Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jest uzasadnione rażącym naruszeniem prawa, polegającym na zarejestrowaniu pojazdu o zmienionych parametrach technicznych bez zgody producenta, co naruszałoby zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie nieważnego dowodu rejestracyjnego, który stał się taki na skutek wcześniejszego stwierdzenia nieważności decyzji, jest zgodne z prawem i słuszne z uwagi na brak podstawy prawnej do skutecznej rejestracji pojazdu.
Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.
Cudzoziemiec, ubiegający się o zezwolenie na nabycie nieruchomości w Polsce, musi wykazać trwałe więzi z Polską. Legalny pobyt na podstawie specustawy ukraińskiej nie wystarcza do potwierdzenia takich więzi.
Oddalenie skargi kasacyjnej, potwierdzając nieważność decyzji o rejestracji pojazdu ze względu na rażące naruszenie prawa poprzez dokonanie istotnych zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz przepisami p.r.d.
Uchylono wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2023 r., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdzono, że decyzja GITD została wydana zgodnie z prawem, a zapewnienia urzędników nie zwalniają z obowiązku posiadania zezwolenia.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest prawidłowa, gdy brak jest wymaganego oświadczenia od producenta potwierdzającego homologację zmian technicznych pojazdu.
Decyzja stwierdzająca nieważność rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, jest zgodna z prawem. Zmiany konstrukcyjne pojazdu bez wymaganego oświadczenia homologacyjnego uzasadniają stwierdzenie nieważności rejestracji.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem przepisów o homologacji i rejestracji, tj. bez wymaganych oświadczeń od producenta, jest nieważna. Sąd potwierdził zgodność tej konkluzji z wymogami prawa o ruchu drogowym i właściwymi rozporządzeniami.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku postępowania o przyznanie płatności ekologicznych, ciężar dowodowy spoczywa na stronach; brak naruszenia zasad procesowych i materialnych przez organy administracyjne oraz WSA w Szczecinie uzasadniał oddalenie skargi kasacyjnej M.S. jako pozbawionej podstaw.
Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdy skarżący nie posiada interesu prawnego, wynikającego z normy prawnej, który uprawniałby do działania jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia postępowania ostatecznego.
NSA potwierdził nieważność decyzji rejestracyjnej pojazdu, wskazując na rażące naruszenie § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. Zmiany konstrukcyjne wymagały homologacji, której brak uzasadniał unieważnienie rejestracji.
W postępowaniu administracyjnym stroną jest wyłącznie podmiot, którego interes prawny znajduje oparcie w normie prawnej, co wyklucza uznanie posiadacza interesu faktycznego za stronę w kontekście art. 28 k.p.a. Brak statusu strony wyklucza możliwość domagania się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Brak możliwości przypisania odpowiedzialności sankcyjnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej użytkownikowi drogi publicznej, przy niepełnej regulacji prawnej systemu poboru opłat, gdy użytkownik posiadał dwie umowy i dwa urządzenia przypisane do tego samego pojazdu bez wyraźnego administracyjnoprawnego obowiązku aktualizacji danych.
Decyzja wydana przez organ administracyjny może być uznana za nieważną, jeśli została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, w tym przypadku braku wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zmienionych danych technicznych pojazdu.