Skoro (…) - z mocy art. 626 § 1 k.p.k. - w każdym orzeczeniu kończącym postępowanie sąd jest zobligowany do określenia kto, w jakiej części i w jakim zakresie ponosi koszty postępowania, to jest oczywiste, że takie rozstrzygnięcie jest integralną częścią niezaskarżalnego postanowienia oddalającego wniosek o wznowienie postępowania. Trudno byłoby bowiem zgodzić się z tezą, że dyspozycja art. 547 § 1

Wobec nieuzupełnienia braku apelacji powoda, polegającego na niedołączeniu pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika, który ją wniósł, do reprezentowania powoda przed Sądem Apelacyjnym, apelacja podlegał odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c. Przedłożenie pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do zastępowania powoda przed Sądem Okręgowym, oczywiście niezgodne z wezwaniem sądu,

W sytuacji, gdy wnioskodawczyni reprezentowana była przez dwóch pełnomocników, a stosownie do art. 141 § 3 k.p.c., sąd dokonał doręczenia zawiadomienia o rozprawie w Sądzie Okręgowym tylko jednemu, wbrew zarzutowi skarżącej nie doszło do naruszenia przez Sąd ani uczestnika przepisów postępowania, które wywołałyby pozbawienie jej możności obrony swych praw w postępowaniu przed Sądem odwoławczym. Powoływanie

Zażalenie na orzeczenie o zwrocie kosztów procesu przysługuje stronie także wtedy, gdy sąd uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił pozostałej reszty.

Niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego na spotkaniu mediacyjnym nie wywołuje skutków tożsamych z niestawiennictwem tego oskarżyciela i jego pełnomocnika na posiedzeniu pojednawczym (opisanych w art. 491 § 1 k.p.k.), a tym samym, nie daje podstawy do umorzenia postępowania w sprawie z oskarżenia prywatnego.