Skoro na inwestora nałożono obowiązek wykonania kompensacji przyrodniczej, to nie można uznać, że wystąpią trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 86f ust. 1 u.u.i.ś. jako konsekwencja określonego w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego.

1. Przepisy art. 5a § 2 i § 3 ustawy z dnia 26 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) nie przewidują możliwości badania spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziego wyznaczonego do składu sądu administracyjnego rozpoznającego sprawę w jakimkolwiek postępowaniu incydentalnym, w tym dotyczącym zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie

1. Przepisy art. 270 i art. 272 § 1 P.p.s.a., odczytywane w kontekście art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, uzasadniają przyjęcie, że instytucja wznowienia postępowania z powodu orzeczenia TK może znaleźć zastosowanie w odniesieniu do prawomocnego orzeczenia sądowego, wydanego na podstawie aktu niekonstytucyjnego w ramach postępowania umożliwiającego podjęcie owego orzeczenia i jednocześnie kończącego postępowanie

1. Istota wymogu z art. 194 § 3 in fine P.p.s.a. w postaci zwięzłego uzasadnienia zażalenia sprowadza się do nałożenia na wnoszącego zażalenie obowiązku przedstawienia zwięzłego zbioru argumentów, motywów i ewentualnie dowodów z dokumentów uzasadniających jego działanie wyrażone w zaskarżeniu orzeczenia sądowego oraz własnego stanowiska w zakresie negatywnej oceny takiego orzeczenia. Wskazany zbiór

Odwołanie od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego złożone po terminie przewidzianym w art. 103 zdanie drugie P.p.s.a. podlega odrzuceniu przez ten Sąd na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z art. 198 i art. 197 P.p.s.a.

Postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania z powodu nieusunięcia braku formalnego w zakresie wymogu wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia winno być wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. Natomiast odrzucenie skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 280 p.p.s.a. następuje dopiero w rezultacie oceny występujących

Organ egzekucyjny jest właściwy do wezwania wnoszącego zarzuty egzekucyjne do uzupełnienia braków formalnych przed przekazaniem ich wierzycielowi.

Organem wyższego stopnia, właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie starosty o odmowie wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy dotyczącym zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, jest wojewoda.

Jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy w przedmiocie grzywny za nieprzekazanie w terminie sądowi skragi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sąd nie ustali przyczyn tego uchybienia, to nie sposób prawidłowo ocenić charakteru naruszenia obowiązków przez organ, a co za tym idzie praidłowo wymierzyć organowi grzywnę, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., lub odstąpić od jej wymierzenia.

Wydanie decyzji o przyznaniu rodzinie zastępczej świadczeń w związku w opieką nad dzieckiem na podstawie art 88 ust. 4 ustawy z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej Dz. U. z 2024 r., poz 177 nie usuwa konieczności rozstrzygnięcia sporu między powiatami o to, który z nich jest zobowiązany do ponoszenia wydatków związancyh z udzielonymi świadczeniami, o jakim mowa w art

złożony w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 243 P.p.s.a., podlega rozpoznaniu w pierwszej kolejności, przed wezwaniem strony do usunięcia braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji, bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy pozbawia stronę skarżącą prawa do sądu, w rozumieniu art. 45 Konstytucji RP.

Uchwał zarzadu województwa, o której mowa w art. 416 ust. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, nie jest aktem prawa miejsowego.

" Określony w art.64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: ppsa) termin na wniesienie sprzeciwu dotyczy również prokuratora, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Odesłanie przewidziane w art. 64b § 1 ppsa nie daje podstawy do stosowania w postępowaniu ze sprzeciwu przepisu art. 53 §

Termin na wniesienie skargi przewidziany w art. 420 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2408). nie podlega przywróceniu na podstawie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.).

Czynność materialno-techniczna udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej informacji o miejscu i terminie organizowanego zgromadzenia, o której mowa w art. 7 ust. 3 ustawy – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. z 2022 r. poz 1389), nie dotyczy w sposób ścisły uprawnienia jednostki do organizacji zgromadzenia. W konsekwencji niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu w przedmiocie wpisu do rejestru

W demokratycznym państwie prawa, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej niedopuszczalna jest sytuacja, w której zasady określone w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 § 1 p.p.s.a.) różnicują

W przypadku wniesienia skargi w postaci dokumentu elektronicznego - uzupełnienie braków formalnych takiej skargi powinno nastąpić w sposób przewidziany dla tej formy wnoszenia skargi.

Powiadomieniem o wysokości opłaty, o którym mowa w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., jest pismo, w którym podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w sposób ostateczny zobowiązuje wnioskodawcę do uiszczenia opłaty w konkretnej wysokości. Dopiero takie pismo stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Powiadomieniem o wysokości opłaty, o którym mowa w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., jest pismo, w którym podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w sposób ostateczny zobowiązuje wnioskodawcę do uiszczenia opłaty w konkretnej wysokości. Dopiero takie pismo stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Skargę opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym uznać należy za podpisaną, jeśli podpis elektroniczny został złożony w okresie ważności certyfikatu kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Irrelewantne pod kątem oceny podpisania dokumentu kwalifikowanym podpisem elektronicznym pozostaje to, czy w dacie weryfikacji podpisu elektronicznego przez sąd certyfikat kwalifikowanego podpisu elektronicznego

Udzielenie urlopu wychowawczego żołnierzowi zawodowemu na podstawie art. 65a ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 536 ze zm.) nie przybiera formy decyzji, postanowienia lub też innego aktu czy czynności, która mieściłaby się w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., a w konsekwencji poza zakresem kognicji sądu administracyjnego pozostaje

Skarga kasacyjna, w której nie przytoczono jej podstaw rozumianych jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2023, poz. 259, ze zm.) jako niedopuszczalna, bez wezwania do uzupełnienia

Art. 99 z indeksem 3 k.r. i o. jest samoistną podstawą prawną dla sądu administracyjnego do wydania postanowienia w sprawie wynagrodzenia i zwrotu wydatków kuratora reprezentującego przed sądem administracyjnym dziecko, zaś stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a. na wydane w takiej sprawie postanowienie kuratorowi reprezentującemu dziecko służy zażalenie. O wynagrodzeniu kuratora reprezentującego dziecko

Jeżeli wojewódzki sąd administracyjny stosując art. 195 § 2 p.p.s.a. jedynie uchyli postanowienie o odrzuceniu skargi, to na takie postanowienie nie służy zażalenie.