Nie spełnienie przesłanek dotyczących znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa przez stronę uzasadnia brak możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkuje utrzymaniem decyzji administracyjnych karzących.

Należy uznać, że wypłata zysków zgromadzonych przed przekształceniem przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, dokonywana w ramach dywidendy, stanowi przychód z kapitałów pieniężnych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co rodzi obowiązek poboru zryczałtowanego podatku przez spółkę jako płatnika.

Usługi utrzymania i opieki nad końmi świadczone jako pozarolnicza działalność gospodarcza mieszczą się w grupowaniu PKWiU 01.62.10.0 i podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej są klasyfikowane jako przychody kapitałowe, podlegające opodatkowaniu według stawki 19%, co wyklucza możliwość ich opodatkowania ryczałtem jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wycofanie lokalu z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, przy jego dalszym wynajmie, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w VAT ani obowiązku korekty podatku naliczonego. Lokal nadal wykorzystywany do opodatkowanego najmu pozostaje w działalności gospodarczej.

Działalność Wnioskodawcy, polegająca na realizacji opisanych projektów, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt. 26 uCIT, umożliwiając odliczenie kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ustawy CIT.

Organy administracji publicznej są uprawnione do wydawania zaświadczeń jedynie na podstawie danych zgromadzonych w posiadanych rejestrach i ewidencjach, a brak takich danych uniemożliwia wydanie zaświadczenia potwierdzającego warunki służby uzasadniające podwyższenie emerytury.

Wypłata zysków zgromadzonych przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o., traktowanych jako kapitał zapasowy, podlega opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi, gdy w składzie sądu bierze udział sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z 8 grudnia 2017 r., jeżeli wadliwość procesu powoływania, polegająca na zignorowaniu braku poparcia środowiska sędziowskiego i udzieleniu rekomendacji jako gratyfikacji za legitimizowanie

Orzeczenie dyscyplinarne musi zawierać szczegółową kwalifikację prawną czynu, a jego wymierzenie musi nastąpić w ustawowym terminie; brak wskazania podstaw prawnych skutkuje uchyleniem kary.

Prezydent Miasta Nowego Sącza nie wykazał błędów proceduralnych ani merytorycznych w zarządzeniu Wojewody Małopolskiego dotyczącym zmiany organizacji ruchu drogowego. Decyzja o nałożeniu ograniczeń została uznana za zgodną z interesem ogólnospołecznym, a skarga kasacyjna oddalona.

Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będącej terenem budowlanym, według miejscowego planu zagospodarowania, dokonywana w celach gospodarczych, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Sprzeciw dotyczący zgłoszenia znaku NIVELIUM jest zasadny, gdyż podobieństwo do znaku NIVEA prowadzi do ryzyka nienależnej korzyści i szkody dla renomy i charakteru odróżniającego wcześniej zarejestrowanych znaków towarowych B. AG.

Wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie ostatecznej decyzji przyznającej płatność obszarową mogą mieć miejsce, gdy ujawnione zostają nowe dowody wskazujące na istotne zmiany w kwalifikujących się powierzchniach działek rolnych.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do przyznania znaku towarowego wtórnej zdolności odróżniającej, gdy brak adekwatnych dowodów na istnienie tego zależności przed datą zgłoszenia znaku, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Zatwierdzenie taryfy wodociągowej przez organ regulacyjny, po upływie terminu 45 dni, nie narusza prawa o ile postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem warunków ekonomicznych i formalnych, a strona miała możliwość wniesienia odmiennych dowodów w tym zakresie.

W sprawie dotyczącej zatwierdzania taryf regulacyjnych, NSA uznał, że organ regulacyjny powinien stosować zasady równoważące ochronę interesów konsumentów i konieczność zapewnienia przedsiębiorstwom niezbędnych przychodów. W przypadku braku poprawionego wniosku, organ może wydać decyzję tymczasową.