NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bratu, jeśli osoby zobowiązane w pierwszej kolejności nie są osobami małoletnimi ani nieposiadającymi orzeczeń o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz oddalił skargę, podkreślając znaczenie zgodności decyzji z obowiązującym stanem prawnym i faktycznym w chwili jej wydania. Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie ma orzeczonego znacznego stopnia niepełnosprawności.
Kontrola przedawnienia składek przez sądy administracyjne mieści się w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia składek, a wszczęcie postępowania w sprawie zadłużenia nie zawiesza biegu przedawnienia tych składek.
Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie innej niż współmałżonek, sprawującej opiekę nad osobą pozostającą w małżeństwie, jest formalne legitymowanie się przez jej współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Faktyczna niezdolność współmałżonka do opieki nie zastępuje tej przesłanki. Nieopublikowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie uchyla mocy wiążącej uchwały
Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest poprawna, gdy sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika nie wykazuje wyjątkowości wymaganej prawem. Sąd administracyjny nie stwierdził istotnych naruszeń postępowania administracyjnego.
W postępowaniu ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej sąd administracyjny bada, czy w świetle przepisów prawa materialnego wystąpiły istotne braki ustaleń faktycznych, których nie można usunąć w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 k.p.a. Nie ocenia natomiast meritum sprawy ani celowości i skutków życiowych decyzji kasatoryjnej. Brak podstawowych ustaleń koniecznych dla zastosowania art.