Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a brak dołożenia należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów eliminuje możliwość powołania się na dobrą wiarę.

Postanowienie organu podatkowego dotyczące zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny; prawidłowość zaliczenia nie wymaga opinii biegłego w sytuacji jasno określonego stanu faktycznego i zastosowania przepisów prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej; postanowienie o zaliczeniu wpłaty ma charakter deklaratoryjny, nie służy ustaleniu istnienia zaległości, a zarzut braku opinii biegłego nie uzasadnia naruszenia prawa.

Zaliczenie wpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych, zgodnie z art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny, a postanowienie organu jedynie potwierdza czynność materialno-techniczną, która nie może być kwestionowana co do istnienia zaległości w takim postępowaniu.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny, nie podlega kwestionowaniu w zakresie istnienia zaległości w postępowaniu konstrukcyjno-technicznym zaliczania wpłat.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, o charakterze deklaratoryjnym, nie może być przedmiotem skargi w zakresie kwestionowania istnienia zaległości podatkowej, a powołanie biegłego nieuzasadnione, gdyż sposób zaliczania normuje Ordynacja podatkowa.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, niezasadne jest powołanie biegłego, jeśli stan faktyczny opiera się na powszechnej wiedzy i przepisach prawa podatkowego. Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna z powodu braku merytorycznego zakwestionowania rozliczeń dokonanych przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sprawie zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych była prawidłowa, gdyż rozstrzygnięcie oparte było na przepisach prawa podatkowego, a kwestie będące przedmiotem skargi nie miały charakteru wymagającego wiadomości specjalnych.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących konieczności powołania biegłego oraz prawidłowości zaliczenia wpłat na zaległości podatkowe.

Działania polegające na odliczeniu podatku naliczonego przez spółkę W. sp. z o.o. związane z transakcjami nabycia nieruchomości, maszyn oraz pojazdów stanowiły nadużycie prawa podatkowego. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na wykazanie przez organy podatkowe oraz sądy, że były to działania zmierzające do wyłudzenia nienależnej korzyści podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej za niezasadną, akceptując uchylenie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT z powodu braku uzasadnionych dowodów i naruszenia zasad postępowania.

Postępowanie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, prowadzone na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny oraz rachunkowo-techniczny i nie służy ustalaniu ani kwestionowaniu istnienia zaległości. Powołanie biegłego jest niedopuszczalne, gdy żądana opinia miałaby zastąpić organ w stosowaniu przepisów regulujących zaliczenie wpłaty, a sprawa nie wymaga

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, mające charakter deklaratoryjny, nie podlega ustaleniom co do istnienia zaległości; odmowa dowodu z biegłego w przypadku wiedzy powszechnej uznana za uzasadnioną.

W przypadku zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych, organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia opinii biegłego, gdyż sposób zaliczenia wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego i nie wymaga wiedzy specjalistycznej.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT powinno opierać się na uzasadnionych i istniejących w momencie wydania decyzji przesłankach. Organ podatkowy zobowiązany jest do przestrzegania zasad postępowania budzącego zaufanie i przekonywania, nie opierając się na dowodach pozyskanych post factum.

Postępowanie w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, o którym mowa w art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny oraz rachunkowo-techniczny. Nie służy ono badaniu istnienia zaległości podatkowej ani zastępowaniu organu przez biegłego w stosowaniu prawa podatkowego. Opinia biegłego nie jest zasadna, jeżeli prawidłowość zaliczenia wynika z zastosowania ustawowych reguł

Postanowienie organu o zaliczeniu wpłaty podatkowej ma charakter deklaratoryjny i odpowiada za rozliczenie zaległości z dniem dokonania wpłaty; podatnik nie może w jego ramach kwestionować istnienia zaległości podatkowej. Podnoszone zarzuty nie wykazały naruszenia prawa procesowego ani materialnego przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, bez dostatecznych przesłanek znanych w dacie decyzji, stanowiło rażące naruszenie zasady proporcjonalności i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.

W postępowaniu dotyczącym zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, prowadzonym na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej, nie jest dopuszczalne kwestionowanie istnienia samej zaległości podatkowej. Prawidłowość zastosowania ustawowych reguł zaliczenia wpłaty i naliczenia odsetek stanowi zagadnienie prawne oraz rachunkowe niewymagające wiadomości specjalnych, wobec czego nie uzasadnia powołania

Postępowanie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, prowadzone na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny oraz rachunkowo-techniczny. Nie służy ono weryfikacji istnienia zaległości podatkowej, lecz wyłącznie kontroli zgodności jej rozliczenia z ustawowymi regułami. Powołanie biegłego nie jest zasadne, gdy ustalenie sposobu zaliczenia wymaga wyłącznie

Zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej według prawa podatkowego jest czynnością deklaratoryjną, a nie konstytutywną. W postępowaniach o zaliczenie wpłaty kwestionowanie istnienia zaległości nie jest możliwe; można jedynie kwestionować sposób zaliczenia.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i wskazuje na dokonanie czynności rozliczeniowej. Podatnik może kwestionować sposób, ale nie istnienie zaległości podatkowych w tym trybie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie wniosku o dowód z opinii biegłego było zasadne, gdyż sposób zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych nie wymaga uzyskania opinii biegłego, a ocenie podlega sposób stosowania przepisów prawa podatkowego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Zwolnienie z obowiązku oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, określone w art. 118 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, przysługuje wyłącznie wyrobom wprowadzonym do wolnego obszaru celnego albo składu celnego. Nie obejmuje ono wyrobów wyprowadzonych ze składu podatkowego i magazynowanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju, nawet jeżeli są przeznaczone do późniejszego