Zwolnienie od kosztów jest formą swoistego kredytowania przez Skarb Państwa, aby nie pozbawiać strony prawa do sądu. Nie znaczy to jednak, że za zasadny można uznać wniosek strony, w sytuacji, gdy ma ona co prawda pewne trudności finansowe, lecz reguluje swoje zobowiązania. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 13 września 1937 r. nawet przeciążenie majątku spółki ponad wartość

Ryzyko niepowodzenia takiej działalności nie powinno z reguły obciążać dochodów budżetowych państwa, związanych z działalnością sądów. Gdyby przyjąć odmienne stanowisko, budżet a w konsekwencji całe społeczeństwo musiałoby kredytować działania podmiotu gospodarczego, polegające na dochodzeniu przed sądem określonych roszczeń, czy też - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - na kwestionowaniu na drodze

W przypadku nie wyznaczenia pełnomocnika właściwego dla doręczenia organ podatkowy doręcza pismo jednemu z pełnomocników /art. 145 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.

Obowiązek uiszczenia opłat administracyjnych powstaje na podstawie przepisów odrębnych m.in. na podstawie ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. 2000 nr 86 poz. 960/. Skoro przepisy prawa nie zobowiązują organu do wydania postanowienia w przedmiocie ustalenia obowiązku uiszczania opłaty skarbowej to skarga na bezczynność organu jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Ustalenie, czy wniesiona przez obywatela opłata skarbowa od czynności urzędowych była należna czy nie, należy do kompetencji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Wynika to wprost z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 86 poz. 960 ze zm./. Na pewno nie jest to obowiązek urzędu skarbowego, jeżeli to właśnie on pobrał opłatę od podań, załączników, zaświadczeń

Brzmienie przepisu art. 58 Kpa jednoznacznie wskazuje, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić, gdy spełnione zostaną wszystkie określone w nim przesłanki. W szczególności przywrócenie takie jest możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego w orzecznictwie przyjmuje się obiektywny miernik

Zgodnie z art. 160 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe /Dz.U. nr 140 poz. 939 ze zm./ ustanowiony przez sąd kurator jest uprawniony wyłącznie do reprezentowania upadłego banku w postępowaniu upadłościowym. Prawo bankowe nie przewiduje, by kurator mógł upadły bank reprezentować w zakresie spraw podatkowych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591/ zaskarżenie do sądu administracyjnego uchwały organu gminy jest niedopuszczalne jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił.

Spory o roszczenie ze stosunku służbowego funkcjonariuszy celnych w sprawach nie wymienionych w art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz.U. nr 72 poz. 802 ze zm./ rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy.

Czynności procesowe są obwarowywane terminami, których niedotrzymanie wywołuje określone konsekwencje procesowe, z reguły niekorzystne dla stron. Przepisy art. 43 i art. 44 Kpa określają procedurę doręczania pism w razie nieobecności adresata i w razie niemożności ich doręczenia w sposób określony w art. 42 i art. 43 Kpa. Doręczanie pism /administracyjnych i sądowych/ na skrytkę pocztową prowadziłoby

Nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia do organu naczelnego na brak rozpoznania zażalenia przez organ wyższego stopnia, do którego złożono zażalenie na bezczynność organu I instancji. Wniesienie zażalenia w takim przypadku w sposób rażący naruszałoby zasadę dwuinstancyjności, obowiązującą w postępowaniu administracyjnym. Niedopuszczalność zażalenia, o której wyżej mowa w konsekwencji stanowi o

Sprawa zarządu i administrowania budynkiem a w tym strychem nie należy do kognicji sądu, określonej w art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

1. Rodzaj informacji podlegających udostępnieniu ustawodawca wyraźnie wskazał w art. 5 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko /Dz.U. nr 109 poz. 1157/. Zestawienie tego katalogu, określającego granice przedmiotowe informacji z treścią art. 5 ust. 1, prowadzi do wniosku, że udostępnienie informacji nie

Przedwczesne złożenie przez „sąd, przed którym sprawa się toczy” (art. 263 § 4 k.p.k.) wniosku o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania (art. 263 § 6 k.p.k.) nie stanowi przyczyny niewłaściwości sądu apelacyjnego (art. 35 § 1 k.p.k.) - stanowi natomiast podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Niedopuszczalna jest kasacja wniesiona przez sędziego jako pełnomocnika strony w sytuacji, gdy nie mógł być on ustanowiony pełnomocnikiem, ponieważ nie były spełnione przesłanki z art. 87 § 2 k.p.c.