Więź co do „czasu i przestrzeni”. Ten związek nie jest jednak wystarczającym kryterium do przyjęcia tożsamości „czynu” na gruncie prawa karnego. Nie całość zachowania się człowieka w określonym wycinku czasu i przestrzeni oceniana jest jako „czyn zabroniony”, a tylko fragmenty tego zachowania „wycięte” znamionami czynności sprawczych. Wzajemne usytuowanie tych „wyciętych” fragmentów pozwala z kolei

Artykuł 3581 § 3 k.c. nie ma zastosowania do rozliczenia w podziale majątku dorobkowego korzyści odniesionych przez jednego małżonka z wyłącznego posiadania w czasie małżeństwa przedmiotów stanowiących majątek wspólny.

I. zmienił punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od Janiny L. i Ewy S. na rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zasądził kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) oraz w miejsce kwoty 300 zł zasądzonej od Janiny L. i Lidii L. na rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zasądził kwotę 120 zł

1) oddalił zażalenie, 2) przyznał Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, 3) odmówił Miastu W. przyznania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

I. zmienił punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od Rozwity Z. i Janiny L. na rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zasądził kwotę 120 zł (sto dwadzieścia), w miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od Teresy S. i Janiny L. na rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł

NSA stwierdza, iż postanowienie o zwrocie odwołania wydane przez Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej podlega zaskarżeniu do sądu okręgowego, jako orzeczenie wydane przez skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej nadto ani Prezes Krajowej Izby Odwoławczej, ani Krajowa Izba Odwoławcza nie są organami administracji publicznej w rozumieniu k.p.a.

Kierowanie przez radę okręgowej izby radców prawnych działalnością okręgowej izby radców prawnych, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.), obejmuje umocowanie do prowadzenia spraw okręgowej izby radców prawnych oraz do jej reprezentowania. Oświadczenia dotyczące reprezentacji składa, zgodnie z właściwym postanowieniem

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.