Podmiot ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych jest uprawniony do jego uzyskania niezależnie od pozostałego rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji; decyzja ta należy do autonomii rodziny.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w razie posiadania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, chyba że prawo do renty zostanie zawieszone.

Wyjazd na urlop jedynego członka zarządu spółki nie usprawiedliwia uchybienia terminu na wniesienie odwołania, jeśli możliwe było udzielenie pełnomocnictwa osobie trzeciej; brak staranności w zarządzaniu obowiązkami nie uzasadnia przywrócenia terminu.

Przyznanie świadczenia w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 u.f.u.s. wymaga łącznie spełnienia warunków dotyczących ubezpieczenia, niemożności podjęcia pracy z powodu całkowitej niezdolności oraz braku niezbędnych środków utrzymania. Brak któregokolwiek wyklucza przyznanie świadczenia.

NSA uznał, że przyznanie i wypłata dodatku węglowego na mocy ustawy o dodatku węglowym stanowi przeszkodę do przyznania dodatkowych świadczeń z tytułu innych źródeł ciepła, mimo braku formalnego doręczenia decyzji o przyznaniu tego dodatku.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest uzasadnione w sytuacji, w której jedyny członek zarządu zaplanowano urlop, nie zapewniając ciągłości reprezentacji spółki, a strona nie wykazała, iż uchybienie miało miejsce bez jej winy.

Chorobę zawodową można uznać na podstawie wykazu chorób zawodowych, gdy warunki pracy z wysokim prawdopodobieństwem wskazują na zawodową etiologię schorzenia, a ocena warunków zawodowych i orzeczenie lekarskie wspierają tę konkluzję. Brak dowodów na inne przyczyny wyklucza obalenie domniemania takiego związku.

Umowa polegająca na przeprowadzaniu ankietowych badań akt sądowych nie jest umową o dzieło. Pracownik zaangażowany w działania podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o świadczenie usług typu starannego działania.

Umowa zawarta pomiędzy Skarbem Państwa-Instytutem Wymiaru Sprawiedliwości a uczestniczką postępowania, dotycząca ankietowej analizy akt, powinna być kwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowa o dzieło.

Przy rozpatrywaniu wniosku o rentę w drodze wyjątku organ administracyjny winien rzetelnie zrealizować obowiązki proceduralne z art. 7, 8, 9, 10 §1 k.p.a., zapewniając czynny udział strony, oraz właściwie interpretować pojęcie "szczególnych okoliczności".

W sprawach o umorzenie należności alimentacyjnych konieczne jest uwzględnienie pełnej oceny sytuacji majątkowej i zdrowotnej dłużnika. Organy zobowiązane są uwzględnić wszystkie istotne fakty i ich wpływ na możliwość częściowego umorzenia zadłużenia.

Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wydał obwieszczenie, w którym określił limit wpłat na IKE w 2026 roku. Limit ten jest wyższy w porównaniu do 2025 roku.

Koniec listopada to moment, który może przesądzić o dodatkowych obowiązkach w 2026 roku. Liczba osób zgłoszonych do ubezpieczenia chorobowego na dzień 30 listopada decyduje, czy zasiłki będzie wypłacał pracodawca, czy ZUS. Przekroczenie progu 20 ubezpieczonych oznacza konieczność samodzielnego ustalania i wypłaty świadczeń przez firmę.

Sąd uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która nie zaprzestała prowadzenia działalności zawodowej, a umotywowane opieką nad osobą niepełnosprawną czynności domowe nie wykluczają zawodowej aktywności.

Decyzja ostateczna nie może być przedmiotem odwołania na podstawie k.p.a., nawet jeśli uczestnik postępowania uzyskał status strony postępowania po jej wydaniu. Organizacja społeczna powinna wnioskować o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

NSA uznał, że skarga kasacyjna była zasadna. Nakazał WSA ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni prawa dotyczącej uchwał lekarskich jako aktów administracyjnych. Uchwały mogą być decyzjami administracyjnymi, a nie aktami administracyjnymi w węższym sensie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki nad osobą niepełnosprawną musi wyraźnie uniemożliwiać podjęcie pracy zarobkowej, co jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Organ powinien ponownie ocenić związek przyczynowy, uwzględniając rzeczywisty wpływ opieki na możliwość zatrudnienia.