Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. J., podtrzymując decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu na przedsiębiorcę kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych, uznając, że nie spełniono przesłanek wyłączających odpowiedzialność z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zgodność z prawem uchwały Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia dotyczącą negatywnego wyniku egzaminu radcowskiego skarżącej, uznając prawidłowość oceny zgodnej z normami ius cogens oraz odrzucając konieczność porównawczej analizy ocen.
Naruszenie zakazu przekształcania trwałych użytków zielonych przez rolnika wyklucza możliwość przyznania płatności ekologicznej i uzasadnia zastosowanie sankcji, niezależnie od omyłkowości tych działań. NSA potwierdza prawidłowość zastosowania przez ARiMR procedur sprawdzających i sankcji.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając ocenę WSA w Szczecinie, że niewłaściwa rejestracja pojazdu bez pełnej dokumentacji homologacyjnej nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, uwarunkowanego skutkami społeczno-gospodarczymi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak dowodów na istnienie stosunków osobistych wyłączających bezstronność członków komisji egzaminacyjnej wobec zdających, co uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.
Działania polegające na przewozie osób, wykonywane bez wymaganego zezwolenia, ale cechujące się elementami działalności gospodarczej, podlegają przepisom o transporcie drogowym, niezależnie od formalnego statusu wykonującego.
Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego z powodu braku interesu społecznego była niezgodna z prawem. Udział stowarzyszenia w postępowaniu uzasadniają cele statutowe i istniejący interes społeczny, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną.
Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania interesu społecznego umożliwiającego wszczęcie postępowania administracyjnego o zwolnienie biegłego sądowego, potwierdzając prawidłowość decyzji organów administracyjnych.
Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 prawo o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu może nie być rażące, jeżeli brak dokumentów homologacyjnych nie wywołuje istotnych skutków społeczno-gospodarczych, wyłączających utrzymanie decyzji w obrocie prawnym.
Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana z oczywistym naruszeniem przepisów dotyczących dokumentów homologacyjnych nie podlega stwierdzeniu nieważności, jeśli uchybienia nie spełniają przesłanek rażacego charakteru w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Skarga na bezczynność Prezydium KRRP dotycząca umorzenia opłat za aplikację radcowską jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym. Skargi dotyczące umorzenia składek członkowskich mają charakter wewnątrzorganizacyjny i nie podlegają kognicji sądowej.
W razie niewystarczającego uzasadnienia decyzji sądu administracyjnego, kwestia istnienia interesu społecznego jako przesłanki dopuszczenia do postępowania wymaga ponownego zbadania przez sąd I instancji.
Przychody z działalności testerskiej kwalifikowane do PKWiU 62.02.30.0 mogą być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stawką 8,5%, pod warunkiem regularnej ewidencji przychodów zgodnie z działalnością usługową w rozumieniu przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Ocena niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznego stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz również okoliczności ekonomicznych, takich jak poziom kwalifikacji zawodowych, wiek oraz predyspozycje psychofizyczne. W przypadku gdy biegli różnych specjalności stwierdzają u ubezpieczonego
Zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej według art. 65 pkt 3 ustawy Prawo o adwokaturze wymagają nostryfikacji, jeżeli brak jest umowy międzynarodowej stwierdzającej równoważność dyplomu z polskim odpowiednikiem.
Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia biegłego sądowego z funkcji wymaga szczegółowego i należycie uzasadnionego wykazania braku interesu społecznego. Brak właściwej analizy i wyjaśnienia okoliczności stanowi naruszenie zasad postępowania.