Przepisy porządkowe regulujące obowiązek stosowania kagańców dla psów w lokalnym transporcie zbiorowym nie naruszają prawa, są zgodne z celami ochrony zdrowia, życia i bezpieczeństwa publicznego oraz mieszczą się w ustawowych kompetencjach Rady Miasta, nie naruszając przy tym zasad humanitarnego traktowania zwierząt.
Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa wskutek dokonania istotnych zmian konstrukcyjnych bez wymaganej zgody producenta, co uzasadniało jej unieważnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji organów administracyjnych.
NSA potwierdził, że ograniczenie wglądu do materiału dowodowego ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa musi być proporcjonalne i precyzyjnie uzasadnione, a organy nie mogą blankietowo zastrzegać całych dokumentów bez wykazania konkretnego zakresu informacji podlegających ochronie.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu dokonanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa poprzez brak homologacji producenta na zmiany konstrukcyjne, uzasadnia wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego.
Brak dokumentu homologacyjnego przy rejestracji nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu, o ile naruszenie to nie jest rażące i nie wywołuje znaczących konsekwencji społeczno-gospodarczych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.
Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.
Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.
Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi, bez odpowiedniego oświadczenia producenta, narusza rażąco przepisy prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
Rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej. NSA uznaje brak dokumentu za oczywiste naruszenie prawa.
W przypadku rejestracji nowego pojazdu rolniczego na terenie Polski wymóg przedstawienia odpowiednich dokumentów homologacji ma charakter bezwzględny i jego brak stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez zgody producenta na zmianę masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.
Skarga kasacyjna, jako bezzasadna, została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w tym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co prowadziło do jej unieważnienia.
W przypadku nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organy mogą ustalać takie kwoty niezależnie od uprzedniego uchylenia decyzji przyznającej płatność, pod warunkiem, że beneficjent nie spełnił warunku posiadania zgłoszonych gruntów.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając brak istotnego wpływu podnoszonych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, co zgodne jest z art. 184 p.p.s.a.
Dla uzyskania płatności ONW rolnik musi faktycznie użytkować deklarowane grunty rolnicze. Sam tytuł prawny do gruntu nie jest wystarczający. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia dowodów faktycznego użytkowania gruntów przez skarżącego.