Orzeczenia
Przyczyny utraty prawa do zasiłku chorobowego określone w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 143 ze zm.) nie uzasadniają same przez się rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Ponieważ jednak powód na wypadek oddalenia powództwa o przywrócenie do pracy wniósł o zasądzenie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy nie przy użyciu sił własnych, zdecydował się na takie rozwiązanie. W tej kwestii Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu drugiej instancji co do tego, że nie można uznać postępowania powoda za ciężkie
W tym znaczeniu - zdaniem Sądu Najwyższego - przyczyną zewnętrzną może być nie tylko narzędzie pracy, ma-szyna, siły przyrody, ale także Gdy chodzi o męża powódki, był on młodym mężczyzną który w dniu wypadku pierwszy raz podjął pracę po dwutygodniowym urlopie spędzonym jego wieku i kondycji w dniu wypadku, która zależy także od tego, czy pracownik przystąpił do pracy po okresie dłuższego odpoczynku (urlopu),
Ekwiwalent wypłacony pracownikowi za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy z innych przyczyn niż wymienione w art. 171 § 1 KP jest ekwiwalentem za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy w rozumieniu § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. wypoczynkowy z braku przesłanek z art. 171 § 1 KP jest ekwiwalentem za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy o jakim mowa w § 7 ust. 1 Wprawdzie zgodnie z art. 152 § 1 KP urlop wypoczynkowy jest uprawnieniem pracownika do okresowego odpłatnego zwolnienia od pracy, stanowi Natomiast nie ogranicza możliwości wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za nie wykorzystany urlop w innych sytuacjach - zgodnie z wolą stron
Zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie urlopów i zasiłków wychowawczych (Dz.U. Nr 60, poz. 277 ze zm.) prawo do zasiłku wychowawczego przysługuje tylko na okres udzielonego pracownikowi urlopu wychowawczego. W razie wcześniejszego niż termin za-kończenia tego urlopu rozwiązania stosunku pracy z przyczyn ekonomicznych, leżących po stronie pracodawcy, obowiązek wypłaty zasiłku przejmuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który jednak nie jest uprawniony do udzielania dalszego urlopu wychowawczego i przedłużania okresu wypłaty zasiłku wychowawczego. Sąd Wojewódzki ustalił, że z wnioskodawczynią został rozwiązany stosunek pracy z powodu upadłości zakładu pracy z dniem 30 kwietnia 1996 Urlop wychowawczy, z którego korzystała, udzielony jej został do dnia 30 czerwca 1996 r. i tylko do tej daty do wnioskodawczyni stosuje Gdyby wnioskodawczyni przed datą wejścia w życie rozporządzenia z 1996 r. złożyła wniosek o urlop wychowawczy na okres dłuższy niż do
Nie sposób zatem uznać, że w dochodzeniu roszczeń zasiłkowych doznał skarżący przeszkód o charakterze siły wyższej, a nawet jakiejkolwiek powoda o możliwości przeprowadzenia dowodu uzupełniającego (o którym wyżej mowa) narusza art. 5 KPC (...) i stanowi zarzut kasacyjny. Wnioskodawca Wacław G. przebywał w szpitalu od dnia 2 do dnia 11 grudnia 1996 r. z powodu zapalenia płuc.
Nie jest okresem równorzędnym z okresem zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) przerwa w pracy przypadająca przed urodzeniem dziecka, gdy pracownica nie korzystała z urlopu wychowawczego lub bezpłatnego. Ubezpieczona ostatnią umowę o pracę bezpośrednio poprzedzającą urodzenie dziecka rozwiązała w dniu 31 października1981 r, a więc nie z powodu Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 czerwca 27 kwietnia1987 r. do 13 grudnia 1988 r. pozostawała w stosunku pracy, a od 14 grudnia 1988 r. do 14 grudnia 1994 r. przebywała na urlopie
Sędzia w stanie spoczynku, pobierający od dnia 1 stycznia 1998 r., w miejsce renty inwalidzkiej z ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.), uposażenie według art. 71 § 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 137 ze zm.), zachowuje prawo do dodatku kombatanckiego oraz ryczałtu energetycznego, przysługujących na podstawie art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiaramirepresji wojennych i okresu powojennego (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. albo z powodu choroby lub utraty sił powiązane zostało z przejęciem ich finansowania przez budżet państwa i wypłaty przez jednostki organizacyjne Zasadnicze przekształcenie systemu świadczeń udzielanych sędziom po przejściu w stan spoczynku z powodu osiągnięcia określonego wieku Z mocy ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. (Dz.U.