Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek zgodnie z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego jest niezgodny z prawem unijnym, szczególnie z dyrektywą 2000/31/WE i postanowieniami TFUE, co czyni nałożone kary za takie naruszenia bezprawnymi i nieuzasadnionymi, uzasadniając ich uchylenie oraz umorzenie postępowania.

Zakaz reklamy aptek, wynikający z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, jest sprzeczny z art. 8 dyrektywy 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co wyklucza sankcjonowanie działań reklamowych na gruncie prawa krajowego.

Sąd kasacyjny uznaje, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przez organy administracyjne była zgodna z obowiązującymi przepisami, gdyż skarżąca nie wykazała, że zakres opieki nad mężem uniemożliwia podjęcie pracy, co wyklucza przyznanie świadczenia.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, pragnąca uzyskać świadczenie pielęgnacyjne, musi zawiesić pobieranie renty; zabrakło zawieszenia — brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, nakazująca spółce zaprzestanie prowadzenia reklamy apteki poprzez rabaty dla stałych klientów, nie narusza prawa i jest wykonalna. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań organu z prawem.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń społecznych wydał 18 listopada 2025 r. obwieszczenie w sprawie wskaźnika waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjętej do obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego w I kwartale 2026 r.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy zlecenia z obywatelami państw trzecich.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne ze stosunku pracy.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu działalności małoletniego.

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne a wartość tokenów w ramach dedykowanej platformy w części współfinansowanej przez pracodawcę osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być przyznane przed wygaśnięciem decyzji o przyznaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 17 i art. 27 ustawy o świadczeniach rodzinnych wykluczają taką możliwość.

Umowy zawierające obowiązek przygotowania i przeprowadzenia wykładów kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co skutkuje objęciem zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

W 2026 r. będą obowiązywały nowe zasady ustalania stażu pracy, do którego zostaną zaliczone okresy zatrudnienia niepracowniczego. Uelastycznieniu ulegną zasady zawierania i zgłaszania układów oraz porozumień zbiorowych. Podwyższone zostanie również minimalne wynagrodzenie z 4666 zł do 4806 zł oraz minimalna stawka godzinowa dla zleceniobiorców z 30,50 zł do 31,40 zł.

W 2026 r. roczna podstawa wymiaru składek ZUS (tzw. limit 30 – krotności) będzie wyższa o 22 410 zł w porównaniu z 2025 r. i wyniesie 282 600 zł.

Składka dodatkowa na pracowniczy program emerytalny to dobrowolna wpłata pracownika na rzecz jego indywidualnego konta w PPE, zwiększająca oszczędności emerytalne.

Zawieszenie renty do 31 grudnia 2023 r. stanowi warunek sine qua non nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie wcześniejszych przepisów, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym z 2023 r.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może być przyznane od miesiąca, w którym następuje rezygnacja lub zawieszenie pobierania emerytury, co stanowi przesłankę warunkującą niemożliwość łączenia obu świadczeń.