Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić samoistnej podstawy do żądania dokumentacji poza ramami inspekcji lub kontroli, co oznacza, że nałożenie kary na przedsiębiorcę na tej podstawie jest nieuzasadnione.
Przepis art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie upoważnia organu do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wprowadzanie wyjątków od zasady wolności gospodarczej wymaga podstawy prawnej, której brak uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego karygodnego.
Zmiana decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest możliwa wyłącznie z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania zmiany decyzji na wniosek strony nie narusza zasady równości konstytucyjnej.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się przy uwzględnieniu spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do końca 2023 r. od daty ostatniej przesłanki uprawniającej, a nie od daty złożenia wniosku.
Decyzje w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne wydaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie Prezes ZUS. Brak majątku do egzekucji nie stanowi samodzielnej przesłanki do umorzenia takich składek.
Decyzja administracyjna zmieniająca ostateczną decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na podstawie art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych może mieć skutek ex tunc, uwzględniając zmiany w sytuacji faktycznej, wpływające na prawo do świadczenia.
Przedsiębiorca, ustalając wysokość rocznego przychodu w celu wyznaczenia wysokości obowiązującej go rocznej podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne za dany rok kalendarzowy, powinien pomniejszyć przychód o opłacone przez siebie w tym okresie składki na ubezpieczenie społeczne. Tak uznał ZUS w interpretacji indywidualnej nr 174/2026 z 19 marca 2026 r. (DI/200000/43/ 174/2026).
Sąd II instancji słusznie uchylił decyzję ZUS z powodu nieprawidłowej oceny przeważającej działalności gospodarczej, nie stosując się do wcześniejszych wyroków. NSA potwierdził poprawność decyzji WSA, oddalając skargę kasacyjną ZUS.
Czynności dnia codziennego wykonywane przez skarżącego nie wypełniają ustawowych kryteriów stałej opieki wyłączającej możliwość pracy zawodowej, co wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.
NSA oddala skargę kasacyjną B.W. Nie istnieje związek przyczynowy, który uzasadniałby przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z pracy w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.
Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymuje decyzje organów administracyjnych w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, uznając istnienie adekwatnego związku przyczynowego z warunkami pracy na podstawie specjalistycznej oceny medycznej. Skargi kasacyjne oddalono jako nieuzasadnione.
Okręgowa Rada Lekarska w Warszawie, stosując art. 64 § 2 k.p.a., niezasadnie pozostawiła wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Organ powinien uwzględniać dokumenty jako część postępowania wyjaśniającego zgodnie z powszechnie obowiązującymi regulacjami.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli uprawniony ma już przyznany specjalny zasiłek opiekuńczy. W przypadku zbiegu uprawnień możliwe jest uzyskanie tylko jednego ze świadczeń, po jednoznacznym zrzeczeniu się konkurencyjnego świadczenia w drodze uchwały administracyjnej.
Przesłanki przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku muszą być spełnione kumulatywnie; brak którejkolwiek z przesłanek, w tym całkowitej niezdolności do pracy potwierdzonej orzeczeniem ZUS, wyklucza przyznanie świadczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość wcześniejszych rozstrzygnięć w przedmiocie umorzenia składek przez ZUS. Sąd potwierdził, że kwestie przedawnienia nie podlegają rozstrzyganiu w ramach postępowania o umorzenie, co ogranicza zakres kontroli administracyjnej.
Postanowienie Sądu o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość decyzji administracyjnej oraz oceny sądowej, wykazując brak przesłanek do umorzenia składek. Skarżący nie dowiódł nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających umorzenie należności składkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Naczelnej Rady Lekarskiej, potwierdzając, iż postępowanie o przyznanie warunkowego prawa wykonywania zawodu nie było bezprzedmiotowe, a decyzja Prezydium NRL naruszała zasady proceduralne.