Decyzja organu administracji publicznej w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została wydana z naruszeniem przepisów procesowych, co skutkowało uchyleniem wyroku sądu I instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku braku szczególnych okoliczności dotyczących sytuacji rodziny, organy administracyjne mogą odmówić umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, nawet jeśli ze względu na trudną sytuację materialną umorzone zostały odsetki.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu istnienia innych zobowiązanych alimentacyjnie osób, nie jest zgodna z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., jeśli wnioskodawca faktycznie sprawuje stałą opiekę wymagającą rezygnacji z zatrudnienia. NSA uchyla postanowienie WSA oraz decyzje niższych instancji.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nie uniemożliwiają podjęcia pracy zarobkowej, a przebywanie osoby wymagającej opieki w ośrodku opiekuńczym stanowi przeszkodę niezależną od potrzeb opiekuńczych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organy administracyjne są zobowiązane do pełnego poinformowania strony o formalnych wymogach zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego przy ocenie wniosków o świadczenia pielęgnacyjne. Wadliwe pouczenia mogą skutkować uchyleniem decyzji o odmowie przyznania świadczenia.

Przedsiębiorcy nie będą musieli przechowywać papierowych deklaracji zgłoszeniowych do ubezpieczeń społecznych, wysłanych wcześniej drogą elektroniczną do ZUS - zdecydowali 24 września senatorowie, przyjmując bez poprawek nowelizację ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Odmowa potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe musi być zgodna z przyjętymi prawem kryteriami przeciwwskazań oraz dokładnie uzasadniona; arbitralność i brak precyzyjnego uzasadnienia decyzji organu NFZ naruszają zasady postępowania administracyjnego.

Umowy dotyczące przeprowadzenia wykładów, seminariów czy innych zajęć edukacyjnych, z uwagi na ich dydaktyczny charakter, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie jako umowy o dzieło, nawet jeśli zawierają elementy autorskiej twórczości.

Sąd orzeka, że umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów zawarte między S. a I. S. stanowią umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło. W związku z tym I. S. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Osoba składająca oświadczenie o posiadaniu prawa do świadczeń zdrowotnych, działająca w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że jest ubezpieczona, nie jest zobowiązana do zwrotu kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

Wnioskodawca, świadczący usługi marketingowe promujące klienta jako pracodawcę w branży IT, nie prowadzi reklamy napojów alkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, co wyłącza obowiązek zapłaty opłaty określonej w art. 132 ust. 1 tejże ustawy.

Ocena niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznego stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz również okoliczności ekonomicznych, takich jak poziom kwalifikacji zawodowych, wiek oraz predyspozycje psychofizyczne. W przypadku gdy biegli różnych specjalności stwierdzają u ubezpieczonego

Dla celów zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia, organ i sąd prawidłowo przyjęli, że decydujące jest rzeczywiste prowadzenie działalności objętej właściwym kodem PKD, a nie wpis w rejestrze REGON. Skarga kasacyjna oddalona.

Służba w Wydziale Śledczym milicji podległej MSW może być zakwalifikowana jako służba na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy zaopatrzeniowej w oparciu o ujęcie "instytucjonalne" (przynależność do struktury SB, opinie służbowe o zaangażowaniu ideologicznym, członkostwo w PZPR, przebieg kariery zawodowej) bez konieczności wykazywania działań represyjnych przez cały okres, gdyż totalitaryzm

Przesłanki podmiotowe i przedmiotowe oraz brak nowych okoliczności uniemożliwiają wznowienie postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej rozstrzygniętej w 2010 roku.

Zespół cieśni nadgarstka może być uznany za chorobę zawodową, jeżeli występuje związek przyczynowo-skutkowy z narażeniem zawodowym, a ustalenia te opierają się na rzetelnie zgromadzonym materiale dowodowym, w tym na opiniach medycznych potwierdzających takie okoliczności.