Przepisy art. 108a ust. 2, art. 108 ust. 4 pkt 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 5a Prawa farmaceutycznego nie stanowią samodzielnej i jednoznacznej podstawy kompetencyjnej do wydania przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do pokrycia kosztów badań jakościowych i pobrania próbki. Obowiązku tego nie można bez dalszej analizy kwalifikować jako

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, określający podmiot zobowiązany do pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki, nie stanowi samodzielnej ani uzupełniającej podstawy kompetencyjnej do wydania decyzji administracyjnej ustalającej ten obowiązek. W braku wyraźnej regulacji kompetencyjnej i kwalifikacji tych kosztów jako dochodu budżetu państwa nie mogą one być automatycznie

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, także w związku z art. 108 ust. 4 pkt 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 5a tej ustawy, nie stanowi normy kompetencyjnej upoważniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki. Wobec zakazu domniemywania kompetencji koszty

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, także w związku z art. 108 ust. 4 pkt 5 i art. 115 ust. 1 pkt 5a tej ustawy, nie stanowi przepisu kompetencyjnego upoważniającego Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki. Bez wyraźnej podstawy ustawowej koszty te

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, także w związku z art. 108 ust. 4 pkt 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 5a tej ustawy, nie stanowi przepisu kompetencyjnego upoważniającego Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do zwrotu kosztów badań jakościowych i pobrania próbki. Obowiązku takiego ani jego publicznoprawnego charakteru nie

W postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania organ odwoławczy bada wyłącznie skuteczność doręczenia, wniesienie odwołania i zachowanie terminu. Po obiektywnym ustaleniu opóźnienia jest obowiązany wydać postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a., bez badania przyczyn uchybienia i bez obowiązku traktowania spóźnionego odwołania jako wniosku o przywrócenie terminu

Przepis art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego określa obowiązek podmiotu odpowiedzialnego pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki, jeżeli badania potwierdziły jego zgodność z wymaganiami, lecz nie stanowi samodzielnej ani uzupełniającej podstawy kompetencyjnej do wydania przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego decyzji administracyjnej ustalającej ten obowiązek

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego ustanawia obowiązek podmiotu odpowiedzialnego pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki, gdy produkt spełnia wymagania jakościowe, jednak nie stanowi podstawy kompetencyjnej do wydania decyzji administracyjnej nakładającej ten obowiązek. Przepisów art. 108 ust. 4 pkt 5 i art. 115 ust. 1 pkt 5a Prawa farmaceutycznego nie można

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego ustanawia obowiązek podmiotu odpowiedzialnego pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego oraz pobrania próbki, jeżeli badania potwierdzą spełnienie wymagań jakościowych, lecz nie stanowi samodzielnej ani uzupełniającej podstawy kompetencyjnej do wydania przez GIF decyzji administracyjnej konkretyzującej ten obowiązek. Bez wyraźnej podstawy ustawowej

Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, określający obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki przez podmiot odpowiedzialny, nie stanowi samoistnej ani uzupełniającej podstawy kompetencyjnej do wydania przez GIF decyzji administracyjnej ustalającej ten obowiązek. Wobec zakazu domniemywania kompetencji koszty te nie mogą być kwalifikowane jako niepodatkowe

Pracodawca, który dofinansował pracownikowi dokształcanie zawodowe, może zobowiązać go do jego odpracowania przez maksymalnie 3 lata od zakończenia nauki. W tym celu trzeba podpisać z pracownikiem pisemną umowę szkoleniową.

Nasz pracownik wystąpił z wnioskiem o wypłatę zasiłku opiekuńczego z tytułu konieczności sprawowania osobistej opieki nad chorym 5-letnim dzieckiem. Pracownik wskazał, że w dniach objętych opieką nie będzie wykonywał pracy i zajmie się dzieckiem w domu. Matka dziecka jest zatrudniona u innego pracodawcy i w tym samym czasie wykonuje pracę w formie zdalnej z miejsca zamieszkania rodziny, w którym przebywa