W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego oraz specjalnego zasiłku opiekuńczego, przysługuje tylko jedno świadczenie, wybrane przez uprawnionego, przy czym wymagana jest rezygnacja z wcześniejszego, co eliminuje przeszkodę prawną.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego decydujący jest związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, wykluczający możliwość podjęcia lub kontynuowania pracy.

Bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką wymaganą przez osobę niepełnosprawną należy rozpatrywać według faktycznej intensywności opieki, co może uzasadniać przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli opieka uniemożliwia podjęcie pracy zarobkowej.

Postępowanie kasacyjne nie może skutkować merytorycznym rozpatrzeniem zarzutów, jeśli skarga kasacyjna opiera się na niewłaściwej podstawie prawnej oraz nie spełnia wymogów formalnych w zakresie wskazania odpowiednich przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprawy dotyczące uchylenia decyzji i nienależnego pobrania świadczenia rodzinnego to oddzielne kwestie. Organy były prawnie związane ostateczną decyzją Wojewody, co wykluczało ponowne badanie zastosowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego przez sąd I instancji. Skarga kasacyjna została uwzględniona.

ZUS, rozpatrując wnioski o zwolnienie z opłacania składek, nie może opierać się wyłącznie na danych z REGON. Winien przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe weryfikując rzeczywisty zakres przeważającej działalności zgodnie z k.p.a.

Dopuszczalne jest przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, gdy zakres codziennej opieki nad niepełnosprawną osobą uniemożliwia pełnoetatowe zatrudnienie opiekuna z pominięciem innych możliwości opieki przez osoby związane obowiązkiem alimentacyjnym.

Zatrudniony pobity przez współpracownika podczas wykonywania obowiązków służbowych może liczyć na świadczenia wypadkowe. Nie jest to jednak reguła generalna – stwierdził Sąd Najwyższy.

Umowa o świadczenie usług, do której mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia, obliguje płatnika do zgłoszenia wykonawcy do ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli nie ma indywidualnie oznaczonego rezultatu w ramach umowy o dzieło.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że osoba posiadająca prawo do świadczenia rentowego z częściowej niezdolności do pracy może nabyć świadczenie pielęgnacyjne jedynie po zawieszeniu prawa do renty, co eliminuje negatywną przesłankę do jego przyznania.

Umowa dotycząca badań ankietowych jest umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy.

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek jest formą pomocy publicznej, której przyznanie wymaga spełnienia kryteriów unijnych. Trudna sytuacja finansowa spółki na podstawie unijnego rozporządzenia wyklucza przyznanie zwolnienia, co potwierdzono na podstawie przedłożonego stanu faktycznego.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie ma zastosowania do terminów administracyjnych zakończonych przed jego wejściem w życie. NSA uchylił wyrok WSA, oddalając skargę.

1. Warunkiem uznania świadczenia za nienależnie pobrane na podstawie art. 138 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest uprzednie pouczenie ubezpieczonego o okolicznościach powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń; pouczenie to może mieć formę przytoczenia właściwych przepisów, lecz musi być sformułowane w sposób na

Rozpoznanie apelacji przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego na podstawie art. 3671 § 1-3 k.p.c. (obowiązującego od 28 września 2023 r.) nie stanowi naruszenia prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) ani nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Uchwała SN z 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22) dotycząca składu jednoosobowego z ustawy covidowej nie ma zastosowania do systemowej

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest uwzględnienie orzeczenia o znacznej niepełnosprawności wymagającej stałej opieki, a zaniechanie zatrudnienia dla takiej opieki uzasadnia przyznanie świadczenia, jeśli potwierdzają to dowody.

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, na podstawie ustawy COVID, wymaga terminowego złożenia kompletnej dokumentacji rozliczeniowej, co organy administracyjne słusznie uwzględniają jako przesłankę materialną.

Utrzymując w mocy orzeczenie WSA, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że organ prawidłowo odmówił zwolnienia z obowiązku opłacania składek w związku z niezłożeniem stosownych deklaracji w wymaganym terminie ustawowym.

Skarżący nie dochował wymogu terminowego złożenia deklaracji rozliczeniowych, co uzasadniało odmowę zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Zaskarżona skarga kasacyjna była niezasadna z uwagi na braki formalne oraz brak związku podnoszonych zarzutów z orzeczeniem sądu pierwszej instancji.

Umowa o wykonanie badań ankietowych akt nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia podleganie obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach

1. Zastosowanie art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 i uznanie pracownika za osobę delegowaną podlegającą nadal ustawodawstwu państwa wysyłającego wymaga łącznego spełnienia co najmniej dwóch przesłanek: pracodawca musi normalnie prowadzić działalność na terytorium państwa członkowskiego, z którego deleguje pracownika, a pracownik nie może być wysłany w celu zastąpienia innej delegowanej osoby