochowaniu terminu procesowego bierze się zaś pod uwagę miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od człowieka przejawiającego dbałość o swe własne, życiowo ważne sprawy. Analizy tej dokonuje się przy tym w kontekście całokształtu okoliczności konkretnej sprawy.
Nieznajomość przepisów przez stronę reprezentowaną przez zawodowego pełnomocnika nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.
Wpis obywatela do wykazu osób udzielających poparcia utworzeniu komitetu wyborczego wyborców jest wadliwy wtedy, gdy z podanego imienia, nazwiska i adresu zamieszkania jednoznacznie wynika, że nie dotyczy on obywatela oznaczonego numerem PESEL podanym w tym wykazie (art. 100 Konstytucji RP, art. 204 § 6 i 7 pkt 3 Kodeksu wyborczego).
Brak jednej z informacji, o których mowa w art. 204 § 7 pkt 3 Kodeksu wyborczego lub wskazanie jej w sposób uniemożliwiający identyfikację obywatela popierającego utworzenie komitetu wyborczego, nie podlega usunięciu w trybie art. 97 § 2 Kodeksu wyborczego, po upływie terminu do zawiadomienia o utworzeniu komitetu.
Wyrok sądu stwierdzający nieważność umowy, na podstawie której ujawniono w księdze wieczystej prawo własności nieruchomości jest orzeczeniem wykazującym niezgodność, o której mowa w art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) i może stanowić podstawę wpisu potrzebnego do usunięcia niezgodności między treścią
1) oddalił zażalenie; 2) przyznał radcy prawnemu Bartoszowi D. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w S. tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług; 3) zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania
Skarżący, który wniósł skargę na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, jest przegrywającym, obowiązanym do zwrotu kosztów postępowania przeciwnikowi na podstawie art. 198 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (jedn. tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.), w wersji sprzed dnia 29 stycznia 2010 r., także wówczas, gdy skarga została odrzucona z powodu nieuiszczenia