Dostęp do multimedialnej platformy internetowej w części współfinansowanej przez pracodawcę a podstawa wymiaru składek.
Obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.
Podleganie ubezpieczeniom społecznym - wynagrodzenie wspólników za powtarzające się świadczenia niepieniężne.
Opłacanie składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od wynagrodzenia zleceniobiorcy, wypłaconego w grudniu 2024 r. za miesiąc listopad 2024 r.
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego cudzoziemcowi zależy nie tylko od adnotacji "dostęp do rynku pracy", ale od ogólnego prawa do legalnego zatrudnienia w Polsce, co wyklucza ograniczoną wykładnię przepisów odnoszących się do świadczeń rodzinnych.
Osoba nieobciążona obowiązkiem alimentacyjnym, jak np. wujek, nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 i 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepisy wyraźnie wiążą prawo do świadczenia z obowiązkiem alimentacyjnym.
Oparcie decyzji organu rentowego na wyborze jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa ubezpieczeń społecznych, w tym na wykładni zgodnej z ówczesną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności tej decyzji w trybie art. 83a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
Nieważność postępowania nie zachodziła. Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż zażalenie wniesione po terminie 7 dni było bezskuteczne, co zgodne jest z art. 134 oraz art. 141 § 2 k.p.a. Uzyskane doręczenie było skuteczne.
Osoba częściowo niezdolna do pracy od dzieciństwa, która w trakcie ubezpieczenia doznała pogorszenia stanu zdrowia spowodowanego nową, odrębną jednostką chorobową, może spełnić warunek określony w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli pogorszenie to nastąpiło w jednym z okresów wymienionych w tym przepisie i spowodowało
Skarga kasacyjna D.G. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA, stwierdzając, że pobrane świadczenie wychowawcze było nienależnie pobrane, a przy ocenie zarzutów kasacyjnych nie doszukano się istotnych naruszeń prawa.
Skarga kasacyjna, której podstawy nie zostały prawidłowo określone, a jej argumentacja nie specyfikuje wyraźnych błędów wykładni i zastosowania prawa, nie może być skutecznie uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skutek: oddalenie skargi.
Rolnik nie traci prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli zaprzestał prowadzenia gospodarstwa zgodnie z wymogami ustawowymi, przy jednoczesnym braku obowiązku alimentacyjnego autonomicznie nakazującego dzielenie się opieką nad osobą niepełnosprawną z innymi członkami rodziny.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego skutkującego rezygnacją z zatrudnienia musi istnieć bezpośredni związek przyczynowy tej rezygnacji z koniecznością opieki, która uniemożliwia podjęcie pracy.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie przysługuje osobie opiekującej się niepełnosprawnym, jeżeli małżonek niepełnosprawnego nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Rezygnacja z zatrudnienia musi bezpośrednio wynikać z konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, aby przyznano świadczenie pielęgnacyjne, a ich współistnienie jest niewystarczające.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przekroczenie trzymiesięcznego terminu określonego w art. 24 ust. 2a u.ś.r. wyklucza przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego od wcześniejszej daty. Wobec braku przesłanek do uwzględnienia skargi kasacyjnej, NSA oddalił skargę, uznając zaskarżony wyrok za prawidłowy.
Osadzenie skarżącego w zakładzie karnym per se nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania, jeśli nie wykazano szczególnych okoliczności niezależnych od skarżącego, co wskazuje na wysoki stopień prawdopodobieństwa braku winy (art. 58 § 1 k.p.a.).
Decyzja odmawiająca świadczenia pielęgnacyjnego musi być poprzedzona rzetelną oceną całokształtu materiału dowodowego. Organy administracji publicznej nie mogą samodzielnie oceniać dokumentacji medycznej, naruszając tym samym przepisy Kodeksu Postępowania Administracyjnego i ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Skarga kasacyjna Ł.P. przeciwko decyzji odmawiającej umorzenia należności alimentacyjnych z funduszu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak zasadności zarzutów błędnej wykładni art. 30 ust. 2 upoua, potwierdzając prawidłowość oceny sytuacji dochodowej i przesłanek umorzenia dokonanej przez sąd I instancji.
NSA oddala skargę kasacyjną ZUS, utrzymując wyrok WSA wskazujący na konieczność pełnego wyjaśnienia kwestii przedawnienia składek i dokumentację przesłanek całkowitej nieściągalności, potwierdzając naruszenie zasad postępowania przez ZUS.