Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym
1. Uzasadnienie skargi kasacyjnej należy do istotnych składników tego rodzaju środka odwoławczego. 2. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje zarzutów rewizji nadzwyczajnej i nie kontroluje motywów uzasadnienia takiej rewizji. 3. W ujęciu art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 uzasadnienie skargi kasacyjnej należy
Z dniem 1 stycznia 2004 r. wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania zażaleń, choćby zażalenie wpłynęło przed tą datą. Od 1 stycznia 2004 r. właściwy do rozpoznania zażalenia jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
Przedstawiona w art. 67 par. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ regulacja normatywna prowadzi do wniosku, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w przedmiotowym postępowaniu ustawodawca nie dopuszcza stosowania doręczeń bezpośrednio stronie postępowania tylko jej pełnomocnikowi. Powoduje to, iż doręczenie wyroku stronie
Sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni przepisu art. 109 ustawy o gospodarce nieruchomościami w powiązaniu z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz celem i funkcją zawartych w nich unormowań, polegających na zagwarantowaniu gminie możliwości przejęcia do jej zasobów, własności lub prawa użytkowania wieczystego, nieruchomości położonych na terenie gminy. Oznacza to, że sąd ten
Do terminu określonego w art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ o przywrócenie terminu
Termin do wniesienia apelacji należy liczyć od ponownego doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w zwykłym trybie, jeżeli sąd pierwszej instancji dokonał takiego doręczenia ze względu na usprawiedliwione wątpliwości co do prawidłowości poprzedniego doręczenia w trybie art. 139 § 1 k.p.c.
Brak w skardze jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, wymaganego przez art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ powoduje, że skarga ta, pozbawiona jednego ze swych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178.
Orzeczenie przez sąd drugiej instancji w sprawie dotyczącej zarządu związanego ze współwłasnością wyrokiem, a nie postanowieniem co do istoty sprawy (art. 611 i nast. k.p.c.), nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności kasacji; jest ona niedopuszczalna na podstawie art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c.
Brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniająca jej odrzucenie na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
W sytuacji gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ, a która ponadto nie podlega załatwieniu w drodze administracyjnej, lecz w drodze umowy, właściwe jest orzeczenie przez sąd administracyjny o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej /art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U
1. Niespełnienie wymagań przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, to niespełnienie wymagań szczególnych przewidzianych li tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 po wyrazie "oraz" nie podlega
1. Ustanowione w art. 109 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami prawo pierwokupu przysługuje gminie w stosunku do pewnych kategorii nieruchomości a nie działki. Przesłanki w tym przepisie wymienione muszą być spełnione w odniesieniu do całej nieruchomości, a nie do części nieruchomości stanowiącej drogę, choćby była ona wyodrębnioną działką. 2. Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego określony
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Brak celowości ustanowienia adwokata nie stanowi natomiast przesłanki odmowy o udzieleniu prawa pomocy w rozumieniu tej ustawy.
W świetle art. 12 § 3 k.p.k. niewyrażenia zgody przez prokuratora - w postępowaniu przygotowawczym - na cofnięcie wniosku o ściganie, nie rodzi obowiązku ponownego rozstrzygania tej kwestii przez sąd po wpłynięciu aktu oskarżenia.
Przepis art. 337 § 1 k.p.k. nie stanowi podstawy prawnej kontroli braków postępowania przygotowawczego, w tym także tego czy było ono prowadzone we właściwej formie.
Decyzje odmowne ze swej istoty zasadniczo nie nadają się do wykonania, co nie pozbawia wnoszącego skargę do sądu administracyjnego prawa do złożenia wniosku w trybie art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Wydanie orzeczenia o deportacji cudzoziemca nie stanowi wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy
Jeżeli sąd odwoławczy, po rozpoznaniu sprawy z powodu apelacji strony, dojdzie do przekonania, że apelacja jest oczywiście bezzasadna (art. 457 § 2 k.p.k.), to utrzymując zaskarżony wyrok w mocy obowiązany jest wskazać w wyroku, iż czyni tak uznając apelację za oczywiście bezzasadną. W przeciwnym wypadku, przy braku takiego rozstrzygnięcia, uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu, zgodnie z art.