Nazwa użyta dla oznaczenia listy kandydatów zgłaszanych przez komitet wyborczy wyborców musi dostatecznie różnić się nie tylko od oznaczenia innych list, ale także od nazwy partii politycznej lub organizacji wpisanych odpowiednio do ewidencji lub rejestru prowadzonych przez właściwy sąd (art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików wojewódzkich

Obowiązek orzekania ponad żądanie (art. 4771 § 1 k.p.c.) nie oznacza, że sąd może orzec o roszczeniach opartych na faktach, które nie zostały wskazane i następnie udowodnione jako uzasadnienie zgłoszonych roszczeń, wyręczając dowodową inicjatywę pracownika.

Kodeks postępowania cywilnego /mający odpowiednie zastosowanie w związku z odesłaniem zawartym w art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ dopuszcza wznowienie postępowania z dwóch przyczyn, a mianowicie z przyczyn nieważności wymienionych w art. 401 Kpc oraz właściwych przyczyn restytucyjnych z art. 403 Kpc. Wznowienie postępowania jest

Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Oznacza zatem istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją. Jest on oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna, przewidująca w odniesieniu do konkretnego podmiotu i w określonym stanie faktycznym

Zgodnie z mającym odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Sądem Administracyjnym art. 359 Kpc, postanowienia nie kończące postępowania w sprawie, mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Z treści tego przepisu nie wynika wprost, kiedy następuje "zmiana okoliczności sprawy", gdyż nie zostało to bliżej określone. Zgodzić się jednak należy z poglądami, przyjmującymi, że

Z treści art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 137 poz. 887 ze zm./ wynika, że w razie niewydania decyzji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do Sądu powszechnego na zasadach określonych w przepisach Kpc.

Jeżeli sąd pierwszej instancji uzna za nieważne orzeczenie, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.), to sąd odwoławczy - także w wypadku wniesienia zażalenia na niekorzyść wnioskodawcy - nie może zmienić za-skarżonego

Nie stanowi okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji potrzeba wykładni przepisów, których naruszenie nie zostało wskazane jako podstawa kasacji, ani przepisu, który był przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, ustalonej w tej sprawie w wyroku przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania.

Błędne pouczenie strony o sposobie zaskarżenia nie może jej szkodzić /art. 214 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Sformułowanie "nie może szkodzić stronie" oznacza - co do zasady - że środek prawny wniesiony zgodnie z pouczeniem jest skuteczny, tak jak gdyby został wniesiony zgodnie z prawem. Ze względu jednak na to, że w niniejszej sprawie - wskutek

Roszczenia z umowy ubezpieczenia mają charakter cywilnoprawny i podlegają kognicji sądów powszechnych.

Jeżeli z dojdzie do złamania t zasady, że „ten sam czyn stanowić może tylko jedno wykroczenie" i w różnych postępowaniach sprawca zostanie prawomocnie ukarany za dwa lub więcej wykroczeń, zamiast za jedno wykroczenie wyczerpujące znamiona wykroczeń zawarte w dwóch lub więcej przepisach ustawy, to wynikające z idei demokratycznego państwa prawnego (art. 2 i 7 Konstytucji RP) przywrócenie stanu zgodnego

Zestawienie treści przepisu art. 86b ust. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ stanowiącego, iż w razie złożenia informacji nasuwającej zastrzeżenia marszałek województwa, na podstawie własnych ustaleń wydaje decyzję w przedmiocie określenia wysokości należnych opłat, z treścią art. 86g ust. 4 dotyczącego m.in. zwrotu kwot nadpłaconych

Przewidziane w art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /t.j. Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86/ uprawnienie do występowania w charakterze pełnomocnika sądowego przysługuje wyłącznie doradcom podatkowym, nie przysługuje natomiast biegłym rewidentom.

Do obliczania miesięcznego terminu do wniesienia kasacji (art. 3934 § 1 k.p.c.) jako terminu ciągłego stosuje się art. 112 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c., a nie art. 114 k.c. Nie narusza to prawa dostępu do sądu i zasady równego traktowania przez władze publiczne.

Wskazanie zagadnienia prawnego uzasadniającego rozpoznanie kasacji powinno nastąpić przez określenie przepisów prawa, w związku z którymi zostało sformułowane.

Sąd okręgowy rozpoznaje skargę o wznowienie postępowania od wyroku oddalającego apelację jako sąd drugiej instancji. W takiej sytuacji niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego oddalające wniosek o wyłączenie sędziów sądu okręgowego.

W przepisie art. 259 § 4 k.p.k. wskazano sytuacje, gdy tymczasowe aresztowanie jest możliwe nawet wówczas, gdy stosowanie tego środka w ogóle nie powinno nastąpić z uwagi na przewidywany rozmiar wymierzonej wobec oskarżonego w przyszłości kary, jak też ze względu na samo ustawowe zagrożenie przestępstwa karą nieprzekraczającą roku pozbawienia wolności. Ukrywanie się oskarżonego przed wymiarem sprawiedliwości

Uchwała określająca regulamin przeprowadzenia konkursu jest aktem opartym na upoważnieniu ustawowym nie znajdującym się w wykazie aktów prawa powszechnie obowiązującego, o którym mowa w art. 87 Konstytucji.

Ujemna przesłanka prowadzenia postępowania karnego, określona w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., stanowi "okoliczność wyłączającą ukaranie" w rozumieniu art. 43 § 1 pkt 4 k.k.s. Możliwe jest zatem orzeczenie tytułem środka zabezpieczającego przepadku przedmiotów (wymienionego w art. 22 § 3 pkt 6 k.k.s.) także w wypadku, gdy ustaleniu, że sprawca popełnił czyn zabroniony, towarzyszy stwierdzenie, iż nastąpiło

1. Biorąc jednak pod uwagę stan faktyczny rozpatrywanej sprawy - przedmiot umowy i jej cechy - oświadczenie woli dwu stron, z których jedna jest funkcjonariuszem publicznym, działała w ramach swoich kompetencji i zadysponowała majątkiem jednostki samorządu terytorialnego, a druga strona- osoba prawna utworzona w wyniku przekształcenia jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego - wykonuje zadania

1. Zarówno przepisy art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, jak i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych /Dz.U. nr 154 poz. 1013 ze zm./ nie zawierają zróżnicowania zasad przyznawania wynagrodzenia adwokatom i radcom prawnym