Środki finansowe otrzymane przez podatnika w ramach umowy dofinansowania na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią przychód podatkowy, jeśli przynoszą podatnikowi wymierne korzyści poprzez uniknięcie wydatków, które musiałby ponieść.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia

Usługi public relations świadczone przez podatnika, sklasyfikowane w PKWiU 70.21.10.0, które polegają na budowaniu relacji z otoczeniem firmy, a nie na bezpośredniej promocji, mogą być opodatkowane stawką zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 8,5%.

Klauzula ryzyka walutowego i klauzula spreadu walutowego w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej stanowią nierozłączne składniki mechanizmu indeksacji i podlegają łącznej ocenie pod kątem abuzywności — ich rozszczepienie jest zabiegiem sztucznym. W razie uznania tych klauzul za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., żaden przepis prawa ani zwyczaj nie może zająć ich

Unieważnienie egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii C było uzasadnione, ze względu na spowodowanie kolizji i niezachowanie wymogów egzaminacyjnych, co stwarzało bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Decyzje organów administracyjnych i wyroki sądów były zgodne z prawem materialnym i proceduralnym.

Zatrzymanie prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b u.k.p. jest obligatoryjne, gdy kierowca nie przeprowadzi wymaganych badań i nie przedstawi orzeczeń w określonym terminie. Ułaskawienie nie wpływa na obowiązek przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych.

Skarga kasacyjna oddalona; gry na automatach objęte karą były hazardowe, zawierające element losowości, wymagające koncesji. Dowód z eksperymentu procesowo wystarczający.

Urzadzanie gier na automatach bez wymaganej koncesji stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, podlegające sankcji administracyjnej nawet jeśli istnieje element losowości. Podstawą rozstrzygnięcia mogą być wyniki eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celno-skarbowych.

Gry o elementach losowości, organizowane bez wymaganej koncesji lub zgłoszenia, podlegają karze z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., niezależnie od prezentowanej przez organizatora interpretacji ich charakteru. Ustalony element losowości gry spełnia przesłanki jej kwalifikacji jako hazardowej.

Koszty usunięcia pojazdu ponosi jego właściciel w dniu wydania dyspozycji usunięcia, zgodnie z art. 130a p.r.d., chyba że są uwarunkowane szczególne okoliczności wyłączające odpowiedzialność. W omawianym stanie faktycznym brak podstaw dla zwolnienia właściciela z tych kosztów.

Przedsiębiorca prowadzący działalność, którego wartość sprzedaży nie przekracza 200.000 PLN oraz który nie wykonuje czynności wyłączonych, może korzystać z podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach bez wymaganej koncesji stanowi naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnej z ust. 4 pkt 1 lit. a) ustawy. Element losowości wprowadza automat w zakres regulacji ustawy o grach hazardowych.

Kara pieniężna nałożona na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier hazardowych bez wymaganego zezwolenia była zgodna z prawem, gdyż element losowości w grach wystarcza do zakwalifikowania ich jako hazardowych, co uzasadnia zastosowanie przepisów ustawy o grach hazardowych.

Dopuszczalne jest stosowanie stawki ryczałtu w wysokości 8,5% do przychodów z usług zarządzania projektami (PKWiU 70.22.20.0) na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a, oraz do usług szkoleniowych (PKWiU 85.59.13.2 i 85.59.19.0) na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z zastrzeżeniem poprawnej klasyfikacji.

Organizowanie gier hazardowych na automatach wymaga odpowiednich zezwoleń oraz koncesji. Kara pieniężna za brak spełnienia tych wymogów jest zgodna z prawem, jeśli gry mają charakter losowy, a postępowanie organów i sądu odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Przewóz okazjonalny osób, realizowany pojazdem niespełniającym kryteriów określonych w art. 18 ust. 4a ustawy o transporcie drogowym, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Podjęte ustalenia faktyczne, potwierdzone protokołem kontroli, stanowią dostateczną podstawę prawną do stwierdzenia deliktu.

W postępowaniu sądowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wystąpiła nieważność z powodu wadliwego pełnomocnictwa, przez co decyzja administracyjna o cofnięciu licencji transportowej wymaga ponownego rozpatrzenia.

Usługi polegające na tworzeniu dokumentacji tekstowej i multimedialnej informacyjno-użytkowej, zaklasyfikowane pod PKWiU 62.02.30.0, kwalifikują się do opodatkowania stawką 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, o ile nie zawierają elementów doradztwa w zakresie oprogramowania.

Rażące naruszenie prawa nie występuje, gdy uchybienie nie wywołuje skutków społeczno-gospodarczych nieakceptowalnych prawnie. Oczywiste naruszenie przepisów nie gwarantuje stwierdzenia nieważności, jeśli skutki naruszenia nie obalają podstaw praworządności.

Rażące naruszenie prawa, polegające na rejestracji pojazdu bez pełnej dokumentacji homologacyjnej, jest niewystarczające, aby decyzja administracyjna została uznana za nieważną. Decyzja musi wywołać nieakceptowalne skutki gospodarcze i społeczno-prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak dokumentu homologacji w procesie rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE nie stanowił rażącego naruszenia prawa. W konsekwencji nie uzasadniało to stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.