Orzeczenia
Państwowa Komisja Wyborcza jest związana prawomocnym postanowieniem o wpisie partii politycznej do ewidencji (art. 365 § 1 KPC).
Skoro organ gminy /Prezydent Miasta/ wydał decyzję w sprawie jako organ pierwszej instancji, to gmina ta, choć reprezentowana przez inny organ /Zarząd Miasta/ nie jest legitymowana do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Bezrobotny w rozumieniu ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na tych samych zasadach, jak pracownik dochodzący roszczeń z zakresu prawa pracy oraz ubezpieczony /art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do orzekania w sprawie skargi na odwołanie z funkcji członka komisji orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansowej pierwszej instancji.
Doręczenie Sądowi Najwyższemu w terminie wyznaczonym w art. 3934 KPC przesyłki pocztowej zawierającej kasację, zaadresowanej „Sąd Najwyższy za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie”, należy wyjątkowo, ze względu na tożsamość adresu siedzib obu sądów, traktować jako wniesioną w tym terminie do sądu drugiej instancji.
W razie braku ograniczenia zakresu wniosku o uchylenie wyroku zaskarżonego kasacją do jego części, należy przyjąć, że wniosek dotyczy uchylenia wyroku w całości (art. 3933 § 1 pkt 4 KPC).
Sąd drugiej instancji nie może bezkrytycznie przyjmować dowolnych twierdzeń o wartości przedmiotu zaskarżenia i powinien wezwać stronę do uzupełnienia kasacji przez skonkretyzowanie tej wartości, a dopiero następnie ocenić ją z punktu widzenia dopuszczalności kasacji.
Nie jest oznaczeniem wartości przedmiotu zaskarżenia apelacji (art. 368 § 2 KPC) stwierdzenie, że wyrok oddalający powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy jest zaskarżony w całości, jeżeli w pozwie nie podano wartości przedmiotu sporu. Nie jest również takim oznaczeniem stwierdzenie, że wymagalne jest roszczenie o zapłatę wynagrodzenia, gdy nie jest ono przedmiotem sporu.
1. Uznanie wniosku o przywrócenie terminu za bezskuteczny nie może być utożsamiane z odmową przywrócenia terminu. Podjęcie decyzji o odmowie bądź przywróceniu terminu należy do wyłącznej kompetencji sądu (art. 126 § 2 k.p.k.) i może nastąpić dopiero wtedy, gdy spełnione są warunki do merytorycznego rozpoznania wniosku, a więc wówczas, gdy został on skutecznie wniesiony. 2. W przypadku nieusunięcia,
Jeżeli z okoliczności sprawy wynika potrzeba udzielenia skazanemu dodatkowych informacji o uprawnieniach i obowiązkach dotychczasowego obrońcy wyznaczonego z urzędu w toku postępowania instancyjnego, to brak pouczenia o treści art. 84 § 1 i 2 zd. pierwsze k.p.k. nie może wywoływać dla skazanego ujemnych skutków procesowych; w takiej sytuacji przewidzianą w art. 16 § 2 k.p.k. „powinność” należy rozumieć
Obowiązek prawidłowego określenia w kasacji wartości przedmiotu zaskarżenia spoczywa na stronie, którą obciąża wskazanie tej wartości w zaniżonej wysokości, czyniącej kasację niedopuszczalną (art. 3921 § 1 KPC).
Wniesienie skargi przed upływem 30 dni od dnia doręczenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalne.
Sprawa o zastosowanie obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego należy do kategorii 'spraw z zakresu prawa osobowego' w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. W związku z tym od postanowień wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35, poz. 230 ze zm.) przysługuje kasacja.