Orzeczenia
Uwzględnienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie prowadzi do jego zmiany lub uchylenia (art. 42411 § 2 k.p.c.), a jedynie umożliwia stronie wystąpienie przeciwko Skarbowi Państwa z żądaniem naprawienia szkody (art. 4171 § 2 k.c.). Dlatego w postępowaniu wy-wołanym wniesieniem tej skargi, dokonanie merytorycznej oceny zgodności (niezgodności) z prawem prawomocnego
odmawia podjęcia uchwały.
Wniesienie skargi konstytucyjnej uwarunkowane jest stwierdzeniem naruszenia prawa gwarantowanego Konstytucją, nie zaś istnieniem abstrakcyjnego ryzyka, że do naruszenia takiego mogłoby dojść - w szczególnych i trudnych do przewidzenia okolicznościach.
Żądając stwierdzenia niekonstytucyjności art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy o prawie autorskim, skarżący domaga się polepszenia swojej sytuacji prawnej, to zaś zagadnienie należy do polityki stanowienia prawa i nie wynika z powołanego jako wzorzec kontroli art. 64 Konstytucji.
Przesłanką dopuszczalności złożenia skargi konstytucyjnej nie jest każde naruszenie Konstytucji, ale tylko naruszenie wyrażonych w niej norm regulujących wolności lub prawa człowieka i obywatela.
W świetle art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ ponowne wystąpienie ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucającym skargę z przyczyn wykluczających sanację, jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.