Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza stanowisko o rażącej bezczynności Prezydium NRA w rozpoznaniu zażalenia oraz przyznanie rekompensaty finansowej, uznając, że niepodjęcie działań przez ponad 6 lat stanowiło awersję do obowiązków administracyjnych.

Bezczynność organu w rozpatrywaniu zażalenia przez okres przekraczający sześć lat, w sytuacji gdy wszystkie niezbędne do jego dokonania materiały były dostępne, stanowi rażące naruszenie zasady szybkości postępowania administracyjnego, prowadząc do oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Dla nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej konieczne jest pełne wyjaśnienie faktycznych okoliczności sporu i ich zgodność z zasadą proporcjonalności, przy jednoczesnym dopełnieniu przez użytkownika obowiązku uiszczenia opłaty przed przejazdem.

Fakt nominacji sędziego przez Prezydenta na wniosek KRS, ukształtowanej ustawowo, nie wystarcza do podważenia niezawisłości i bezstronności składu orzekającego, jeśli brak innych szczególnych okoliczności kwestionujących te wartości.

Udział organizacji społecznych w postępowaniach administracyjnych, nawet w przypadku działalności konkurencyjnej, jest uzasadniony interesem społecznym, zwłaszcza kiedy ich celem jest doskonalenie standardów świadczenia usług publicznych i ochrona konsumentów.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2025 r. (sygn. II GZ 608/24) oddalił skargę Prezydium NRA o wznowienie postępowania. Samo powołanie sędziego przez KRS, ukształtowaną w 2017 r., nie stanowi podstawy do wznowienia, bez wskazania dodatkowych okoliczności podważających jego niezawisłość.

Podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji podatkowej z tytułu importu towarów na zasadach art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, co wynika z postanowień art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej; ograniczenia tego prawa są niedopuszczalne bez wyraźnego zapisu ustawowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, podatnik ma prawo do skorygowania deklaracji VAT, jeżeli prawo nie stanowi inaczej, co obejmuje deklaracje dotyczące importu towarów zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT.

Posiadacz zależny lokalu, w którym umieszczono niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność finansową, nawet jeśli podnajął część lokalu osobie trzeciej. Odpowiedzialność za lokal spoczywa na posiadaczu formalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym w okresie 1 lipca 2020 r. – 6 września 2021 r., podatnik miał prawo do korekty deklaracji VAT w zakresie nieujętego w niej podatku importowego na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wyklucza możliwości korekty deklaracji podatkowej, w której nie rozliczono w pełni podatku z tytułu importu towarów, co wynika z uregulowań art. 81 § 1 o.p. umożliwiających korektę deklaracji, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wykluczał prawa do korekty deklaracji podatkowej w okresie przed wprowadzeniem ograniczeń, co oznacza, że korektę można przeprowadzić zgodnie z zasadami ogólnymi ordynacji podatkowej. Limitacje tego prawa muszą być wyraźnie określone przez ustawodawcę.

Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Brak wyraźnego zakazu korekty deklaracji podatkowej w art. 33a ustawy o VAT nie wyłącza prawa podatnika do skorygowania deklaracji na podstawie art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych oraz umorzeniem postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier na automatach bez koncesji jest zgodna z przepisami ustawy o grach hazardowych, a kontrola celno-skarbowa nie naruszała terminu proceduralnego.

NSA przyjmuje, iż automaty umożliwiające uczestniczenie w grach o charakterze losowym, zgodnie z ustawą o grach hazardowych, wymagają spełnienia formalnych wymogów koncesyjnych, niezależnie od poglądów zarządcy co do charakteru gry. W konsekwencji, brak spełnienia tych wymogów uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Prawo podatnika do korekty deklaracji podatkowej wynika z art. 81 Ordynacji podatkowej, a przepisy art. 33a ustawy o VAT nie wyłączają tego prawa, nawet przy stosowaniu procedury uproszczonej w rozliczeniu podatku z tytułu importu towarów.

Podatnik nie traci prawa do korekty deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a u.p.t.u., jeśli nie spełnił wymogu terminowego rozliczenia VAT z tytułu importu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co deklaruje Ordynacja podatkowa.

Organizowanie gier na automatach zawierających element losowości bez koncesji lub zgłoszenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych i uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że automaty do gier typu "FINDER" oferują gry hazardowe o charakterze losowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty proceduralne dotyczące rzetelności dowodów uznano za niezasadne.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.